دلایل پوسیدگی و غش کردن شاخه‌های کالانکوئه (Kalanchoe blossfeldiana)

بهنوش کرجالیانپرسیده شده توسط: وضعیت: آفلاین بازدید: ۱۸۶ امتیاز سوال: ۰

سلام و وقت بخیر

من چندتا گلدون از این گل دارم ، و گلدونارو توی قسمتی از حیاط گذاشتم که صبح حدودا 2-3 ساعت آفتاب میگیرن (شمال زندگی میکنم ) اوایل گلام خیلی رشد خوبی داشتن و بزرگ شدن ( توی مخلوطی از خاک باغچه و کود حیوانی )اما الان مدتیه که شاخه های گل ها از کمر میپوسه و غش میکنه !!! مثلا توی یه گلدون طی دو روز همه ی شاخه هاش از وسط میپوسن و غش میکنن ، آب هم زیاد نمیدم بهشون ، در حد هفته ای یکی دو بار با توجه به هوا !
بنظر شما مشکل از چیه؟
ممنون از سایت مفید و راهنماییاتون

پاسخ‌ها و گفتگو

محسن شهاب الدین
تهران | آفلاین | پست‌ها: ۱۶۰۲۵ | امتیاز کاربر: ۷۶۶۹
پاسخ منتخب
امتیاز پاسخ: ۱
سلام

مشکل گلدون‌هات کاملا جدي و شايعِ بين کالانکوئه‌بازها، پس تنها نيستي! اين حالتي که ميگي «شاخه‌ها از کمر مي‌پوسن و غش مي‌کنن» معمولا نشونه‌ي پوسيدگي ساقه و ريشه هست که بيشتر به خاطر شرايط خاک و رطوبت و گاهي هم عوامل قارچي به وجود مياد.

کالانکوئه يه گياه سوکولنت (آب‌دار) هست و از اون تيپ گياه‌هاست که با «محبتِ زياد» مخصوصا به شکل آب زياد و خاک سنگين حالش بد ميشه 😄. ترکيب خاک باغچه + کود حيواني براي اين گياه زيادي سنگين و مرطوب نگه‌دارنده‌ست. اين نوع خاک دير خشک ميشه، تهويه‌ي مناسبي نداره و ريشه‌ها توش خفه ميشن و در ادامه اول ريشه‌ها، بعد ساقه از وسط مي‌پوسه.

اين که فرمودي «آب هم زياد نميدم، هفته‌اي يکي دو بار» روي کاغذ خوبه، ولي مشکل اينجاست که وقتي خاک مناسب نباشه، حتي آبياري کم هم مي‌تونه زياد حساب بشه. توي مناطق مرطوب مثل شمال، رطوبت هوا بالاست و خاک ديرتر خشک ميشه، براي همين بايد قبل از هر آبياري، حتما خشکي خاک رو چک کني؛ اگر تا عمق حدود ۲ بند انگشت خشک نشده، هنوز وقت آب دادن نيست.

اين علائمي که گفتي، خيلي شبيه به پوسيدگي قارچي ساقه و ريشه هست. معمولا از قسمت پايين ساقه، نرم و آبکي ميشه، بعد قهوه‌اي يا سياه ميشه و گياه مثل آدم بي‌حال، يهو غش مي‌کنه 😅. وجود کود حيواني نپوسيده هم مي‌تونه رشد قارچ‌ها و عوامل بيماري‌زا رو بيشتر کنه، مخصوصا وقتي خاک مدام مرطوبه.

کاري که الان مي‌توني انجام بدي اينه که سريع چند تا از شاخه‌هاي سالم رو قلمه بگيري و نجات بدي. شاخه‌هاي سالمي که هنوز سفت، سبز و بدون لکه‌ي قهوه‌اي هستن رو با يه چاقوي تيز و تميز ببر، بذار يکي دو روز در هواي سايه‌دار بمونن تا محل بريدگي کمي پينه ببنده، بعد توي خاک سبک و مخصوص کاکتوس و ساکولنت بکارشون. اينطوري اگر گلدون‌هاي فعلي کاملا از بين برن، نسل گياهت حفظ شده 😉.

براي گلدون‌هاي فعلي هم اگر هنوز شاخه‌اي نيمه‌سالم دارن، خاکشون رو حتما عوض کن. از يه مخلوط سبک مثل: خاک برگ + پرليت + کمي کوکوپيت يا خاک آماده‌ي «کاکتوس و ساکولنت» استفاده کن. کود حيواني سنگين رو فعلا دور اين گياه فراموش کن؛ اگر لازم بود، بعدا مقدار خيلي کم کود مايع رقيق، اون هم در فصل رشد بده.

حتما حواست به زهکش گلدون باشه؛ ته گلدون چند تا سوراخ خوب و درست‌حسابي لازم داره و بهتره کف گلدون کمي ليکا يا سنگ‌ريزه بريزي تا آب اضافي سريع خارج بشه. اصلا نبايد آب زير گلدوني بمونه، چون اون هم ريشه رو به سمت پوسيدگي مي‌بره.

از نظر نور، اون ۲–۳ ساعت آفتاب صبح براي شمال و کالانکوئه شرايط خيلي خوبي محسوب ميشه، پس مشکل اصلي از نور نيست، مگر اينکه گياه جايي باشه که هوا جريان نداشته باشه (مثلا گوشه‌ي ديوار که هوا راکد باشه). سعي کن جاي گياهت جوري باشه که هم نور خوب باشه، هم هوا کمي در گردش باشه، ولي نه باد شديد و مستقيم.

اگر پوسيدگي خيلي شديد شده و توي چند تا گلدون پشت سر هم اين مشکل رو مي‌بيني، مي‌توني بعد از تعويض خاک، يه مرتبه از قارچ‌کش سيستميک (مثل کاربندازيم يا بنوميل) طبق دوز نوشته‌شده روي بسته، هم به صورت آبياري و هم محلول‌پاشي ملايم استفاده کني. اما يادت باشه: اگر خاک و آبياري اصلاح نشن، قارچ‌کش هم معجزه نمي‌کنه.

جمع‌بندي ماجرا: ۱. مشکل اصلي: خاک سنگين، رطوبت زياد و احتمال پوسيدگي قارچي. ۲. راه‌حل فوري: قلمه گرفتن از شاخه‌هاي سالم و کاشت در خاک سبک. ۳. راه‌حل بلندمدت: تعويض خاک به مخلوط سبک، کنترل آبياري بر اساس خشکي خاک، و دقت به زهکش گلدون. اگر اين موارد رو رعايت کني، کالانکوئه‌هات دوباره به روزاي خوش و پرگلشون برمي‌گردن 🌸.

براي مطالعه‌ي مطالب بيشتر و تخصصي‌تر درباره‌ي نگهداري و بيماري‌هاي گل و گياه، پيشنهاد مي‌کنم حتما مقالات سايت نارگيل رو هم ببيني؛ واقعا منبع خوبي براي گياه‌دوست‌هاست 🌿.

برای دیدن پاسخ‌های بیشتر پایین‌تر بروید...

ثبت پاسخ یا نظر