سوال راجع به گل فیکوس آمستل

سلام
بنجامين گياه حساسي هست ،با جابجايي ،نوسانات دمايي ،قرار گرفتن در معرض باد و يا رفت آمد ،خشکي ديدن گياه ،خشکي محيط و کمبود رطوبت دچار تنش مي شود و زردی ريزش برگ پيدا مي کنه ،قبل از آبياري حدود 2 سانت انگشت خود را در خاک فرو کنيد اگر رطوبت کمي حس کرديد شروع به آبياري کنيد ،روي برگ ها را با آب ولرم غبار پاشي کنيد هر يک ماه يکبار نيز با کود مايع مخصوص گياهان آپارتماني تقويت شود .اواخر زمستان خاک گلدان را عوض کنید و در هنگام تعویض باید مراقب بود خاک اطراف ریشه جدا نشود .براي اینکه گیاه به فرم دلخواه شما در آید می تونيد گياه را هرس کنيد ،البته با روش خاص و در زمان معين بايد انجام شود .اگر بخواهيد گياه رشد عمودي داشته باشه بايد ساقه هاي جانبي هرس شوند . هر قدر ساقه هاي جانبي گياه بيشتر هرس شود تنه اصلي بهتر رشد نموده و گياه، بلندتر خواهد شدا.اگر ساقه اي بيش از اندازه رشد کرده است ميتوان آن را تا اندازاي که مناسب است قطع کرد تا کل تاج گياه به شکل کروي باشد. در طي عمل هرس شاخه هاي آسيب دیده را نیز می توان هرس کرد .هرس را در گرماي تابستان و يا در طي فصل سردزمستان انجام ندهيد زيرا شرايط دما و نور در فصول تابستان و زمستان به اندازه کافي براي گياه استرس زا است و اگر استرس ديگري همانند قطع شاخسار به اين گياه وارد آيد شايد براي گياه خطرناک باشد و از بين برود. توجه کنيد که هر مقدار تغييري که درگياه بنجامين بخواهيد بوجود بياوريد گسترده تر و شديدتر باشد، ميبايست عمليات هرس را به دفعات بيشتر و هر دفعه به شکلي سبک و ملايم انجام دهيد تا گياه دچار استرس نشود. هنگام عمل هرس، برشها را در حدود 1-0.5 سانتيمتر بالاتر از گره برگ بزنيد تا رشد شاخه هاي جديد از زير ناحيه برش تحريک شود.همزمان با هرس مکان نگهداري گياه را تغيير ندهيد و يا گلدان آن را عوض نکنيد. بنجامين به اندازه کافي به تغييرات مکان و ميزان نور حساس است. اگر همزمان با عمليات هرس جابجا نيز بشود بسياري از برگهاي خود را از دست خواهد داد. البته اگر شرايط و محيط رشد جديد مناسب باشد بعد از مدتي برگهاي آن مجددا خواهند روييد.بهترين زمان هرس درپاييز در حالتي است که گياه در حالت خواب يا رکود هست . اين اعمال، کارهايي هستند که بايد به تدريج و در طي چندين ماه صورت گيرد.بهتر است در هر بار هرس حدود یک سوم از شاخه هایی که بیش از اندازه بلند شده اند را هرس کنید /از ساقه نیمه چوبی گیاه می توان قلمه‌هایی با میانگره های کوتاه که 20-15 سانتیمتر طول، به اندازه قطر یک مداد معمولی ضخامت دارند تهیه کرد. منظور از ساقه نیمه چوبی ساقه ای است که سبز و تازه نباشد اما هنوز نیز انعطاف خود را حفظ کرده و چوبی نشده باشد. برش را برای جدا کردن قلمه از گیاه مادری در زیر یک گره بزنید(گره منطقه اتصال برگ به ساقه است). برگهای موجود در یک دوم قسمت پایینی قلمه را جدا کنید اما باقی ماندن حداقل یک برگ بر روی قلمه ضروری است و حداکثر نیز تعداد 4-3 برگ قابل قبول است .