علت زرد شدن و خشک شدن شاخه‌ها و غنچه‌های «گل شویدی» چیه؟

آبياري بيش از اندازه و يا نامناسب بودن زهکش خاک و عدم خروج آبهاي اضافه موجب زرد يا قهوه اي شدن و ريزش برگهاي سوزن مانند اين گياه مي شود. از طرفي خشکي کشيدن گياه نيز موجب زردي و قهوه اي شدن برگها و خشکيدگي و ريزش آنان خواهد شد. آبياري گياه بايد منظم انجام شود و رطوبت سطح خاک روزانه بررسي شود و در صورتيکه تا حدودي رطوبت را از دست داده بود گياه را آب دهيد. آب مي بايست تمامي خاک گلدان را مرطوب کند و از منافذ انتهايي گلدان بيرون آيد. در اين صورت است که ميتوان گفت آبياري به شيوه مناسبي صورت گرفته است.اين گياه هواي مرطوب را دوست دارد و خشکي هوا موجب ريزش برگهاي آن ميشود بنابر اين براي افزايش رطوبت هوا از روش زيرگلداني پر از سنگريزه استفاده کنيد. يک عدد زير گلداني را پر از سنگريزه کنيد و سپس انرا تا نيمه آب بريزيد. گلدان گياه را بر روي سنگريزه ها قرار دهيد اما نبايد انتهاي گلدان با آب داخل زير گلداني در تماس باشد. در اثر وجود حرارت محيط آب به تدريج بخار شده و رطوبت مورد نياز گياه را تامين ميکند.براي تقويت گیاه نیز هر سه هفته یکبار از کود کامل مخصوص گیاهان آپارتمانی استفاده شود .

سلام

گياه شما در واقع همون اسپارگوس (شويدي) هست؛ يه گياه سرسخت و پرحرف‌وحديث! توي عکس مشخصه که بخش‌هايي از بوته از پايين دارن زرد و کم‌پشت مي‌شن، در حالي که سرشاخه‌ها هنوز سبزن. اين وضعيت معمولاً ترکيبي از چند عامل هست: نور، آبياري، تغذيه و گلدون تنگ.

عامل اول: نور زياد مستقيم يا خيلي کم. اسپارگوس «نور زياد ولي غيرمستقيم» رو دوست داره. اگه پشت شيشه آفتاب‌گير باشه، حتي بدون اين‌که شما متوجه بشيد، برگچه‌هاي ريزش مي‌سوزن و کم‌کم زرد مي‌شن و مي‌ريزن. برعکس، اگر جاش خيلي کم‌نور باشه هم شاخه‌هاي مسن زرد و ضعيف مي‌شن. گياه رو بذاريد جايي که نور فيلتر شده يا سايه‌روشن داشته باشه (مثلاً يک متر عقب‌تر از پنجره جنوبي يا پشت پرده نازک).

عامل دوم: آبياري نامنظم؛ يا زيادي مهربون بوديم، يا زيادي بي‌خيال! 😄 اگر خاک هميشه خيس بمونه، ريشه‌ها خفه و ضعيف مي‌شن و گياه از پايين به بالا زرد مي‌کنه. اگر هم بين دو آب‌دهي خيلي خشک بشه، شاخه‌ها و غنچه‌ها مي‌سوزن و قبل از باز شدن خشک مي‌شن. بهترين حالت اينه که هر بار وقتي ۲–۳ سانت بالاي خاک خشک شد آبياري کنيد؛ نه زودتر، نه خيلي دير. آب اضافي حتماً از زير گلدان خارج بشه و زيرگلدوني پر از آب نمونه.

عامل سوم: کمبود تغذيه. اسپارگوس رشدش سريعه؛ وقتي چند ماه کود نگيره، اول برگچه‌ها کم‌رنگ و ليمويي مي‌شن و بعد ميريزن، غنچه‌ها هم يا تشکيل نميشن يا خشک مي‌شن. از اوايل بهار تا اوايل پاييز، هر ۳–۴ هفته يک‌بار با کود کامل محلول در آب (مثلاً ۲۰–۲۰–۲۰) با نصف دوز پيشنهادي روي بسته، بهش غذا بديد.

عامل چهارم: گلدان تنگ و ريشه‌هاي فشرده. اين گياه خيلي زود ريشه‌پر مي‌شه. اگر زير گلدان رو نگاه کنيد و ريشه‌ها از سوراخ‌ها زده بيرون، يا خاک تقريباً ناپديد شده و فقط ريشه مي‌بينيد، وقتشه هر ۱–۲ سال يک‌بار گلدان رو يک سايز بزرگ‌تر کنيد و خاک تازه و سبک (مخلوط خاک برگ + کمي ماسه) براش بريزيد. گلدون بيش از حد کوچک باعث زرد شدن سريع شاخه‌هاي قديمي مي‌شه.

يه نکته مهم ديگه: اسپارگوس اگر در معرض هواي خيلي خشک يا باد گرم کولر/بخاري باشه، غنچه‌ها و سرشاخه‌هاي ظريفش خيلي زود خشک مي‌شن. رطوبت محيط رو کمي بالاتر ببريد؛ مثلا زيرگلدوني سنگريزه‌دار با کمي آب درست کنيد که ته گلدون روي سنگ‌ريزه‌ها باشه نه داخل آب. هر از گاهي هم روي برگ‌ها با آب بدون املاح مه‌پاشي ملايم انجام بديد (نه زير آفتاب مستقيم).

براي جمع‌بندي: شاخه‌هاي کاملاً زرد رو با قيچي تيز و تميز کمي بالاتر از محل سبز هرس کنيد تا گياه سبک بشه. جاش رو به نور ملايم‌تر، آبياري منظم‌تر و کوددهي منظم تغيير بديد؛ اگر ريشه‌ها شلوغ شده بودن، به گلدون کمي بزرگ‌تر منتقلش کنيد. با اين چند کار، معمولاً طي يکي دو ماه دوباره شاخه‌هاي سبز و شاداب مي‌زنن و شما هم خيالتون راحت مي‌شه 🌿.

براي اطلاعات بيشتر و نکات ريزتر درباره نگهداري اسپارگوس و گياهان ديگه، حتماً مقالات سايت نارگيل رو مطالعه نماييد. 🌱