علت خشک شدن و پژمردگی اسطوخودوس در خانه و راه نجاتش پرسیده شده توسط: آزيتا تنكابني ۱۷ اسفند ۱۳۹۵، ساعت ۰۹:۱۲ وضعیت: آفلاین بازدید: ۸۵ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ ×
افسانه سادات فرود تهران | آفلاین | پستها: ۳۰۶۸۹ | امتیاز کاربر: ۱۶۵۴۲ پاسخ منتخب ۱۷ اسفند ۱۳۹۵، ساعت ۱۸:۲۱ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × تهویه هوا برای این گیاه ضروری است و طبیعی است که با نگهداری از این گیاه در فضای بسته دچار مشکل شوید .آبیاری بیش از اندازه می تواند موجب زرد شدن و ریزش برگها و در نهایت از بین رفتن تمامی گیاه شود .در صورتیکی که گیاه را به شکل گلدانی نگهداری می کنید صبر کنید ابتدا سطح خاک خشک شو و بعد گیاه را آبیاری کنید.روزانه حداقل 7-6 ساعت نور مستقیم آفتاب باید به این گیاه بتابد . نور کم محیط از دلایل ریزش گلها و یا عدم گلدهی است همچنین در چنین شرایطی ساقه ها بلند و باریک می شوند و حساسیت گیاه به برخی بیماری های قارچی نیز افزایش می یابد.
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۵۸۹۳ | امتیاز کاربر: ۷۵۷۱ پاسخ منتخب ۱ اسفند ۱۴۰۴، ساعت ۰۳:۳۱ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام اسطوخودوس (لوندر) توي خونه خيلي وقتها قهر ميکنه، چون ذاتاً آفتابدوست، کمآبدوست و عاشق هواي خنک و جريان هواست. توي عکست هم اون بوتههاي خشک و چوبي (سمت راست و چپ) دقيقاً شبيه اسطوخودوسهايي هستن که يا نور کم ديدن يا آبياري/زهکشي مناسب نداشتن و کمکم از ريشه يا طوقه از پا افتادن. مهمترين علتها در نگهداري داخل خانه معمولاً اينهاست: 1) کمبود نور مستقيم (پشت پنجره روشن هست، ولي لوندر آفتاب «مستقيم» ميخواد)، 2) آبياري زياد يا خاک سنگين که باعث خفگي ريشه و پوسيدگي ميشه، 3) گلدان بدون زهکش درست يا ماندن آب در زيرگلداني، و 4) هواي گرم و بيجريان داخل خانه. خلاصه اگر اسطوخودوس زبان داشت ميگفت: «من براي بالکن ساخته شدم نه پذيرايي!» 😄 براي اينکه بفهميم اون يکي که «کاملاً خشک» شده هنوز اميدي دارد يا نه، يک تست سريع انجام بده: با ناخن يا چاقوي تميز پوست ساقه را کمي بخراش. اگر زيرش سبز و مرطوب بود، زنده است و ميشود احياش کرد؛ اگر قهوهاي و خشک بود و تا پايين همينطور بود، متأسفانه کارش تمام شده. (گاهي بالاي بوته خشک ميشود ولي پايينِ ساقه نزديک خاک هنوز زنده است.) براي نجات بوته پژمرده، اين برنامه را اجرا کن: ۱) نور: ببرش به روشنترين نقطه با حداقل ۴–۶ ساعت آفتاب مستقيم (ترجيحاً پنجره جنوبي يا بالکن). ۲) آبياري: فقط وقتي آبياري کن که حداقل ۳–۵ سانت بالاي خاک کاملاً خشک شده باشد؛ بعد هم يکبار سيراب کن تا آب از زير خارج شود و آب زيرگلداني را خالي کن. ۳) خاک: اگر خاکش سنگين و ديرخشک است، تعويض گلدان با ترکيب سبکتر مثل خاک گلداني + پرليت/ماسه شسته (حداقل ۳۰–۴۰٪ مواد سبککننده) خيلي کمک ميکند. ۴) هرس: شاخههاي کاملاً خشک را تا جايي که به بافت سبز ميرسي کوتاه کن، ولي داخل چوبِ کاملاً پير خيلي عميق نزن چون دير جوانه ميدهد. از نظر بيماريشناسي هم اگر بوته ناگهاني پژمرده ميشود و خاک مدتها خيس ميماند، احتمال پوسيدگي ريشه/طوقه (قارچي/اُاُميستي مثل فيتوفتورا) مطرح ميشود. نشانهاش اين است که با وجود آبياري، گياه بيحال است و گاهي پايه ساقه تيره و نرم ميشود. در اين حالت، زهکشي و کمکردن آبياري از هر سم و دارويي واجبتر است؛ اگر هم خواستي اقدام تکميلي کني، تعويض خاک و حذف ريشههاي قهوهاي و لِهيده اولويت دارد. يک نکته بامزه ولي حياتي: اسطوخودوس اگر دستت به آبپاشي روي برگها ميرود، خودش ميگويد «نه قربان!» 😅 مهپاشي لازم ندارد و حتي ميتواند مشکل قارچي را بدتر کند. کوددهي هم فعلاً سنگين نکن؛ اگر گياه جان گرفت، بعداً ماهي يکبار کود خيلي رقيق کفايت ميکند. اگر خواستي دقيقتر راهنمايي کنم، بگو: گلدانها سوراخ زهکش دارند؟ آبياري هر چند روز يکبار است؟ چند ساعت آفتاب مستقيم ميگيرند؟ با همين سه جواب، نسخه دقيقتر ميپيچم. براي توضيحات کاملتر درباره نگهداري اسطوخودوس و مشکلات رايج گلداني، مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.