پیاز نرگس

بعد از خشک شدن برگها مي‌توان پياز را از خاک درآورد .پيازها را در مکاني خشک و بدور از نور مستقيم آفتاب قرار دهيد تا رطوبت اضافه خود را از دست بدهند. سپس مرحله انبارداري و يا به بيان ديگر رکود پياز فرا مي‌رسد . دوران رکود مهم است زيرا پياز در اين دوران توانايي رشد زايشي و يا به بيان ديگر توانايي گلدهي را بدست مي‌آورد البته به شرطي که شرايط محيطي مناسب باشد. پيازها در دوران رکود خود به مکاني نيمه گرم نياز دارند يعني دمايي کمتر از آنچه که در دوران رشد رويشي و گلدهي داشتند تا توانايي گلدهي را در سال آينده به دست آورند (به اين مرحله انگزيش گلدهي گفته مي‌شود) . اين مقطع معمولادر اواخر تابستان و اوايل پاييز و حداکثر تا اواسط پاييز طي مي‌شود. اما براي اينکه ساقه گل در سال آينده توانايي رشد و بلند شدن بيابد به دمايي کمتر نياز است و دماهاي بالاتر از يخبندان اين نياز سرمايي را بر طرف مي‌کند.به بيان ديگر پياز نرگس نياز به يک دوره سرمادهي دارد(به اين مرحله آغازش گلدهي گفته مي‌شود) که دماي 7-4.5 درجه سانتيگراد براي 17-15 هفته نياز سرمايي آنرا بر طرف مي‌کند. گفته مي شود که دماي سرد کمتر از 13 هفته موجب توليد گياهاني کوچکتر و دوران سرمايي بيش از 13 هفته در توليد گياهاني با اندازه قابل قبول موثر هستند. وجود دماي بيش از 17 درجه در طي انبارداري ، برطرف کردن نياز سرمايي اين پيازها را با شکست مواجه مي کند. با نزديک شدن به فصل بهار مي‌توان پيازها را کاشت و شاهد رشد دوباره آنان بود.