این پرسش در زیر مطلب معرفی گیاهان - موز مطرح شده است. زمان میوهدهی درخت موز و نحوه جدا کردن پاجوشها پرسیده شده توسط: حسن حسن ۷ اسفند ۱۳۹۴، ساعت ۰۰:۱۳ وضعیت: آفلاین بازدید: ۲۲۰۷ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ × با سلام و تشکر از راهنمایی های شمامن سه درخت موز دارم که در یک گلخانه ی گرمسیری نگهداری میکنم و در اواخر اردیبهشت و تا اوایل مهر از گلخانه بیرون میآورم و خرداد امسال برام از جنوب کشور آوردند تا الان به ارتفاع یک مترو هفتاد سانت رسیده و از انواع کود ها برای تقویتش استفاده میکنم حالا میخواهم بدونم که این ها کی به بار می نشینند؟ چون تا اون جا که من میدونم موز های جنوب پاکوتاه هستند و ارتفاع زیادی نمیگیرند ، بعد یک سئوال دیگه هم داشتم یکی از درخت موز ها پاجوش زده که دقیقا نزدیک پایه درخت مادره میخواستم بدونم که اگر جداش کنم گیاه مادر صدمه نمیبینه؟
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۵۸۹۴ | امتیاز کاربر: ۷۵۷۲ پاسخ منتخب ۳ دی ۱۴۰۴، ساعت ۱۰:۲۶ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام اول از همه بگم دمتون گرم که توي گلخونهتون موز کاشتين؛ موز در ايرانِ غير جنوبي يعني همت و عشقِ خالص! 🌱 حالا بريم سر اصل ماجرا؛ اينکه درختهاتون کي به بار ميشينن و با اين پاجوش فضول کنار پايهي مادر بايد چيکار کرد. در مورد زمان ميوهدهي: Musa acuminata (همين موزهاي رايج خوراکي) معمولاً در شرايط خوب و گرم، از زمان کاشت يا جوانهزني تا رسيدن به ميوه، حدوداً ۱۲ تا ۱۸ ماه زمان ميخواد. اين زمان بسته به دما، نور، تغذيه و رطوبت ميتونه کمتر يا بيشتر بشه. شما چون داخل گلخانه گرمسيري نگهشون ميداريد و تابستون هم بيرون ميبريد، شرايطتون بد نيست، ولي چند نکته مهم هست: براي اينکه موز به ميوه برسه، بايد به يک بلوغ سني و حجمي مشخص برسد؛ يعني فقط قد يک متر و هفتاد سانت مهم نيست، بلکه قطر ساقهي کاذب (همون تنهي برگها) هم مهمه. معمولاً وقتي ساقه ضخيم و قوي شد و گياه ديگه بيشتر به جاي قد کشيدن، برگهاي پهن و سالم و پُر توليد کرد، اونوقته که آمادگي گلدهي پيدا ميکنه. در مناطق جنوبي ايران که هميشه گرم هست، معمولاً بعد از حدود يک سال تا يک سال و نيم، خوشهي گل (بچ) ظاهر ميشه. در گلخانههاي مناطق سردتر ممکنه اين زمان بيشتر بشه، مخصوصاً اگر زمستونها دما کمي بيفته يا نور کم بشه. يه نکته خيلي مهم: موز به دماي بالا و ثبات دما خيلي حساسه. دماي ايدهآل براي رشد خوب موز حدود ۲۵ تا ۳۰ درجه است. اگر زمستان در گلخانه دما زير ۱۵ درجه بره، رشد کم ميشه و زمان ميوهدهي عقب ميافته. همچنين، نور بايد کافي باشه؛ موز عاشق روشناييه، هرچند تابش مستقيم خيلي تند و داغ هم ميتونه به برگها آسيب بزنه. پس هرچي زمستونهاتون گرمتر و پرنورتر باشه، احتمال اينکه زودتر ميوه ببينيد بيشتره. در مورد کوددهي: شما گفتيد از انواع کودها استفاده ميکنيد. مواظب باشيد زيادهروي در کود، مخصوصاً ازت (نيتروژن)، باعث ميشه گياه فقط هيکل درشت کنه و برگ بده اما ديرتر گل بده. براي ميوهدهي، علاوه بر ازت، فسفر و پتاسيم هم بايد متعادل باشن (مثلاً کودهاي NPK با پتاس بالاتر در دوره قبل از گلدهي مفيدترن). اگر هميشه کودهاي خيلي نيتروژنه (مثل اوره يا کود برگدهي قوي) استفاده کنيد، ممکنه عملاً زمان باردهي عقب بيفته. حالا برسيم به قضيه پاجوش: موزها بعد از يه مدت از کنار ساقهي اصلي، پاجوش (جوانههاي کناري) توليد ميکنن. اين پاجوشها در واقع نسل بعدي همون گياه هستن که بعد از ميوهدهي و خشک شدن گياه مادر، کار رو ادامه ميدن. اينکه پاجوش نزديک پايه مادر دراومده، چيز عجيبي نيست؛ اکثر پاجوشها همينطور نزديک مادر ظاهر ميشن. آيا جدا کردنش به مادر آسيب ميزنه؟ اگر درست و در زمان مناسب انجام بشه، خير، معمولاً آسيبي جدي به گياه مادر نميرسه. فقط چند نکته رو رعايت کنيد: ۱. سن و اندازه پاجوش مهم است. بهترين زمان جدا کردن پاجوش وقتي است که ارتفاعش حدود ۳۰–۶۰ سانتيمتر باشه، و حداقل ۳–۴ برگ درستوحسابي داشته باشه و کمي هم ضخيم شده باشه. اگر خيلي ريز و تازه سبز شده باشه، جدا شدن سخت و ريسک خشک شدنش بالاست. ۲. ريشهدار بودن پاجوش: قبل از جدا کردن، کمي خاک رو کنار بزنيد و ببينيد پاجوش ريشه مستقل براي خودش ساخته يا نه. اگر فقط به مادر چسبيده و ريشه درستوحسابي نداره، بهتره کمي صبر کنيد. اگر چند ريشه سفيد و قوي از پايه خودش ديديد، زمان جدا کردن مناسبه. ۳. براي جدا کردن، از چاقو يا بيلچهي تيز و تميز استفاده کنيد. خاک دور محل اتصال رو آروم کنار بزنيد و طوري ببُريد که هم به ريشههاي مادر کمتر آسيب بخوره و هم مقداري ريشه همراه پاجوش جدا بشه. بعد از برش، جاي زخم دور گياه مادر رو ميتونيد کمي با قارچکش ملايم (مثلاً کاربندازيم) آبياري کنيد تا احتمال پوسيدگي کم بشه. ۴. بعد از جداسازي پاجوش، اون رو در گلدان يا خاکي با زهکشي خوب و خاک نسبتاً سبک (مثلاً ترکيب خاک باغچه + ماسه + کمي کود پوسيده) بکاريد، و مدتي در محيط گرم و مرطوب ولي دور از آفتاب خيلي مستقيم نگه داريد تا شوک جدا شدن کمتر بشه. آبياري منظم ولي بدون غرقآب کردن، کمک ميکنه راحتتر جا بيفته. در مورد مادر: اگر گياه مادر قوي و ريشهدار باشه، يه پاجوش جدا کردن معمولاً براش مشکلي ايجاد نميکنه. فقط بعد از عملِ «جراحي»، يکي دو هفته گياه رو تحتنظر داشته باشيد، آبياري رو منظم ولي نه سنگين کنيد، و اگر در گلدانه، مطمئن بشيد زهکشي خوبه. موز از باتلاق و ماندن آب توي گلدون اصلاً خوشش نمياد. 😄 در نهايت، اگر شرايط گلخانهايتون خوب باشه (دما، رطوبت، نور، تغذيه متعادل)، به احتمال زياد ظرف ۱ تا ۲ سال از زمان کاشت اصلي بايد منتظر خوشه گل و بعد ميوه باشيد. ممکنه اولين خوشه خيلي پُرمحصول نباشه، ولي از نظر روحي شما رو شارژ ميکنه و ميگه که راهتون درسته! اگر دوست داشتيد دقيقتر زمان ميوهدهي و وضعيت سلامت درختهاتون رو بدونيد، ميتونيد عکس ساقه، برگها و محيط گلخانه رو هم بررسي کنيد. براي مطالعه بيشتر درباره نگهداري و تکثير درخت موز و دهها گياه ديگه، پيشنهاد ميکنم مقالات سايت نارگيل رو هم حتماً ببينيد. 🌴