شناسایی گیاه رونده ناشناس در باغچه (کدوئی‌ها)

از روي عکس‌ها مشخصه که اين مهمان خودجوش باغچه‌تون يکي از اعضاي خانوادهٔ کدوئيان (Cucurbitaceae) هست؛ هم برگ‌ها و هم نوع رشد رونده‌اش کاملاً لوش مي‌ده. برگ‌هاي بزرگ، تقريباً گرد و کمي لوب‌دار، + ساقهٔ خزنده روي زمين = يک جور کدو / خربزه محلي. ميوهٔ سبز و کروي‌اي که توي عکس معلومه خيلي شبيه يکي از ارقام کدو حلوايي يا کدو مسمايي گرد هست که هنوز نرسيده و پوستش کاملاً سبز و صيقليه. 🍈

احتمال زياد بذرش يا با کمپوست، کود دامي يا تخم ميوه‌هاي قبلي ناخودآگاه وارد خاک شده و خودش جوانه زده؛ اين توي کدوئي‌ها خيلي رايجه. چون اين خانواده به‌آسونگي دورگه مي‌شن، ممکنه گياه شما يک دورگهٔ اتفاقي هم باشه؛ يعني دقيقاً شبيه رقم‌هاي بازار درنياد، ولي از نظر ظاهر و کاربرد، در دستهٔ کدوهاي خوراکي قرار مي‌گيره.

براي اين‌که مطمئن بشيد ميوه‌اش قابل‌خوره، بذاريد کامل برسه؛ پوستش بايد کمي سفت‌تر و رنگش اندکي روشن‌تر يا متمايل به زرد/نارنجي بشه. يک ميوه رو بعد از رسيدن کامل جدا کنيد، اول يک برش کوچيک بزنيد، اگر بوي بد يا مزهٔ خيلي تلخ داشت، مصرف نکنيد (گاهي در دورگه‌هاي اتفاقي مقدار مواد تلخ بالا مي‌ره). ولي اگر بو و طعم، شبيه کدوهاي معمولي بود، مي‌تونيد مثل کدو حلوايي يا کدو مسما تو خورش، سوپ يا حتي تنوري استفاده‌اش کنيد. 😋

از نظر نگهداري هم چون گياه کاملاً سالم به نظر مي‌رسه، فقط حواستون باشه آبياري منظم ولي بدون غرقاب و کمي کود پتاسه (مثل کود ۱۲-۱۲-۳۶ يا کود دامي پوسيده) بهش بديد تا ميوه‌ها درشت‌تر و شيرين‌تر بشن. مزاحمش هم فقط علف‌هاي هرزن که توي عکس ديده مي‌شن؛ اونا رو دور و برش وجين کنيد تا غذا و جا بيشتر نصيب همين مهمون اصلي بشه.

اگر چند تا ميوه روي بوته داريد، مي‌تونيد براي درشت شدن، دو سه تاش رو نگه داريد و بقيهٔ ميوه‌هاي کوچيک‌تر رو هرس کنيد. همين‌طور زير هر ميوه يک آجر، کاشي يا تخته بذاريد تا روي خاک خيس نمونن و از پوسيدگي و حلزون و مورچه در امان باشن.

براي آشنايي بيشتر با انواع کدو، بيماري‌ها و روش‌هاي کاشت و نگهداريشون، پيشنهاد مي‌کنم حتماً مقالات سايت نارگيل رو هم مطالعه بفرماييد؛ اطلاعات خيلي خوبي براي علاقه‌مندان باغچه و گلدون جمع شده.