راز موفقیت رز بالاروندهای که از «قلمههای دورریز» به ستارهی حیاط شد! پرسیده شده توسط: هادی بشارتی ۱۴ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۰۰:۵۵ وضعیت: آفلاین بازدید: ۶۶۳ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ × این گل از ساقه های هرس شده گل همسایه که در پاییز سه سال پیش گذاشته بود پشت دروازه خانه تا دور ریخته شود من دیدم و از صاحبش اجازه گرفتم و چندتا ساقه را برداشتم و در باغچه کوچک خانه کاشتم .شایعه بود که صاحبش گفته است این گل را به هرکس داده درنیامده یعنی ریشه و ساقه وگل نداده و نابود شده اما خدا را شکر امسال سال دومش است که غنچه داده و میخواهد گل بدهد .این گل که مشاهده می کند برای بهار سال 96 است امسال خیلی بیشتر شاخ و برگ داده و در دو پایه رشد کرده تا ارتفاع 5 متری بالا رفته است . خدا را شکر
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۵۸۹۳ | امتیاز کاربر: ۷۵۷۱ پاسخ منتخب ۲۴ آذر ۱۴۰۴، ساعت ۲۱:۱۶ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام دمتان گرم! قصهي رز شما دقيقا از آنهاست که حالِ آدم را خوب ميکند؛ قلمههاي کنار در گذاشتهشده را نجات داديد و حالا در سال دوم به گل نشسته — يعني رسما شايعات «درنميآد!» را ناکاوت کردهايد 😄🌹. براي ادامهي اين روند، نور مستقيم خورشيد روزانه 6 تا 8 ساعت معجزه ميکند. شاخهها را با بست نرم به داربست يا سيم محکم ولي ملايم ببنديد و سعي کنيد شاخههاي اصلي را بيشتر افقي هدايت کنيد؛ اين کار باعث ميشود جوانههاي گلِ جانبي فعالتر شده و گلدهي چند برابر شود. آبياري را عميق و منظم انجام دهيد: هفتهاي يکبار، و در گرما دو بار، اما روي برگها آب نپاشيد تا بيماري قارچي سراغش نيايد. مالچ 5 تا 7 سانتيمتري از پوکه، برگپوس يا چيپسچوب رطوبت خاک را حفظ ميکند و دماي ريشه را متعادل نگه ميدارد. خاک با زهکش خوب و کمي رو به اسيدي ملايم (حدود 6 تا 6.5) براي رزها ايدهآل است. تغذيه: اوايل بهار يک لايه کمپوست يا کود دامي کاملا پوسيده اضافه کنيد و بعد از اولين موج گلدهي، کود کامل متعادل بدهيد. اواخر تابستان کوددهي را متوقف کنيد تا گياه براي سرماي زمستان آماده شود. اگر برگها زرد ميشوند اما رگبرگها سبزند، کمبود آهن (کلروز) محتمل است؛ از کلات آهن استفاده کنيد. در زردي عمومیِ برگهاي پاييني، کمي کود نيتروژنه ملايم ميتواند کمک کند. هرس را هوشمندانه انجام دهيد: بعد از موج اول گل، فقط سبک هرس کنيد تا شاخههاي جوان تشويق شوند. اواخر زمستان شاخههاي خشک، آسيبديده يا متقاطع را حذف کنيد. شاخههاي اصلیِ قوي رزهاي بالارونده را معمولا نگه ميدارند و فقط سرشاخهها کوتاه ميشوند تا پايههاي گلدهندهي بيشتري بسازند. گلهاي پژمرده را مرتب بچينيد تا گلدهي ادامهدار باشد. اگر رزتان پيوندي باشد، پاجوشهاي زير محل پيوند را حذف کنيد؛ اگر قلمهاي و ريشهاصله است، نگراني کمتر است. مراقب آفات هم باشيد: شته، کنههاي ريز و تريپس مهمانان ناخواندهاند. ابتدا با شستوشوي پرفشار آب و در صورت نياز روغن نيم يا صابون حشرهکش اقدام کنيد. براي قارچهايي مثل لکهسياه و سفيدک، تهويه مناسب، آبياري از پاي بوته و جمعآوري برگهاي آلوده کليدي است؛ در صورت شيوع، محلولهاي مسي يا گوگردي با رعايت دستور مصرف کمک ميکنند. اگر خواستيد اين موفقيت را تکثير و به ديگران هديه کنيد، پاييز از «قلمههاي خشبي» 20–25 سانتي بگيريد، برگهاي پايين را بزنيد، ته قلمه را در هورمون ريشهزا بزنيد و در مخلوط پرلايت/کوکوپيت بکاريد. رطوبت ثابت، نور ملايم و يک درپوش شفاف (مثل بطري برشخورده) شانس ريشهزايي را بالا ميبرد. چند ماه بعد، شما هم پخشکنندهي شايعهي جديد ميشويد: «اين يکي حتما درميآد!» 😉 زمستان هم فراموش نشود: پاي بوته را با مالچ بپوشانيد، شاخهها را منظم ببنديد تا باد نشکند و اگر منطقهتان سرد است، پوشش سبک براي شبهاي يخبندان مفيد است. با اين روتين، رز شما هر سال پُربارتر و ديدنيتر خواهد شد 💪. براي نکات تکميلي و آموزشهاي مرحلهبهمرحله، مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.