زرد شدن سرخس

کمبود رطوبت ،آبياري کم ،کمبود يا بيش بود مواد غذايي و ...باعث زردي و يا خشکي برگ هاي سرخس مي شود .سرخس به خاکي هميشه مرطوب نياز دارد که البته غرقابي نشود. همچنين خاک بايد غني از مواد غذايي باشد و بافتي سبک با زهکشي مناسب داشته باشد.آبياري سرخس در محيط هاي آپارتماني 2 تا 3 نوبت در هفته مي باشد که در فصل هاي گرم اين نوبت هاي آبياري بيشتر مي شود در هر نوبت آبياري برگ ها به بالا جمع کرد و آب مورد نياز را به گياه داد. با توجه به اين گياه به رطوبت بالايي نياز دارد بايد سيني زير گلداني آنها را هميشه پر آب نگه داشت ابتدا يک زير گلداني را که بزرگتر از زير گلداني گياه است تهيه کنيد و داخل آنرا تا لبه آن سنگريزه هاي درشت بريزيد. سپس زيرگلداني را تا نيمه ارتفاع ديواره آن آب بريزيد و گلدان سرخس را بر روي سنگريزه ها قرار دهيد. مراقب باشيد تا ته گلدان سرخس با آب موجود در زير گلداني دوم، تماس نداشته باشد. گرماي محيط آب داخل زير گلداني دوم را به تدريج تبخير کرده و رطوبت مورد نياز گياه را فراهم مي‌کند. با اتمام آب زير گلداني دوم، مجدد داخل آن آب بريزيد تا عمل تبخير ادامه يابد. يکي از مواردي که در آبياري سرخس بايد به آن توجه کرد عدم وجود املاحي همانند فلوئور بر و کلسيم در آب است. فلوئور و بر موجب سوختن و قهوه‌اي شدن حاشيه برگهاي گياه مي‌شوند و حضور کلسيم به تدريج موجب افزايش اسيديته بستر کاشت خواهد شد و از انجايي که سرخس به بستري تا حدودي اسيدي نياز دارد ، قليايت آن مي‌تواند منجر به کاهش رشد گياه و عدم توانايي جذب برخي ديگر از عناصر همانند آهن از بستر کاشت و در نهايت زردي برگسار شود. در طي ماههاي رشد هر دو هفته يکبار با کودهاي مخصوص گياهان اپارتماني با فرمولي سبک همانند 10-10-10 البته با نصف غلظت معمول غذادهي کنيد. کوددهي بيش از اندازه گياه يکي از دلايل سوختن و قهوه اي شدن حاشيه برگسار گياه است. گياه را در طي ماههاي سرد با فواصل بيشتري کود دهيد به عنوان مثال ماهي يک مربته البته با همان غلظتي که نصف غلظت معمول است.اگر ريشه ها از گلدان بيرون نزده باشندتنها خاک سطحي را عوض کنيد مواظب باشيد هنگام خارج کردن خاک به ريشه ها آسيب نرسانيد .