جوانه زدن هسته گریپفروت؛ از اینجا به بعد باید چکار کنم؟ 🌱 پرسیده شده توسط: نیلو ۱۷ دی ۱۳۹۵، ساعت ۱۲:۱۴ وضعیت: آفلاین بازدید: ۷۳۷ امتیاز سوال: ۱ ▲ ▼ × جوانه زدن هسته گریپ فروت بعد از 1ماه :
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۵۸۹۴ | امتیاز کاربر: ۷۵۷۲ پاسخ منتخب ۲۹ آذر ۱۴۰۴، ساعت ۱۰:۱۷ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام تبريک! 🎉 هسته گريپفروت شما بعد از حدود يک ماه جوانه زده و اين يعني کار سخت اوليه رو درست انجام داديد. حالا مهمترين مرحله، رسيدگي درست به اين جوانهست تا کمکم تبديل به يک نهال سالم بشه. در ادامه قدمبهقدم ميگم چطور ازش مراقبت کنيد. اولين نکته نور مناسبه. جوانه گريپفروت نور دوست داره اما نور مستقيم و تند آفتاب ميتونه بهش شوک وارد کنه و برگها رو بسوزونه. بهترين حالت اينه که گلدون رو کنار پنجرهاي بگذاريد که نور خوب و فيلتر شده داشته باشه (مثلاً پشت پرده نازک). اگر محيط خيلي کمنور باشه، ساقه شروع ميکنه به قد کشيدنِ نازک و ضعيف. در مورد آبياري، مهمترين چيز اينه که خاک هميشه خيس و باتلاقي نباشه. سطح خاک که کمي خشک شد، بعد آبياري کنيد. انگشتتون رو تا يک بند توي خاک فرو ببريد؛ اگر خشک بود آب بديد، اگر هنوز نمدار بود صبر کنيد. آبياري زياد در اين سن ميتونه باعث پوسيدگي ريشه و از بين رفتن جوانه بشه. اگر هسته رو در خاک سنگين يا نامناسب کاشتهايد، در آينده نزديک (وقتي جوانه ۳–۴ برگ واقعي داد و کمي قويتر شد) ميتونيد به آرامي به يک خاک سبک و زهکشدار منتقلش کنيد. ترکيب خاک معمولي گلداني + کمي پرليت يا ماسه شسته، براي مرکبات خوبه. حتماً زير گلدان سوراخ خروج آب داشته باشه. از نظر دما، گريپفروت هواي ملايم رو دوست داره. دماي حدود ۲۰ تا ۲۸ درجه مناسبشه. جوانه رو در معرض باد سرد، کولر، يا کنار بخاري مستقيم قرار نديد؛ تغييرات شديد دما براش سمه. اگر هوا خيلي خشک باشه ميتونيد يه زيرگلدوني سنگريزهدار با کمي آب زيرش بذاريد تا رطوبت محيطي کمي بالا بره، ولي خود گلدون توي آب نايسته. در اين مرحله کوددهي سنگين لازم نيست. تا وقتي جوانه کمي بزرگتر بشه و ريشهاش قويتر، معمولاً همان مواد غذايي موجود در خاک کافي است. بعد از يکي دو ماه ميتونيد هر ۳–۴ هفته يکبار از کود مايع خيلي رقيق مخصوص گياهان آپارتماني يا مرکبات استفاده کنيد. يک نکته مهم ديگه اين که اگر چند تا هسته رو نزديک هم کاشتهايد و چند جوانه کنار هم در اومدن، بهتره بعداً (وقتي قويتر شدن) بهآرامي جداشون کنيد تا هر کدوم فضاي کافي براي ريشهزايي داشته باشه. جداسازي رو با حوصله و وقتي خاک کمي مرطوبه انجام بديد تا ريشهها کمتر آسيب ببينن. در نهايت حواستون باشه که اين نهال که از هسته رشد کرده، ممکنه سالها طول بکشه تا به سن باردهي برسه و حتي ميوهاش با ميوه مادري کمي فرق داشته باشه. ولي بهعنوان يک گياه زينتي و تمريني براي پرورش مرکبات، خيلي جذابه و کلي تجربه ياد ميگيريد 😉 اگر دوست داريد بيشتر درباره نگهداري مرکبات، بيماريها، آفات و قلقهاي پرورش نهالها بدونيد، حتماً مقالات سايت نارگيل رو مطالعه نماييد؛ اطلاعات مفيدي براي علاقهمندان به گياهان داره.