نجات کراسولا پرفوراتا خشکشده و قلمهگیری درست پرسیده شده توسط: تقدیر تقدیری ۱۵ تیر ۱۳۹۵، ساعت ۱۴:۲۷ وضعیت: آفلاین بازدید: ۲۵۶ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ × با سلاممن یه گلدان کراسولا پرفوراتا دارم.گلدانش از این سفالی لعاب دارها هستش.پشت پنجره جنوبی قرار داره و هروقت دیدم پای خاکش خشک بوده آبیاریش کردم و مقداری بهش آب دادم که از زهکش گلدون خارج شده.ولی یکی یکی دارن از پایین ساقش میخشکه میاد بالا.لطفا بگید چجوری نجاتش بدم بخشای بالاییه گیاه هنوز سالمه ولی پایین ساقه کامل خشکیده.
افسانه سادات فرود تهران | آفلاین | پستها: ۳۰۶۸۹ | امتیاز کاربر: ۱۶۵۴۱ پاسخ کارشناس ۱۵ تیر ۱۳۹۵، ساعت ۱۵:۵۰ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلامنامناسب بودن بافت خاک ،صدمه دیدن ریشه به دلیل بیماری و آفت و یا جابجایی،خشکی کشیدن بیش از اندازه گیاه و ..میتونه علت باشه ،از قسمت های بالایی گیاه که سالم هست قلمه بگیرید تا کل گیاه را از دست ندهید .
تقدیر تقدیری اصفهان | آفلاین | پستها: ۷ | امتیاز کاربر: ۶ نظر کاربر ۱۷ تیر ۱۳۹۵، ساعت ۱۳:۳۴ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × ببخشید برای قلمه گرفتن از گیاه یعنی باید ساقه را از قسمت سالم گیاه برش بدم و تو همون گلدون کنار ساقه های سالم بکارم؟ خب من قبلا چند بار این کارو کردم ولی قلمه جدید خیلی زود خشکیده.چیکار کنم که نخشکه؟
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۶۰۲۵ | امتیاز کاربر: ۷۶۶۹ پاسخ منتخب ۱ دی ۱۴۰۴، ساعت ۱۸:۲۱ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام مشکلي که ميگي توي کراسولا پرفوراتات داري، خيلي شايعتر از چيزيه که فکر کني؛ پس خودتو سرزنش نکن 😄 از توضيحت معلومه گياهت از پايين داره خشک ميشه و بالاييها هنوز سالم هستن؛ اين معمولاً ترکيبي از آبياري نامنظم، نور زياد بدون عادتدهي، و شايد مشکل ريشه ميتونه باشه. اول اينو بگم: وقتي ساقه از پايين چوبي و خشک ميشه و برگها ميريزن، يعني اون قسمت عملاً ديگه فعال نيست. توي ساکولنتها مثل کراسولا، اين اتفاق يا به خاطر پيري ساقه ميافته، يا به خاطر استرس (تغيير نور، آبياري نامنظم، دماي نامناسب، يا آسيب به ريشه). ولي هنوز اميد هست، چون بالاي گياه سالمه 😉 در مورد گلدون: گلدان سفالي لعابدار نسبت به سفالي ساده، کمتر تنفس ميکنه و آب رو ديرتر از دست ميده. اين يعني اگه فکر کني خاک خشک شده و زود به زود آب بدي، ممکنه عمق خاک هنوز خيس باشه و ريشهها توي قسمت زيرين کمکم آسيب ببينن. تو گفتي «هر وقت خاک خشک بود آب دادم»، ولي خيلي مهمه که خشکي رو تا عمق ۳–۴ سانتي خاک چک کني، نه فقط سطح. حالا بريم سر اصل ماجرا: چطور نجاتش بدي و درست قلمه بگيري. ۱. اول وضعيت ريشه و ساقه رو چک کن گياه رو خيلي آروم از گلدان دربيار (اگه امکانش هست): – ريشهها رو نگاه کن، اگه سياه، لَجني، بدبو يا خيلي نرم بودن يعني قبلاً ريشهگنديدگي رخ داده. – اگه ريشهها سالم و سفيد مايل به کرم هستن، مشکلت بيشتر از ناحيه ساقه و آبياري/نور بوده. اگه ريشهها خراب بودن، ديگه روي اون تنهي اصلي زياد حساب نکن؛ بيشتر روي قلمهگيري از قسمت سالم تمرکز کن. ۲. قلمهگيري درست از قسمت سالم گياه براي قلمه گرفتن اين کارها رو بکن: – يک قسمت سالم و گوشتي از ساقه رو انتخاب کن که برگهاش شاداب و سفت باشن. – ساقه رو با يه قيچي تميز و ضدعفونيشده (با الکل يا آتش سريع) از کمي بالاتر از جايي که خشکي شروع شده برش بزن. يعني اصلاً نذار از بافت مشکوک استفاده کني. – طول قلمه بهتره حدود ۸ تا ۱۲ سانت باشه و چند جفت برگ روش باشه. – برگهاي پاييني رو جدا کن تا حدود ۲–۳ سانت از پايين ساقه لخت بمونه؛ اين قسمت قراره توي خاک بره. ۳. مهمترين قسمت که معمولاً باعث خشک شدن قلمه ميشه: استراحت قبل از کاشت يکي از اشتباهات خيلي رايج اينه که قلمه رو همون لحظه بعدِ برش، مستقيم ميکارن. توي ساکولنتها اين کار يعني دعوتنامه رسمي براي پوسيدگي يا خشک شدن. کاري که بايد بکني: – قلمه رو در هواي معمولي و دور از آفتاب مستقيم، توي يه جاي خنک–روشن قرار بده. – بذار ۱ تا ۳ روز بمونه تا محل برش يک لايه نازک و خشک (کالوس) ببنده. – وقتي انتهاي ساقه ديگه نرم و خيس نبود و کمي خشک و چرمي شد، اونوقت زمان کاشتشه. اگه اين مرحله رو رد کني، قلمه خيلي راحت يا ميپوسه، يا از تشنگي و استرس خشک ميشه. 🌵 ۴. بستر کاشت مناسب براي قلمه براي قلمهها بهتره از يه خاک خيلي سبک و پرخاکبرگ استفاده نکني. ترکيب پيشنهادي: – ۵۰٪ خاک گلداني معمولي – ۵۰٪ پرليت يا پوميس يا شن درشت شسته اينطوري آب خيلي سريع رد ميشه و احتمال پوسيدگي ريشهي در حال شکلگيري کمتره. ۵. چطور قلمه رو بکاري که خشک نشه؟ – قلمه رو ۲–۳ سانت داخل خاک فرو کن، بدون فشار دادن شديد. – بعد از کاشت، فقط يه بار خيلي کم خاک رو نمدار کن، در حدي که خيس نباشه، فقط مرطوب بشه. – تا وقتي ريشهاي تشکيل نشده (معمولاً ۲–۳ هفته)، اصلاً مثل گلدون معمولي آبياري نکن. – هر چند روز با انگشتت خاک رو لمس کن؛ اگر کاملاً خشک بود، کمي اسپري آب روي خاک انجام بده، نه آبياري سنگين. آبياري زياد توي دوره بدون ريشه، قلمه رو يا ميپوسونه يا از پا درمياره. ۶. نور مناسب قلمه – قلمهها رو در نور زياد ولي غيرمستقيم بذار. پشت پنجره جنوبي خوبه، ولي نه جوري که آفتاب مستقيم وسط روز مستقيم بخوره روش. – آفتاب مستقيم براي قلمههاي تازه، مثل بردنشون به سونا بدون آب هست 😅 سريع چروک و خشک ميشن. – بعد از اينکه ديدي قلمه شروع کرده به رشد يا برگ جديد داده، کمکم ميتوني نورش رو بيشتر کني. ۷. اينکه قلمه رو تو همون گلدون کنار ساقه اصلي بکني، خوبه يا نه؟ ميتوني، ولي من پيشنهاد ميکنم براي شروع: – قلمههارو در يه گلدون کوچک جدا بکني که راحتتر کنترل رطوبت و نورش رو داشته باشي. – وقتي قلمهها ريشه دادن و مطمئن شدي جا افتادن، اگر دوست داشتي بعداً کنارشون رو در يه گلدون بزرگتر ترکيب کن. اگه همه رو توي همون گلدون فعلي بکني و ريشهي قديمي مشکل داشته باشه، ممکنه قلمههات هم از همون مشکل ضربه بخورن. ۸. ادامه نگهداري از گياه اصلي براي بوتهي اصلي که از پايين خشک شده: – برگهاي خشک و ساقههاي کاملاً چوبي و مرده رو آروم حذف کن. – آبياري رو با اين قاعده تنظيم کن: فقط وقتي ۳–۴ سانت بالايي خاک کاملاً خشک شد، آبي بده. – توي تابستون آبياري ممکنه بيشتر بشه، زمستون کمتر. – اگر ببيني خشکي از پايين داره هي مياد بالا و متوقف نميشه، بهتره ديگه روش حساب نکني و تمرکزت رو بذاري روي قلمهها. جمعبندي: قلمه رو از قسمت ۱۰۰٪ سالم بگير، بذار ۱–۳ روز زخم خشک بشه، توي خاک خيلي سبک بکار، اولش فقط نمنم رطوبت بده، نور غيرمستقيم ولي زياد، و عجله براي آبياري نکن. اين چندتا نکته همون چيزيه که معمولاً باعث ميشه «قلمه جديد خيلي زود خشک نشه» 😉 براي اطلاعات بيشتر درباره ساکولنتها، بيماريها و روشهاي تکثير، ميتوني مقالات سايت نارگيل رو هم حتماً بخوني، خيلي کامل و کاربردي هستن. 🌱