راهنمای کامل قلمه‌زدن و جابه‌جایی پاجوش درخت بِه 🌳

اول از همه اين رو بگم که شما با داشتن پاجوش درخت به، يک نهال آماده و رايگان در اختيار داريد؛ فقط بايد بلد باشيم چطور درست از مادر جداش کنيم و بکاريمش 😉

در مورد درخت دوستي‌تون: فرموديد که ريشه اصلي روي زالزالک هست و پاجوش از درخت به زده. اين يعني به احتمال زياد درخت به روي پايه زالزالک پيوند شده و حالا از اون ناحيه (يا کمي بالاتر) پاجوش زده. براي تکثير، دو راه داريد: استفاده از خود پاجوش با ريشه، يا قلمه‌زدن از شاخه‌ها. پاجوش، معمولا بهتر از قلمه جواب مي‌ده، اگر ريشه‌دار باشه.

۱. بهترين زمان جداسازي پاجوش: بهترين زمان کار شما اواخر زمستان تا اوايل بهاره، وقتي درخت هنوز کامل بيدار نشده، ولي يواش‌يواش داره فعال مي‌شه. اينطوري استرس کمتري به گياه وارد مي‌شه و بهتر ريشه مي‌ده.

۲. جدا کردن پاجوش از کنار درخت مادر: کنار پاجوش رو به‌آرامي با بيل يا بيلچه باز کنيد تا محل اتصالش به ريشه اصلي پيدا بشه. سعي کنيد:
– ريشه‌هاي نازکي که به پاجوش متصل‌اند رو ببينيد.
– با يک قيچي باغباني يا اره تيز و تميز، محل اتصال رو از ريشه مادر جدا کنيد.
– هر چقدر پاجوش ريشه‌دارتر باشه، شانس گرفتنش بيشتره.
– مراقب باشيد ريشه‌ها رو خيلي قطع و له نکنيد، با حوصله و آروم خاک رو کنار بزنيد، مثل جراح گياهي 😄

۳. آماده‌سازي پاجوش براي کاشت: بعد از جدا کردن:
– ريشه‌هاي خيلي بلند و آسيب‌ديده رو کمي هرس کنيد (فقط نوک‌هاي زخمي).
– قسمت‌هاي زخمي رو مي‌تونيد کمي در محلول قارچ‌کش ملايم (مثلاً کاربندازيم) بزنيد تا از پوسيدگي جلوگيري بشه.
– اگر روي پاجوش شاخه‌هاي زياد و بلند هست، کمي کوتاه‌شون کنيد تا تعادل بين ريشه و بخش هوايي برقرار بشه و گياه فشار کمتري تحمل کنه.

۴. نحوه کاشت پاجوش در محل جديد: حالا نوبت اسباب‌کشي نهال جديده:
– گودالي کمي بزرگ‌تر از حجم ريشه پاجوش بکنيد.
– مخلوطي از خاک باغچه + کود دامي کاملاً پوسيده + کمي ماسه ترکيب کنيد تا خاک سبک و قابل‌تنفس بشه.
– پاجوش رو طوري بکاريد که محل طوقه (محل اتصال ساقه و ريشه) دقيقا هم‌سطح خاک باشه، نه خيلي عميق، نه خيلي بيرون.
– خاک اطراف ريشه رو خوب بفشاريد تا حباب هوا باقي نمونه.
– بعد از کاشت، خوب آبياري کنيد تا خاک دور ريشه بنشينه.

۵. مراقبت بعد از کاشت: براي اينکه نهال جديدتون قهر نکنه:
– در چند هفته اول، خاک هميشه کمي مرطوب باشه، ولي غرقابي نشه.
– اگر آفتاب خيلي تند داريد، چند هفته اول کمي سايه‌بان موقت (مثلاً توري سبز يا پارچه روشن) براش درست کنيد.
– دورش رو از علف‌هاي هرز خالي نگه داريد تا غذا و آب رو ازش ندزدن 😅

۶. اگر بخوايد از شاخه، قلمه بزنيد (نه پاجوش): اگر پاجوش ريشه‌دار نبود يا خواستيد جداگونه قلمه بگيريد:
– اواخر زمستان از شاخه‌هاي يک‌ساله و سالم قلمه خشبي تهيه کنيد (طول ۲۰–۳۰ سانتي‌متر).
– انتهاي قلمه رو در هورمون ريشه‌زا بزنيد.
– در خاک سبک (ماسه + خاک برگ) در گلدان يا خزانه بکاريد.
– در محيطي با نور ملايم و رطوبت نسبي نگه داريد تا ريشه تشکيل بشه.
اما در درخت به، پاجوش قوي و ريشه‌دار، از قلمه شانس موفقيتش بيشتره، پس اولويت با همون پاجوشه.

۷. نکته مهم درباره پايه زالزالک: چون فرموديد ريشه اصلي زالزالک هست، توجه کنيد: اگر پاجوش زير محل پيوند زده باشه، ممکنه پاجوش، زالزالک باشه نه به! اگر پاجوش از بالاي محل پيوند يا از خود تنه به زده، احتمالاً بهِ اصليه. بهتره برگ و شکل شاخه پاجوش رو با درخت مادر مقايسه کنيد. اگر شبيه بهِ بالاي پيوند بود، خيالتون راحت‌تره.

در مجموع، بهترين و مطمئن‌ترين روش براي شما، جابه‌جا کردن خود پاجوش با ريشه است، نه قلمه‌زدن از پاجوش. اين کار، هم ساده‌تره، هم احتمال موفقيت خيلي بالاتري داره 🌱

اگر دوست داريد بيشتر درباره تکثير درختان ميوه، آبياري و خاک مناسب بدونيد، حتماً سري به سايت نارگيل بزنيد و مقالاتش رو مطالعه کنيد؛ کلي نکته کاربردي و تجربي اونجا پيدا مي‌کنيد.