این پرسش در زیر مطلب معرفی و راهنمای پرورش درختان زینتی - سپیدار مطرح شده است.

راهنمای کاشت و فاصله‌گذاری درخت کبوده (Populus alba) در زمین شالیزاری سیاهکل

محمدامین صالحی پورپرسیده شده توسط: وضعیت: آفلاین بازدید: ۷۰۷ امتیاز سوال: ۰
با عرض سلام و خسته نباشید . من قصد دارم در شمال ایران و مشخصا در منطقه سیاهکل در زمینی حدود 20 جریب درخت کبوده بکارم . این زمین قبلا شالیزار بوده ولی الان کشت نمیشه . در فاصله حدود 200 متری رودخانه هم قرار داره . در کنارش هم شالیزار هست . آیا این کشت جواب میده تو اون منطقه . در صورت مناسب بودن فاصلهنهال ها از هم چقدر باشه . ممنون

پاسخ‌ها و گفتگو

محسن شهاب الدین
تهران | آفلاین | پست‌ها: ۱۵۸۹۶ | امتیاز کاربر: ۷۵۷۴
پاسخ منتخب
امتیاز پاسخ: ۱
سلام

کبوده (صنوبر نقره‌اي / Populus alba) براي مناطق شمالي ايران و به‌خصوص جاهايي مثل سياهکل، از نظر آب‌وهوا و رطوبت، معمولاً درخت بدقلقي نيست و مي‌تونه خوب جواب بده. منطقه شما مرطوب، نسبتا پرباران و از نظر آب سطحي هم غنيه، که براي کبوده اصولاً يک امتياز حساب مي‌شه؛ فقط بايد چند تا نکته مهم رو جدي بگيريد تا بعداً درخت‌ها اذيت نشن. 🙂

چون زمين شما قبلاً شاليزار بوده، يعني خاکش احتمالاً سنگين و رسيه و در فصل بارندگي ممکنه آب در اون موندگاري زيادي داشته باشه. حالا: کبوده رطوبت‌دوست هست، ولي غرقابي دائمي رو دوست نداره. اگر خاک طولاني‌مدت باتلاقي بمونه و زهکش خوبي نداشته باشه، ريشه‌ها خفه مي‌شن و درختاتون يا رشد بدي خواهند داشت يا حتي از بين مي‌رن. پس اولين کار اينه که ببينيد: بعد از يک بارندگي خوب، آب چقدر روي زمين مي‌ايسته و چقدر طول مي‌کشه تا جذب يا خارج بشه.

اگر ديديد که آب زياد مي‌ايسته، حتماً به فکر زهکشي باشيد: ايجاد نهرهاي زهکش، جوي‌هاي فرعي، يا کاشت روي پشته‌هاي کمي بلندتر (مثلاً ۳۰–۴۰ سانتي‌متر از سطح زمين) کمک مي‌کنه ريشه‌ها مدام توي آب نايستند. نزديکي ۲۰۰ متري به رودخانه و همسايگي با شاليزار از نظر رطوبت مزيت خوبيه، به‌شرط اين‌که شور شدن خاک يا غرقابي دائمي نداشته باشيد.

در مورد پاسخ‌دهي کشت در آن منطقه: بله، اصولاً سياهکل و مناطق اطراف براي صنوبر و کبوده منطقه مناسبي به‌حساب ميان؛ هم سابقه کشت گونه‌هاي صنوبر در اون نواحي وجود داره و هم اقليم با نيازهاي درخت سازگار هست. فقط بهتره قبل از کاشت انبوه، يک قطعه کوچک‌تر (مثلاً ۱–۲ جريب) رو به‌صورت آزمايشي بکاريد تا هم واکنش خاک رو ببينيد، هم رشد درخت‌ها در دو سه سال اول دستتون بياد؛ اين کار ريسک کار رو خيلي پايين مياره.

حالا برسيم به سوال مهم شما: فاصله نهال‌ها از هم چقدر باشه؟ اين بستگي به هدفتون داره: چوب قطور بلندمدت مي‌خوايد يا برداشت سريع و چوب نازک‌تر براي صنايع مختلف؟ ولي به طور معمول براي کبوده در شرايط شما، اين فاصله‌ها پيشنهاد مي‌شن:

۱. اگر هدفتون توليد چوب نسبتاً قطور و باکيفيت در دوره تناوب متوسط (مثلاً ۸–۱۲ سال) هست، مي‌تونيد فاصله‌ها رو حدوداً:
• بين درخت‌ها روي رديف: ۳ متر
• بين رديف‌ها: ۳ تا ۳/۵ متر
يعني حدود ۳×۳ يا ۳×۳/۵ متر در نظر بگيريد. اين فاصله باعث مي‌شه درخت‌ها فضاي کافي براي تاج و ريشه داشته باشن و رشد قطري خوبي بگيرن.

۲. اگر به‌دنبال تراکم بالاتر و برداشت زودتر هستيد (مثلاً چوب نازک‌تر، تراورس سبک، صنايع چوب فشرده و…)، مي‌تونيد بريد روي:
• ۲/۵ × ۳ متر يا حتي ۲/۵ × ۲/۵ متر
ولي يادتون باشه در اين تراکم بالا، بعد از چند سال بايد تنک‌کردن (حذف بخشي از درخت‌ها) انجام بشه تا بقيه درخت‌ها خفه نشن و رشدشون کم نشه. يعني اول شلوغ مي‌کاريد، بعداً بخشي رو مي‌فروشيد و جا براي بقيه باز مي‌کنيد. 😉

براي زميني با مساحت حدود ۲۰ جريب (اگر جريب محلي حدود ۱۰۰۰–۲۰۰۰ مترمربع حساب بشه، در هر صورت سطح قابل‌توجهيه)، بهتره:
• طرح کاشت رو منظم (رديفي) انجام بديد تا بعداً ورود تراکتور، ماشين‌آلات، يا کارگر براي هرس، تنک‌کردن و برداشت راحت باشه.
• حتماً جهت رديف‌ها رو طوري تنظيم کنيد که نور به‌خوبي بين رديف‌ها پخش بشه (معمولاً رديف‌ها شمالي–جنوبي، اگر شرايط زمين اجازه بده، بهتره).

نکته مهم ديگه: نهال سالم و رقم مناسب انتخاب کنيد. همه صنوبرها شبيه هم نيستن؛ بعضي کلون‌ها (ارقام) براي شمال و خاک‌هاي مرطوب مناسب‌تر هستن. بهتره از نهالستان معتبر محلي يا منابعي که تجربه کشت در گيلان و مازندران دارن، نهال تهيه کنيد. نهال‌هايي با ريشه سالم، بدون پوسيدگي، و تنه صاف و بدون زخم، شانس موفقيت شما رو خيلي بالا مي‌برن.

در سال‌هاي اول، کنترل علف‌هاي هرز رو دست‌کم نگيريد؛ چون زمين شاليزاري قبلي، احتمالاً علف‌هاي هرز قوي و پرريشه‌اي داره. اگر علف‌ها کنترل نشن، هم آب و غذاي خاک رو مي‌بلعن، هم دور طوقه نهال‌ها رطوبت بيش از حد ايجاد مي‌کنن و زمينه بيماري‌هاي قارچي رو بالا مي‌برن.

از نظر بيماري‌ها و آفات، کبوده مي‌تونه با مواردي مثل زنگ‌ها، پوسيدگي‌هاي ريشه، پژمردگي‌ها و برخي حشرات چوب‌خوار درگير بشه، مخصوصاً در محيط مرطوب شمال. پيشنهاد مي‌کنم از همون اول، يک برنامه پايش سالانه براي:
• بررسي زودهنگام لکه‌هاي برگي، زردي غيرعادي برگ‌ها، و خشکيدگي شاخه‌ها
• و در صورت نياز، مشورت با کارشناس گياه‌پزشکي محلي
داشته باشيد تا اگر مشکلي شروع شد، زود جلوي اون رو بگيريد.

جمع‌بندي اگر بخوام بگم: بله، کشت کبوده در سياهکل روي زمين سابقاً شاليزاري اصولاً امکان‌پذير و قابل توجيهه، به‌شرط اين‌که:
• وضع زهکشي و ماندآبي خاک رو بررسي و در صورت نياز اصلاح کنيد،
• فاصله کاشت رو حدوداً ۳×۳ يا ۳×۳/۵ متر انتخاب کنيد (بسته به هدفتون)،
• نهال سالم و رقم سازگار با شمال تهيه کنيد،
• و چند سال اول حواستون به علف‌هاي هرز، رطوبت و بيماري‌ها باشه.

اگر خواستيد وارد جزئيات بيشتري مثل انتخاب رقم دقيق، برنامه تغذيه (کوددهي)، زمان دقيق کاشت و هرس بشيد، مي‌تونيد از منابع تخصصي‌تر هم کمک بگيريد. براي مطالعه بيشتر و آشنايي با تجربه باغداران و زارعان ديگر در مورد درختان و کشت در شمال ايران، پيشنهاد مي‌کنم حتماً مقالات سايت نارگيل رو هم بخونيد؛ هم اطلاعات فني مي‌ده، هم تجربه‌هاي ميداني خوبي توش پيدا مي‌شه. 🌱

برای دیدن پاسخ‌های بیشتر پایین‌تر بروید...

ثبت پاسخ یا نظر