این پرسش در زیر مطلب لیندا؛ گیاه پایفیلی مقاوم با تنهکلفت برای دکوراسیون داخلی مطرح شده است. تکثیر لیندا (پونیتیل) از طریق جدا کردن جوانههای جانبی پرسیده شده توسط: امیر مسعود قمی ۲۳ فروردین ۱۳۹۶، ساعت ۰۴:۱۳ وضعیت: آفلاین بازدید: ۱۰۷ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ × با سلام وتبریک سال نو لیندای من جوانه خوبی داره آیا میتونم آن جوانه را به عنوان قلمه از سلقه جدا کنم و اینکه باید از قسمت گرد پایه هم باساقه کات کنم یا اینکه فقط خود ساقه به تنهایی کفایت میکنه باید از هرمون ریشه زایی استفاده کنم لطفا راهنمایی بفرمایید ممنون
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۶۰۲۶ | امتیاز کاربر: ۷۶۷۰ پاسخ منتخب ۲۸ آذر ۱۴۰۴، ساعت ۰۵:۰۵ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام، سال نو شما هم مبارک 🌸 خوش به حالتون که لينداتون جوانه زده، يعني گياه حسابي سرحاله. بله، ميتونيد از اين جوانه جانبي براي تکثير استفاده کنيد، اما بايد يکسري نکات مهم رو رعايت کنيد که هم مادر آسيب نبينه، هم بچهگياه شانس خوبي براي ريشهدار شدن داشته باشه. اول از همه: بهتره جوانه وقتي جدا بشه که کمي بزرگ شده باشه؛ يعني حداقل چند برگ درست و حسابي داده باشه و قطرش هم يه مقدار قابل قبول باشه (خيلي ريز و نوزادي نباشه). هرچي جوانه قويتر باشه، احتمال موفقيت بيشتره. براي جدا کردن، فقط ساقه هوايي جوانه رو قيچي نکنيد. بايد جوانه رو طوري جدا کنيد که کمي از بافت محل اتصالش به تنه اصلي (قسمت گرد پايه) هم همراهش بياد. يعني با يک چاقوي تيز و استريل، جوانه رو با يه تيکه کوچک از بافت پايه (مثل يه برش هلالي کوچيک) جدا کنيد. اينطوري شانس ريشهزايي خيلي بيشتره. اما حواستون باشه: زيادي توي تنه و پايه گرد (سوخمانند ليندا) فرو نريد. فقط در حدي که جوانه همراه با يه قسمت خيلي نازک از بافت متصل به تنه جدا بشه. اگر عميق ببريد، ممکنه به گياه مادري آسيب جدي بزنيد و دچار پوسيدگي بشه. بعد از جدا کردن، قسمت برش خورده جوانه رو ۱–۲ روز در جاي خشک و سايه بگذاريد تا محل برش کمي خشک و پينهاي بشه. اين کار از ورود قارچ و باکتري و پوسيدگي جلوگيري ميکنه. ليندا گياهي نيمهسوخداره و با همين روشها بهتر جواب ميده. در مورد هورمون: استفاده از هورمون ريشهزايي توصيه ميشه، مخصوصاً وقتي قلمهتون ريشه نداره. بعد از خشک شدن محل برش، بخش پاييني جوانه رو به پودر هورمون ريشهزا آغشته کنيد، اضافهش رو بتکونيد، بعد قلمه رو بکاريد. بدون هورمون هم ممکنه ريشه بده، ولي با هورمون احتمال موفقيت و سرعت ريشهدهي بيشتره 🙂 براي کاشت، از بستر سبک و با زهکشي بالا استفاده کنيد؛ مثلاً مخلوطي از پرليت + پيتماس يا کوکوپيت يا خاک مخصوص کاکتوس و ساکولنت که سبک باشه. گلدان خيلي بزرگ نباشه، چون خاک زياد و خيس، ريسک پوسيدگي رو بالا ميبره. بعد از کاشت قلمه: آبياري رو خيلي ملايم انجام بديد. خاک بايد کمي نمدار باشه، نه گلآلود و خيس. نور: جاي پرنور با نور غيرمستقيم (مثلاً کنار پنجره با فيلتر پرده). دماي معتدل (حدود ۲۰–۲۷ درجه) عاليه. تا زماني که ريشه تشکيل بشه، صبور باشيد؛ ممکنه چند هفته تا چند ماه طول بکشه. در مورد گياه مادري هم: محل برش روي تنه يا پايه ليندا رو تميز و خشک نگه داريد. ميتونيد روي زخم، کمي قارچکش يا حتي پودر دارچين بزنيد تا ريسک قارچي شدن کم بشه. بعدش هم آبياري ليندا رو افراطي نکنيد تا زخم فرصت ترميم پيدا کنه. خلاصهي ماجرا: ۱. صبر کنيد جوانه کمي قويتر بشه. ۲. با چاقوي تيز و استريل، جوانه رو با کمي بافت محل اتصال جدا کنيد. ۳. ۱–۲ روز بذاريد محل برش خشک بشه. ۴. نوک قلمه رو به هورمون ريشهزا آغشته کنيد. ۵. در خاک سبک و کمنم بکاريد، نور ملايم و مراقبت با حوصله. ۶. مراقب زخم گياه مادري هم باشيد. 🌱 براي مطالعهي نکات بيشتر درباره نگهداري و تکثير ليندا و بقيه گياهان خونگي، ميتونيد مقالات سايت نارگيل رو هم بخونيد؛ منبع خوبي براي گياهبازهاست.