شمعدانی

اگرچه برخی از شمعدانیها در دمای 10-7 درجه در طی زمستان نیز به رشد خود ادامه می دهند می‌دهند اما رشد اغلب آنان در دمای 5-4 درجه سانتیگراد متوقف می‌شود و در دمای 1-0 درجه زنده می‌مانند اما در 3-2 درجه زیر صفر دچار سرمازدگی می‌شوند و از بین خواهند بنابراین به شیوه‌های مختلف این فصل را به دور از خطر سرمازدگی باید طی کنند.
گیاهان شمعدانی با توجه به مقاومتی که در برابر سرمای محیط دارند با روشهایی متفاوت می‌توانند زمستان را سپری کنند. این روشها عبارتند از:

1.از شمعدانی هایی که ساقه‌های علفی آنان نمی‌توانند فصل زمستان را به شکل نیمه خواب (روش سوم) سپری کنند قلمه تهیه می‌شود. قلمه‌ها به طول 10-7 سانتیمتر از چوبهای نرم انتهای ساقه این گیاهان در اواخر تابستان گرفته می‌شوند و گیاه قدیمی به دور انداخته می‌شود. قلمه‌ها در بستری از شن و یا مخلوط شن و پیت موس کاشته می‌شوند و زمستان را سپری می کنند.(برای آشنایی بیشتر با چگونگی قلمه‌گیری به قسمت تکثیر مراجعه کنید) در اواخر زمستان نوک قلمه‌ها را قطع کنید تا رشد شاخه‌های جانبی تحریک شود. همچنین در این زمان می‌توان کوددهی را به شکل بسیار سبک و هر دو هفته یکبار شروع کرد.
2.این روش مربوط به زمانی است که تعداد گلدانهای شمعدانی آنقدر کم و محدود است که بتوان آنان را در مکانی محافظت شده همانند گلخانه‌های خانگی و یا اتاقهای منزل نگهداری کرد. اگر گیاهان شمعدانی در خاک باغچه‌ کاشته شده اند قبل از فرا رسیدن اولین سرمای زمستان، انان را به همراه خاک اطراف ریشه ها از زمین درآورید و در گلدان (گلدان با قطر 20-15 سانتیمتر معمولا مناسب است) بکارید. توجه داشته باشید گیاهانی را انتخاب کنید که ظاهری سالم و بدون مشکل دارند. گیاهان گلدانی این مرحله را ندارند و مستقیما به محیط داخل خانه یا گلخانه منتقل می‌شوند. 10 سانتیمتر از شاخه‌ها باقی می‌مانند و مابقی قطع می‌شوند. برخی از پرورش دهندگان نیز یک دوم تا یک سوم طول شاخه را قطع می‌کنند و مابقی را باقی می‌گذراند. گلدان را در طی زمستان در مکانی روشن و به دور از خطر سرمازدگی قرار دهید. دمای روزانه 18 درجه سانتیگراد و شبانه 13 درجه برای این گیاهان مناسب است. آبیاری این گیاهان را فراموش نکنید و به محض خشک شدن سطح خاک گلدان آنان را آب دهید. ممکن است با توجه به سرعت رشد گیاه، لازم باشد تا در طی زمستان یک یا دو بار عمل سرزنی ساقه‌ها انجام گیرد تا رشد ساقه‌های جانبی تحریک شود. با فرا رسیدن فصل بهار و بر طرف شدن خطر سرمازدگی در شبهای ماه های اولیه فصل بهار گلدانها را می‌توان به فضای باز منتقل کرد.
3.گاهی شعمدانیها به صورت نیمه خواب زمستان را سپری می‌کنند. این روش مناسب شمعدانیهایی با ساقه‌های نسبتا چوبی است. در مرحله اول گیاهان را باید از بستر کاشت درآورد و تا حدودی خاک اطراف ریشه‌ها از تکاند. گیاهان را در مکانی به دور از سرمازدگی قرار می‌گیرند تا کمی آب برگها و ساقه‌ها تبخیر شود. سپس این گیاهان در روزنامه پیچیده می شوند و به شکل وارونه در مکانی خشک، تاریک و با دمای 10-7 درجه سانتیگراد آویزان می‌شوند. دو یا سه بار در طی زمستان باید ریشه این گیاهان به مدت 2-1 ساعت در آب قرار گیرد و مجدد گیاهان به شکل وارونه آویزان شوند. گیاهانی که ساقه‌های آنها در طی مدت زمان زمستان چروکیده می شوند به دور بیاندازید. این گیاهان با نزدیک شدن به فصل بهار نشانه‌هایی از زنده بودن خود نشان می‌دهند که می‌بایست در این زمان ریشه آنان را برای 2-1 ساعت در آب قرار داد.10 سانتیمتر از ساقه‌ها باقی گذاشته می‌شوند و مابقی قطع می‌شوند و سپس در بستر خاکی کاشته می‌شوند.
کوددهی رو متوقف کنید.ابیاری رو بسیار کم/
در مورد هرس عمل سرزنی شاخه‌ها برای شمعدانیهایی که عادت رشد بوته‌ای دارند و یا ساقه‌هایشان به شکل خزنده رشد می‌کند، در فصل بهار و یا اوایل فصل تابستان انجام شود تا رشد شاخه‌های جانبی تحریک شود. همچنین اگر شمعدانی را سراسر سال به صورت فعال و سرسبز نگه‌می‌دارید(به عنوان مثال داخل گلدان )، بهتر است با فرارسیدن فصل بهار شاخسار آن سرزنی شوند تا رشد جدید تحریک شود. یعنی حدود 2-1 سانتیمتر از انتهای ساقه‌ها توسط یک وسیله تیز از ساقه جدا می‌شوند. جداکردن برگهای زرد و همچنین گلهای خشکیده در سراسر فصل رشد از جمله دیگر اعمالی است که باید انجام گیرد. اگر انتهای ساقه‌ای خشک شد باید با وسیله‌ای تیز از حدود 0.5 سانتیمتر بالاتر از انتهایی ترین برگ سالم، ساقه خشکیده را از گیاه جدا کرد. همچنین گاهی ساقه‌ای آبدار و نرم می شود . حدود 80-70 ٪ طول این ساقه ها را کوتاه کنید و برش را از قسمتی بزنید که بافت ساقه آبدار و نرم نیست.