کود پتاس، آبیاری و گل‌دهی توت‌فرنگی در گلدان + کند رشد بودن شمعدانی

اول از توت‌فرنگي شروع کنيم. شما کود با پتاس بالا تهيه کرديد، که براي تقويت گل‌دهي و ميوه‌دهي انتخاب خوبي است 👍. اگر کود شيميايي NPK با پتاس (مثلاً 12-12-36 يا 3-1-4 و…‌) داريد، براي گلدان مستطيلي ۱۰۰ سانتي‌متري که چند بوته توت‌فرنگي داخلش هست، به طور معمول: اگر کود محلول در آب است، حدوداً ۱ تا ۲ گرم کود در يک ليتر آب حل کنيد و هر ۱۰ تا ۱۵ روز يک‌بار به‌جاي يکي از آبياري‌ها به گلدان بدهيد. اگر کود گرانوله يا پودري براي مخلوط با خاک است، خيلي کم‌مصرف کنيد؛ مثلا حدود يک قاشق چاي‌خوري سرصاف براي کل اين گلدان روي خاک پخش کنيد و بعد آبياري انجام دهيد؛ اين کار را هم بيشتر از ماهي يک‌بار انجام ندهيد، چون توت‌فرنگي با کود زياد قهر مي‌کند و ريشه‌اش مي‌سوزد.

در مورد اين‌که از الان به بعد گل و ميوه مي‌دهد يا نه، بستگي به چند چيز دارد: نور، دما، سن بوته‌ها و رقم توت‌فرنگي. اگر نورتان خوب باشد (حداقل ۴–۵ ساعت آفتاب مستقيم در روز) و هوا خيلي سرد نباشد و بوته‌ها قبلاً ضعيف نشده باشند، بله، کاملاً ممکن است دوباره گل و حتي ميوه بدهد، مخصوصاً اگر رقم «روزخنثي» يا «چهارفصل» باشد. ولي اگر هوا وارد فاز سرد و کوتاه شدن روزها شده، ممکن است گل‌دهي‌اش کمتر شود و بيشتر انرژي‌اش برود سمت زنده‌ماندن و ساختن ريشه و برگ. در هر صورت، الان تقويت با پتاس و رسيدگي درست باعث مي‌شود فصل بعد هم خيلي بهتر بهتان ميوه بدهد 🍓.

اما برسيم به آب: گذاشتن آب ۲۴ ساعت در يک ظرف در هواي آزاد معمولاً کمک مي‌کند قسمت عمده‌ي کلر آزاد از آب خارج شود، به‌خصوص اگر آب در ظرف دهانه‌باز باشد. براي مصرف روزمره‌ي گياهان، همين روش کافي و کاملاً قابل قبول است. آب جوشيده: جوشاندن آب باعث از بين رفتن کلر آزاد نمي‌شود به آن صورت که ما فکر مي‌کنيم؛ بيشتر براي ميکروب‌کشي است. ضمن اين‌که جوشاندن، سختي آب (املاح کلسيم و منيزيم) را کم نمي‌کند، فقط بخشي از بي‌کربنات‌ها ته‌نشين مي‌شوند. خلاصه: همان آب ۲۴ ساعت مانده در دماي محيط بهتر و راحت‌تر است، لازم نيست خودتان را با جوشاندن آب خسته کنيد.

فقط يادتان باشد ظرف آبي که مي‌ماند، زير آفتاب داغ و مستقيم نباشد که گرم و جلبکي و بدبو شود. در سايه و جاي خنک بگذاريد. وقتي هم مي‌خواهيد آبياري کنيد، سعي کنيد آب هم‌دما با هواي محيط و نه خيلي سرد باشد، تا به ريشه‌ها شوک وارد نشود.

حالا بريم سراغ شمعداني. اين گياه کلاً آفتاب‌دوست و کوددوست است. اين‌که مي‌گوييد رشدش کند است ولي قلمه‌اش در گلدان دوست‌تان چند برابر شده، چند احتمال دارد: اول، شايد نورِ شمعداني شما کمتر است؛ حتي روي تراس هم اگر بيشتر سايه باشد يا فقط نور غيرمستقيم بگيرد، رشدش کند و لِه‌لِه مي‌شود، در حالي که شمعداني دوست شما احتمالاً آفتاب مستقيم چند ساعته مي‌خورد. دوم، خاک؛ شايد خاک گلدان شما قديمي، سنگين يا کم‌غذاست و نياز به دارد (مخلوطي از خاک باغچه سبک + خاک برگ يا کمپوست + کمي پرليت).

نکته بعدي آبياري است. اين‌که نوشتيد «هر وقت خاک گلدان خشک شود آب‌پاشي مي‌کنم» کمي مبهم است. شمعداني از آن دسته گياه‌هاست که از خشکي کوتاه‌مدت نمي‌ترسد، ولي از خيس بودن مداوم بيزار است. روش درست اين است که: صبر کنيد يک‌سوم تا نصف عمق خاک خشک شود، بعد حسابي آبياري کنيد تا آب از زير گلدان خارج شود. اگر فقط روي سطح خاک آب‌پاشي مي‌کنيد، ريشه‌ها تشنه مي‌مانند و گياه ضعيف و کم‌رشد مي‌شود. از طرف ديگر، اگر دائم خاک خيس باشد، ريشه‌ها صدمه مي‌بينند و باز هم رشد کند مي‌شود. پس بايد تعادل را رعايت کنيد.

براي تقويت شمعداني، مي‌توانيد مثل توت‌فرنگي، از يک کود کامل متعادل NPK (مثلاً ۲۰-۲۰-۲۰ يا کود مخصوص گياهان زينتي) ماهي يک بار طبق دستور روي بسته استفاده کنيد. اگر برگ‌ها کم‌رنگ شده‌اند، يا ساقه‌ها باريک و دراز هستند، احتمال کمبود نور يا تغذيه زياد است. شمعداني با کمي توجه اضافه، خيلي سريع حالش جا مي‌آيد و گل‌هاي رنگارنگش را رو مي‌کند 😄.

جمع‌بندي: براي توت‌فرنگي‌تان کود پتاس بالا، آبياري با آب ۲۴ ساعت مانده، نور خوب و آبياري منظم بدون غرقاب کردن را رعايت کنيد، احتمال گل و ميوه مجدد هست، حتي اگر هم در اين فصل خيلي ميوه نداد، براي فصل بعدتان يک بوته‌ي قوي و قبراق ساخته‌ايد. براي شمعداني هم نور مستقيم بيشتر، کنترل بهتر آبياري و کمي تغذيه مي‌تواند تفاوتش را با شمعداني دوست‌تان کم کند.

براي مطالعه‌ي مقالات کامل‌تر و ديدن تجربه‌هاي ديگر علاقه‌مندان گياهان، پيشنهاد مي‌کنم حتماً سري به سايت نارگيل بزنيد و مقالاتش را مطالعه نماييد.