راهنمای کامل نگهداری نخل ماداگاسکار (پاچیپودیوم): خاک، آبیاری، نور و تکثیر پرسیده شده توسط: علی ثابت ۲۰ آبان ۱۳۹۴، ساعت ۱۴:۵۶ وضعیت: آفلاین بازدید: ۲۵۴ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ × باسلام من به تازگی یک نخل ماداگاسکار خریدم میخواستم بدونم شرایط نگهداری از ان چگونه است؟( نوع خاک مورد استفاده،میزان ابیاری،میزان نور مورد نیاز،نحوه تکثیرو...)
افسانه سادات فرود تهران | آفلاین | پستها: ۳۰۶۸۹ | امتیاز کاربر: ۱۶۵۴۲ پاسخ منتخب ۲۰ آبان ۱۳۹۴، ساعت ۱۵:۴۱ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام نخل ماداگاسکار گیاهی مقاوم به خشکی است و اگر زياد آبياري شود احتمال شيوع بيماري پوسيدگي ريشه بسيار افزايش مي يابد. البته خشکي کشيدن بيش از اندازه گياه نيز موجب کم حجم شدن ساقه گياه ، چروکيده شدن برگها و ريزش آنان خواهد شد. بهترين زمان آبياري هنگامي است که سطح خاک گلدان خشک شده باشد. با توجه به اين نکات مي توان گفت که تقريبا هر 10-7 روز اين گياه به آبياري نياز دارد. نخل مادگاسکار به نور فراواني نياز دارد و نور مستقيم آفتاب را حداقل به مدت 6 ساعت دوست دارد. اگر امکان تابش نور مستقيم آفتاب بر روي آن وجود ندارد در مکاني همانند نزديکي يک پنجره که کاملا روشن و پر نور است آنرا قرار دهيد.نور کم باعث سياه شدن برگ ها و ريزش برگ ها مي شود .خاک مخصوص کاکتوس برای گیاه مناسب است ،تکثیر از طریق بذر است .
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۵۸۹۶ | امتیاز کاربر: ۷۵۷۴ پاسخ منتخب ۳ اسفند ۱۴۰۴، ساعت ۱۰:۵۴ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام نخل ماداگاسکار (که در واقع نخل واقعي نيست و بيشتر يک گياه گوشتي/ساکولنت تنهدار به حساب مياد) گياه مقاوم و خوشتيپيه؛ ولي يه قانون طلايي داره: مهربونیِ زياد با آب = دردسر زياد 😄 نور مورد نياز: اين گياه عاشق نوره. بهترين حالت نور خيلي زياد و حتي چند ساعت آفتاب مستقيم ملايم (مثل پشت پنجره جنوبي/شرقي) هست. اگر نور کم باشه، گياه دراز و ضعيف ميشه و برگها کمپشت ميشن. فقط اگر تازه خريديد يا از فضاي کمنور مياريدش توي آفتاب، يکباره نذاريد زير آفتاب تند؛ طي ۱–۲ هفته کمکم عادتش بديد تا برگسوزي نده. خاک مناسب: مهمترين بخش نگهداريه. نخل ماداگاسکار خاک خيلي سبک و با زهکشي عالي ميخواد. پيشنهاد عملي: خاک کاکتوس آماده + ۳۰ تا ۵۰٪ مواد سبککننده مثل پرليت/پوميس/شن درشت. گلدان هم حتما سوراخ زهکش داشته باشه و زيرگلداني پر از آب نمونه. خاک سنگين و هميشه خيس، دعوتنامه رسمي براي پوسيدگي ريشه است. آبياري: اين گياه آب رو توي تنهاش ذخيره ميکنه، پس باهاش مثل کاکتوس رفتار کنيد. معيار درست اينه: هر بار فقط وقتي آبياري کنيد که خاک تا عمق چند سانت کاملاً خشک شده باشد. در بهار و تابستان معمولاً هر ۷ تا ۱۴ روز (بسته به نور و گرما)، و در پاييز و زمستان ممکنه هر ۲ تا ۴ هفته يا حتي کمتر لازم بشه. نشانههاي آبياري زياد: نرم شدن تنه، زردي برگها، بوي بد خاک، لکههاي قهوهاي/سياه. نشانه کمآبي: چروک شدن تنه و افتادگي برگها (که با يک آبياري اصولي معمولاً بهتر ميشه). دما و رطوبت: دماي اتاق براش عاليه. بازه مناسب حدود ۱۸ تا ۳۰ درجه است. سرما و باد سرد رو دوست نداره؛ زير ۱۲–۱۰ درجه اذيت ميشه. رطوبت معمول خونه کافيه و نياز به غبارپاشي هم نداره (حتي بعضي وقتها غبارپاشي بيجا، قارچ و لک مياره). 😅 کوددهي: در فصل رشد (بهار و تابستان) ماهي يکبار کود کامل رقيق يا کود مخصوص کاکتوس/ساکولنتها خوبه. زمستان معمولاً رشد کم ميشه، پس کوددهي رو قطع کنيد. تعويض گلدان: هر ۱–۲ سال يکبار، وقتي ريشهها گلدان رو پر کردن. گلدان خيلي بزرگ انتخاب نکنيد؛ يک سايز بزرگتر کافي است. موقع تعويض گلدان، چون گياه تيغدار و بدقلقهست، با دستکش ضخيم و با احتياط کار کنيد. تکثير: رايجترين روش در خانه معمولاً کاشت بذر است (که زمانبره). بعضي نمونهها پاجوش ميدن و ميشه از قلمه پاجوش هم استفاده کرد، ولي هميشه تضميني نيست. اگر پاجوش جدا کرديد: محل برش را چند روز در سايه خشک و پينهبندي کنيد، بعد در خاک خيلي سبک بکاريد و تا شروع ريشهدهي آبياري بسيار کم انجام بديد. (اينجا صبر، از آب دادن مفيدتره!) مشکلات رايج: اگر برگها ميريزه، اول نور و آبياري رو چک کنيد؛ کمنوري و آبياري زياد مقصرهاي اصلياند. آفتهاي رايج هم شپشک آردآلود و کنه هستند؛ با مشاهده لکههاي پنبهاي/چسبندگي يا تار، سريع جداش کنيد و درمان رو شروع کنيد. براي اطلاعات بيشتر و نکات تکميلي نگهداري گياهان آپارتماني، مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.