این پرسش در زیر مطلب راهنمای نگهداری و پرورش گیاهان آپارتمانی - کالانکوآ مطرح شده است. چرا زیرگلدانی کالانکوآ دوباره پر از خاک میشود و مورچهها دورش میپلکند؟ پرسیده شده توسط: گوهر غفوریان ۱۳ اردیبهشت ۱۳۹۱، ساعت ۰۷:۱۳ وضعیت: آفلاین بازدید: ۱۱۰ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ × با سلام . قبل از سال نو یه کالانکوا خریدم مدتی بعد شته های قهوه ای رو گلهاش زد که با آب تنباکو از بین رفت سپس مدتی بعد زیر گلدانیش پر از خاک بود و مورچه های بزرگی هم اطرافش بودن که خاکش رو عوض کردم حالا دوباره زیر گلدانیش پر خاک شده . لطفن مرا راهنمایی کنید. با تشکر
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۵۸۹۶ | امتیاز کاربر: ۷۵۷۴ پاسخ منتخب ۱۴ دی ۱۴۰۴، ساعت ۱۷:۵۴ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام داستاني که تعريف کرديد خيلي کلاسيکه: کالانکوآ + شته + مورچه = يک اتحاد پنهاني! 😄 معمولاً وقتي پاي مورچهها وسطه، يعني يا دنبال «شيرهي شيرين» (عسلک) هستند يا دارند خاک را براي لانهسازي جابهجا ميکنند. اينکه چند بار زيرگلداني پر از خاک ميشود، اغلب يعني مورچهها دارند داخل گلدان تونل و لانه ميسازند و خاک را از سوراخهاي زهکش هل ميدهند بيرون. اول از همه يک بررسي سريع انجام بديد: گلدان را کمي تکان بدهيد و زير برگها، پشت گلها و ساقهها را نگاه کنيد ببينيد هنوز شته/شپشک/آفات مکنده هست يا نه. اگر مورچهها به گياه رفتوآمد ميکنند، خيلي وقتها به خاطر همين آفات مکنده است چون آنها عسلک ترشح ميکنند و مورچهها عاشقش هستند (مثل کافهقنادي رايگان براي مورچهها!). اگر چسبناک شدن برگها يا دودهي سياه (کپک دودهاي) ديديد، اين احتمال قويتره. اما اگر روي گياه آفت مشخصي نميبينيد، احتمال دوم پررنگتر ميشود: خاک سبک و خشک + سوراخ زهکش باز = بهشت مورچه براي لانهسازي. مورچهها خاک را از پايين خارج ميکنند و زيرگلداني تبديل ميشود به انبار خاک! اين اتفاق بهخصوص وقتي ميافتد که خاک خيلي سبک باشد يا گلدان مدتها خشک بماند و مورچهها احساس امنيت کنند. اقدام پيشنهادي (عملي و کمدردسر): ۱) گياه را از گلدان درآوريد و ريشه را بررسي کنيد؛ اگر لانه/تونل يا تجمع مورچه ديديد، خاک را کامل عوض کنيد. ۲) از خاک مناسب کالانکوآ استفاده کنيد: خاک سبک ولي پايدار و داراي زهکش (مثلاً ترکيب پيت/کوکوپيت + پرليت + کمي خاک برگ/کمپوست کاملاً پوسيده). ۳) کف گلدان را درست کنيد: روي سوراخهاي زهکش يک توري پلاستيکي (يا تکهاي توري پنجره) بگذاريد تا خاک مثل آرد از سوراخها بيرون نريزد ولي آب رد شود. اين کار بهتنهايي خيلي از «خاکپاشي زيرگلداني» را کم ميکند. براي کنترل مورچهها دو راه داريد: راه بيخطرتر اينه که دور گلدان از طعمههاي آماده مورچه (ژل/گرانول) در بيرون از گلدان استفاده کنيد تا کل کلوني جمع شود (نه فقط چندتاي دمِ دست). اگر نميخواهيد سموم داخل خاک برود، طعمه را روي مسير رفتوآمد و دور از دسترس کودک/حيوان خانگي قرار دهيد. راه دوم (کمکي) اينه که بعد از تعويض خاک، يکي دو هفته محيط را خيلي خشکِ خشک نگه نداريد؛ خشکي طولاني خاک مورچهها را جسورتر ميکند. البته حواستان باشد کالانکوآ ساکولنت است و آبياري زياد هم دوست ندارد؛ آبياري فقط وقتي سطح خاک کاملاً خشک شد. 😅 در مورد شتههاي قهوهاي هم اگر دوباره برگشتند: آب تنباکو گاهي جواب ميدهد، ولي مطمئن و استاندارد نيست و ميتواند به گياه هم فشار بياورد. بهتر است از صابون حشرهکش/صابون محلولپاشي مخصوص گياهان يا روغن ولک تابستانه طبق دستور استفاده کنيد و ۲–۳ نوبت با فاصله ۵ تا ۷ روز تکرار کنيد تا نسلهاي بعدي هم جمع شوند. همزمان مورچهها را هم کنترل کنيد چون اگر مورچه باشد، آفت مکنده دوباره راحتتر برميگردد. اگر دوست داريد، يک عکس واضح از خود گياه، زيرگلداني، و سطح خاک (و اگر چسبناک شده) بفرستيد تا دقيقتر بگم کدام سناريو محتملتره و چه کار دقيقتري انجام بديد. براي اطلاعات بيشتر هم ميتوانيد مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.