ریشه هوایی روی قلمه کاکتوس؛ طبیعی است یا مشکل؟

اين حالتي که روي جوانه کاکتوست مي‌بيني دقيقا همون ريشه‌ست، و نه چيز عجيب و غريب! 😄 قلمه کاکتوس وقتي مدتي بيرون از خاک مي‌مونه يا دنبال رطوبت و جاي مناسب براي رشد مي‌گرده، از پهلوهاش ريشه هوايي يا ريشه فرعي درمياره تا هرجا افتاد، سريع بتونه خودش رو تو خاک محکم کنه.

براي کاشتن، اول بايد بدوني کدوم طرف قلمه بالا و کدوم پايين بوده. در عکس، سمتي که کمي زخم و محل جدا شدن از بوته مادر ديده مي‌شه، معمولا همون سمت پايينه. اگر يادت هست که قلمه چه جوري از گياه مادر جدا شده، همون جهت رو حفظ کن؛ هرگز برعکس نکار چون يا دير ريشه مي‌ده يا اصلا نمي‌گيره.

حالا براي کاشت: يک گلدان کوچک با خاک سبک و کاملا زهکش‌دار (مثلا ترکيب خاک کاکتوس يا ماسه + کمي پيت) آماده کن. حدود ۲–۳ سانت از سمت پاييني قلمه رو داخل خاک فرو کن. اگر همين ريشه هوايي نزديک انتهاي پاييني قرار دارد، طوري بکار که اين ريشه داخل خاک قرار بگيرد؛ اينطوري قلمه زودتر جا مي‌افته و رشد مي‌کند 🌵.

بعد از کاشت، خاک را فقط کمي مرطوب کن؛ نه خيس. تا وقتي ريشه‌ها خوب شکل نگرفته‌اند، آبياري بايد خيلي محتاطانه باشد؛ در اين دوره معمولا هر ۷–۱۰ روز يک بار، آن هم وقتي خاک کاملا خشک شد. گلدان را در محيط روشن با نور غيرمستقيم بگذار (مثلا کنار پنجره با پرده نازک). نور شديد مستقيم آفتاب در اين مرحله ممکن است قلمه را بسوزاند.

اگر انتهاي قلمه هنوز خيلي تازه و شيره‌اي است، بهتر است قبل از کاشت، اجازه بدهي ۲–۳ روز در سايه و هواي آزاد بماند تا محل برش پينه ببندد. اين کار احتمال پوسيدگي در خاک را کم مي‌کند. زماني که ديدي قلمه ديگر چين نمي‌خورد و کمي سفت‌تر شده و رشد تازه کرد، يعني ريشه‌دهي موفق بوده است.

براي اطلاعات بيشتر و ديدن مقالات کامل درباره تکثير و نگهداري کاکتوس‌ها، پيشنهاد مي‌کنم حتما به سايت نارگيل سر بزني؛ خيلي مطالب کاربردي و عکس‌هاي مقايسه‌اي خوب داره. 🌱