ریشه‌دار کردن قلمه ساقه آگلونما: آب بهتره یا خاک؟ و چه خاکی مناسب‌تره؟

بستر خاکی بهتره.
قلمه از انتهای ساقه تهیه می‌شود و حداقل 3 و یا 5 برگ داشته باشد. اگرچه قلمه‌ها در آب هم ریشه می‌دهند اما بهتر است آنان را در بستری از پیت، پیت - پرلایت و یا پیت اسفاکنوم بکاریم. با کمک پاگرما به میزان 25-23 درجه سانتیگراد قلمه ها ظرف مدت 6-4 هفته ریشه می‌دهند . اگر دمای بستر کاشت در حدود 18-15 درجه سانتیگراد باشد ریشه‌دهی 12-10 هفته زمان می‌برد. از عمل غبارپاشی نیز باید استفاده کرد . در گلخانه‌های صنعتی البته در طی روز هر 30 دقیقه به مدت 15 ثانیه این عمل را انجام می‌دهند. از قلمه ساقه آگلونما نیز استفاده می‌شود . هر قطعه ساقه حداقل دو عدد جوانه داشته باشد. همانند قلمه‌های انتهایی انها را بکارید البته این نوع قلمه نیازی به غبارپاشی ندارد. همچنین می‌توان از روش تقسیم بوته استفاده کرد. تقسیم بوته روش دیگر تقسیم این گیاه است زیرا این گیاه به مرور زمان تنه‌جوشهایی ایجاد می‌کند که می‌توان آنان را از گیاه مادری جدا کرد و به شکل مستقل در گلدانی دیگر کاشت.

سلام

براي قلمه ساقه آگلونما هر دو روش «ريشه‌دهي در آب» و «ريشه‌دهي در خاک» جواب مي‌دهند، اما اگر بخواهم خيلي کاربردي بگويم: آب براي شروع کار معمولاً راحت‌تر و قابل‌مشاهده‌تر است (ريشه‌ها را مي‌بينيد و خيالتان راحت مي‌شود)، ولي خاک (يا بستر سبک) معمولاً ريشه‌هاي قوي‌تر و سازگارتر براي ادامه زندگي گياه مي‌سازد. خلاصه‌اش: اگر تازه‌کاريد آب، اگر مي‌خواهيد اصولي‌تر و حرفه‌اي‌تر پيش برويد بستر سبک مثل پرليت/کوکوپيت يا خاک خيلي سبک. 🙂

روش آب: قلمه را طوري داخل آب بگذاريد که حداقل يک گره (محل اتصال برگ/جوانه) داخل آب باشد، چون ريشه‌ها معمولاً از همان گره‌ها بيرون مي‌آيند. آب را هر ۳ تا ۵ روز يک‌بار عوض کنيد تا ليزي و بوي بد نگيرد (آگلونما با آبِ مانده قهر مي‌کند!). ظرف شفاف خوب است اما نور مستقيم آفتاب ممنوع؛ نور زياد = جلبک و دردسر. وقتي ريشه‌ها حدود ۳ تا ۵ سانتي‌متر شدند و چندتا ريشه فرعي هم ديديد، مي‌توانيد منتقل کنيد.

روش خاک/بستر: اين روش کمتر شوک جابه‌جايي دارد و ريشه‌ها از همان ابتدا «خاکي» و محکم بار مي‌آيند. قلمه را در بستر بکاريد به‌طوري که حداقل يک گره زير بستر قرار بگيرد و قلمه لق نزند (اگر لازم شد با يک قيم کوچولو ثابتش کنيد). بعد از کاشت، بستر بايد مرطوب بماند ولي خيس و باتلاقي نه؛ يعني اگر بستر را فشار داديد، نبايد آب ازش بچکد. براي افزايش شانس موفقيت، روي گلدان را با يک کيسه پلاستيکي شفاف سوراخ‌دار مثل «گلخانه خانگي» بپوشانيد تا رطوبت بالا بماند (قلمه‌ها عاشق رطوبت‌اند 😄).

اما اگر مي‌خواهيد مستقيم در خاک بکاريد، بهترين خاک براي ريشه‌دهي آگلونما خاکِ خيلي سبک و ضدخفگي است. پيشنهاد عالي و کم‌ريسک: پرليت + کوکوپيت (حدود ۵۰/۵۰) يا پرليت + پيت‌ماس. اگر اين‌ها را نداريد، يک ترکيب خانگي قابل قبول: خاک گلداني سبک + پرليت زياد (مثلاً ۶۰٪ خاک گلداني + ۴۰٪ پرليت). هدف اين است که هوا به گره برسد و همزمان رطوبت هم نگه داشته شود؛ چون «خفگي ريشه» و قارچ‌ها دقيقاً همان‌جايي مهماني مي‌گيرند که خاک سنگين و هميشه خيس باشد.

چند نکته طلايیِ گياه‌پزشکي که جلوي پوسيدگي را مي‌گيرد: تيغه يا قيچي را ضدعفوني کنيد (الکل يا شعله)، اجازه دهيد محل برش چند ساعت خشک و پينه ببندد بعد کاشت/آب، دما را حدود ۲۲ تا ۲۸ درجه نگه داريد، و قلمه را در نور زيادِ غيرمستقيم بگذاريد. در اين مرحله کود ندهيد؛ قلمه هنوز ريشه ندارد که کود بخورد، فقط اذيت مي‌شود.

اگر بين آب و خاک مردد هستيد، يک راه ميانه هم خيلي جواب مي‌دهد: ريشه‌دهي در پرليت مرطوب (يا پرليت+کوکوپيت). هم تميز است، هم هواخوري عالي دارد، هم ريشه‌ها معمولاً سريع و سالم تشکيل مي‌شوند. بعد که ريشه‌ها حسابي شدند، به خاک اصلي آگلونما منتقلش کنيد.

براي نکات بيشتر درباره تکثير آگلونما، ترکيب خاک‌هاي استاندارد و پيشگيري از پوسيدگي قلمه‌ها، مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.