علت زرد شدن برگ‌های این دیفن‌باخیا و روش تکثیر آن

گياهي که در عکس فرستاديد ديفن‌باخيا است. زرد شدن يکي‌يکي برگ‌هاي پاييني در اين گياه، مخصوصاً وقتي سه سال سن دارد، تا حدي فرآيند طبيعي پير شدن برگ‌هاي مسن است؛ يعني برگ‌هاي پاييني عمرشان را کرده‌اند و کم‌کم مي‌افتند. اما وقتي شما مي‌گوييد «يکي‌يکي دارد زرد مي‌شود»، يعني بايد حواسمان به چند عامل همزمان هم باشد 😉.

اول از همه سراغ آبياري برويم. ديفن‌باخيا از خاک باتلاقي خوشش نمي‌آيد. اگر بعد از تعويض خاک، زهکش گلدان (سوراخ زير گلدان) خوب کار نکند يا آبياري‌تان زياد شده باشد، ريشه‌ها کمي خفه مي‌شوند و نتيجه‌اش همين زرد شدن برگ‌هاي پاييني است. اجازه بدهيد سطح خاک کمي خشک شود (حداقل ۲ سانتي‌متر بالاي خاک) بعد آبياري کنيد. آب اضافه حتماً بايد از زير گلدان خارج شود.

از آن طرف، کم‌آبي هم مي‌تواند باعث زرد شدن و لَخت شدن برگ‌هاي پاييني شود. اگر برگ‌ها علاوه بر زردي، چروک و آويزان مي‌شوند و خاک خيلي خشک است، يعني گياه تشنه است. پس برنامه آبياري را منظم کنيد: در بهار و تابستان معمولاً هفته‌اي ۱–۲ بار (بسته به دما و اندازه گلدان)، در زمستان کمتر.

نکته بعدي تعويض خاک است. خودتان شک کرديد و درست هم هست. بعد از تعويض خاک، گياه به‌اصطلاح «استرس جابه‌جايي» مي‌گيرد. اگر هنگام تعويض خاک، ريشه‌ها خيلي دستکاري شده باشند، يا خاک جديد سنگين و رسي باشد، چند برگ پاييني قرباني اين استرس مي‌شوند و زرد مي‌گردند. کاري که الان مي‌توانيد بکنيد اين است که: گياه را در حال حاضر دست‌کاري نکنيد، فقط آبياري و نور را تنظيم و ثابت نگه داريد تا ريشه‌ها خودشان را با شرايط جديد وفق بدهند.

در مورد نور، ديفن‌باخيا نور غيرمستقيم و زياد دوست دارد. اگر در جاي خيلي تاريک باشد، برگ‌هايش بزرگ ولي کم‌رنگ و زردمتمايل مي‌شوند؛ اگر زير آفتاب مستقيم باشد، لکه‌هاي سوختگي، قهوه‌اي و زرد روي برگ‌ها ظاهر مي‌شود. بهترين جا کنار پنجره روشن با نور فيلتر شده (مثلاً پشت پرده نازک) است. دما هم در حدود ۲۰–۲۸ درجه ايده‌آل است و از باد سرد و کولر اصلاً خوشش نمي‌آيد.

حال برويم سراغ تکثير که بخش جذاب ماجراست 🌱. ديفن‌باخيا را مي‌توانيد به چند روش قلمه بزنيد: ۱) قلمه ساقه رأس (نوک گياه): چند برگ بالايي را با حدود ۱۰–۱۵ سانتي‌متر ساقه جدا کنيد، در آب يا خاک سبک (مخلوط پيت‌ماس/کوکوپيت + پرليت) بکاريد. ۲) قلمه‌هاي ساقه‌اي تکه‌تکه: ساقه پاييني که بدون برگ شده را به قطعات ۵–۷ سانتي‌متري ببريد، هر تکه بايد حداقل يک گره (محل رويش برگ) داشته باشد. اين قطعات را به‌صورت افقي روي خاک مرطوب و سبک بخوابانيد يا عمودي طوري فرو کنيد که گره داخل خاک باشد. بعد از چند هفته، از هر تکه يک جوانه جديد درمي‌آيد.

اگر در آب ريشه‌دار مي‌کنيد، آب را هر چند روز يک بار عوض کنيد و ظرف را در جاي روشن و بدون آفتاب مستقيم بگذاريد. وقتي ريشه‌ها به حدود ۳–۵ سانتي‌متر رسيدند، قلمه را به خاک انتقال دهيد. خاک مناسب ديفن‌باخيا بايد نسبتاً سبک و پر زهکش باشد؛ مثلاً مخلوط خاک برگ + پرليت + کمي پيت‌ماس يا کوکوپيت. در گلدان جديد حتماً سوراخ کف را فراموش نکنيد.

يک نکته مهم اما: شيره ديفن‌باخيا سمي و تحريک‌کننده پوست و چشم است. هنگام قلمه‌زدن حتماً دستکش نازک بپوشيد و بعد از کار دست‌ها را خوب بشوييد و مراقب باشيد شيره گياه با دهان و چشم تماس نداشته باشد. با رعايت اين نکته، با خيال راحت مي‌توانيد مزرعه ديفن‌باخيا در خانه راه بيندازيد 😄.

در مجموع: يکي‌دو برگ پاييني که بعد از سه سال زرد شوند، خيلي غيرطبيعي نيست؛ اما اگر تعداد زردي‌ها زياد شد يا به برگ‌هاي بالايي رسيد، حتماً آبياري، زهکش گلدان، نور و دما را دقيق چک کنيد و اگر خاک سنگين است، در فصل مناسب (بهار) به خاک سبک‌تر با زهکشي بهتر منتقلش کنيد.

براي مطالعه توضيحات کامل‌تر درباره نگهداري و تکثير ديفن‌باخيا و ديگر گياهان آپارتماني، پيشنهاد مي‌کنم حتماً مقالات سايت نارگيل را هم ببينيد و بخوانيد.