این پرسش در زیر مطلب راهنمای نگهداری و پرورش گل و گیاهان زینتی - گلوکسینیا مطرح شده است. قلمهزدن و تکثیر گلوکسینیا (Gloxinia speciosa) از غده و ساقه پرسیده شده توسط: سویل بهنام ۲۵ فروردین ۱۳۹۵، ساعت ۱۶:۰۵ وضعیت: آفلاین بازدید: ۸۶ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ × سلام. من از گلوکسینیام قلم گرفتم و از یک غده چهار تا شاخه در اومده بود. خواتم از هم جدا شون کنم. دو تا روی عده موندند و دو تا خواستم ببرم از ته بدون ریشه جدا شدند با ساقه سفید ولی 5 یا شش برگی. من زدمشون تو هورمون ریشه زایی بعد زدم تو خاکبرگ. بنظرتون میگیره؟ :'(یکی هم ممکنه غده که بهش زخم زدم با کارد تمیز ضدعفونی شده یهو قارچی بشه؟
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۵۸۹۶ | امتیاز کاربر: ۷۵۷۴ پاسخ منتخب ۲ دی ۱۴۰۴، ساعت ۱۰:۲۱ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام ببين، کاري که کردي از نظر اصولي کاملاً شدني و رايجه، اما گلوکسينيا يه کم نازنازيه و بايد چند تا نکته رو رعايت کني تا شانس موفقيتت بالا بره. قلمههاي بدون ريشهاي که از غده جدا کردي، اگر شرايط مناسب باشه، ميتونن ريشه بدهند؛ مخصوصاً چون ۵–۶ برگ دارن و از گياه بالغ گرفته شدن. اينکه قلمهها رو تو هورمون ريشهزايي زدي و بعد تو خاکبرگ کاشتي، حرکت خوبي بوده 👍 اما بهتره خاکت فقط «خاکبرگ خالي» نباشه؛ گلوکسينيا به خاکي سبک و با زهکشي بالا نياز داره. ترکيب پيشنهادي: خاکبرگ + پرليت (يا ماسه شسته) + کمي پيت ماس. اين باعث ميشه رطوبت بمونه، اما آب توي خاک «نايسته» که ريشه و ساقه نگندن. براي اينکه قلمههات بيشتر شانس بقا داشته باشن، اين نکات رو رعايت کن: ۱. رطوبت بالا، آبياري کم – قلمهها رو در محيطي با رطوبت نسبي بالا نگه دار (مثلاً روي گلدون يه نايلون شفاف بکشي و چند سوراخ ريز بزني). – خاک فقط «مرطوب» باشه، نه خيس و باتلاقي. بين دو آبياري، سطح خاک کمي خشک بشه. – نور غيرمستقيم و روشن خيلي مهمه؛ نور مستقيم آفتاب قلمهها رو له ميکنه 😅. ۲. دماي مناسب – دما حدود ۲۰ تا ۲۴ درجه خيلي خوبه. – کوران هوا و باد سرد مستقيم براش سمّه. ۳. صبر و حوصله – اگر ساقهها سفيد و آبدار بودن، ممکنه يه کم ديرتر ريشه بدن. – علائم موفقيت: برگها شاداب ميمونن، نميافتن و بعد از چند هفته، برگ جديد يا سفت شدن ساقه رو ميبيني. – اگر قلمهها بيحال، چروک و قهوهاي شدن، يعني يا زيادي خيس شدن يا قارچي شدن. حالا در مورد غده و زخمي که با چاقوي ضدعفونيشده بهش دادي 👇 غده گلوکسينيا با هر برش يا زخمي، ريسک قارچي شدن داره، حتي با چاقوي تميز. اما ميتونيم اين ريسک رو خيلي کم کنيم: براي جلوگيري از قارچي شدن غده: – بعد از برش، بذار محل زخم چند ساعت تا يک روز در هواي ملايم خشک بشه تا يه لايه پينهمانند روش ببنده. – اگر امکانش هست، روي زخم رو با پودر قارچکش (يا حتي در حد خونگي: کمي پودر دارچين) بپاش. – غده رو تو خاک خيلي سبک و کاملاً با زهکشي خوب بکار. کف گلدون حتماً سنگريزه يا ليکا بذار. – تا چند روز اول، زياد آبياري نکن، فقط خاک کمي مرطوب باشه، نه خيس. اگر غده سالمه و گنديگي يا لکههاي قهوهاي نرم نداره، با رعايت اين نکات به اين راحتيها قارچي نميشه. مشکل معمولاً وقتي پيش مياد که هم زخم هست، هم خاک سنگين و خيسه، هم تهگلدون زهکشي درست نداره. جمعبندي خودماني: – قلمهها: شانس ريشهدهي دارن، بهخصوص که هورمون زدي، ولي موفقيتشون کاملاً وابسته به رطوبت، خاک سبک و آبياري کنترليه. – غده زخمي: بله، ممکنه قارچي بشه، اما با خشک کردن محل زخم، استفاده از پودر قارچکش/دارچين و آبياري حسابشده، احتمال مشکل خيلي کمتر ميشه. يه کم نازش رو بکش، ولي اگر بگيره، گلدهيش کلي دلت رو خوش ميکنه 🌸 براي اطلاعات بيشتر درباره نگهداري و بيماريهاي گلوکسينيا و بقيه گياهان آپارتماني، پيشنهاد ميکنم حتماً مقالات سايت نارگيل رو مطالعه نماييد.