تشخیص سر و ته قلمه سانسوریا ابلق و قلمه‌گیری بگونیا هلندی (نور، رطوبت و فوت‌وفن‌ها)

براي سانسوريا ابلق، مهم‌ترين نکته اينه که قلمه برگ حتماً بايد با همان جهت طبيعي خودش کاشته بشه؛ يعني اون سمتي که به ريشه نزديک‌تر بوده بايد داخل بستر بره. چون اگر برعکس بکاريد، معمولاً يا اصلاً ريشه نمي‌ده يا خيلي دير و ضعيف مي‌شه (سانسوريا هم لجبازِ باکلاسيه 😄).

روش‌هاي تشخيص ابتدا و انتهاي برگ بعد از برش چند تا راه کاربردي داره: ۱) اگر قبل از بريدن، دقت کنيد پايين برگ (نزديک طوقه) معمولاً کمي ضخيم‌تر و سفت‌تر و گاهي اندکي روشن‌تره. ۲) در سانسورياها جهت الياف و رگه‌ها معمولاً از پايين به بالا منظم‌تر ديده مي‌شه؛ پايين برگ بافتش متراکم‌تر حس مي‌شه. ۳) بهترين و مطمئن‌ترين روش براي دفعات بعد: قبل از برش، با ماژيک يک نقطه يا خط کوچک بزنيد و مشخص کنيد کدام سمت “پايين” است. يا هنگام برش، پايين هر تکه را يک برش هفتي (∧ شکل) بزنيد و بالاي آن را صاف نگه داريد؛ اينجوري ديگر قاطي نمي‌کنيد.

يک نکته خيلي مهم درباره سانسوريا ابلق: تکثير با قلمه برگ، خيلي وقت‌ها بچه‌ها را سبزِ ساده برمي‌گرداند و ابلقي را حفظ نمي‌کند. اگر هدفتان اينه که ابلقي حتماً بماند، روش بهتر تقسيم بوته/پاجوش است. يعني پاجوش‌هاي کنار بوته را با ريشه جدا کنيد؛ اين روش هم سريع‌تره هم نتيجه‌اش دقيق‌تر.

اما درباره بگونيا هلندي (که معمولاً منظور همان بگونياهاي زينتي و حساس‌تره): ماسه به‌تنهايي چون مواد غذايي ندارد و سريع خشک و خيس مي‌شود، براي قلمه‌ها کمي پرريسک است. قلمه‌ها براي ريشه‌دهي به رطوبت يکنواخت + هواي مرطوب + بستر سبک و تميز نياز دارند. اينکه کيسه نکشيديد، ممکنه باعث شده رطوبت هوا پايين بياد و قلمه‌هاي درشت‌تر (که تبخير بيشتري دارند) زودتر بي‌حال و نابود بشن.

با اين روش هم مي‌شود نتيجه گرفت، ولي بايد چند چيز را اصلاح کنيد: ۱) آبياري يک روز در ميان الزاماً درست نيست؛ معيار اصلي اينه که بستر «نم‌دار» باشه نه خيس. ماسه اگر خيس بماند، قلمه‌ها راحت مي‌پوسند؛ اگر هم خشک شود، قلمه‌ها آب از دست مي‌دهند. ۲) بهتره از بستر ترکيبي مثل پرليت+کوکوپيت يا پرليت+پيت‌ماس استفاده کنيد (يا حداقل ماسه+پرليت). ۳) پوشاندن با کيسه شفاف (مثل يک گلخانه کوچک) معمولاً کمک بزرگيه؛ فقط روزي ۱۰-۱۵ دقيقه تهويه بدهيد تا قارچ مهمان ناخوانده نشود.

در مورد نور مورد نياز بگونيا و قلمه‌ها: بگونياها براي ريشه‌دهي و نگهداري، نور زياد اما غيرمستقيم مي‌خواهند. يعني کنار پنجره روشن، پشت پرده نازک عاليه. نور مستقيم آفتاب (خصوصاً ظهر) براي قلمه‌ها مثل سشوار صنعتي مي‌مونه و مي‌تونه سريع بسوزاندشان. اگر نور خيلي کم باشد هم قلمه‌ها ضعيف مي‌مانند و احتمال پوسيدگي بالا مي‌رود.

جمع‌بندي خودماني: براي سانسوريا، سر و ته قلمه خيلي مهمه و براي ابلق موندن بهتره سراغ پاجوش بريد. براي بگونيا، با ماسه تنها «مي‌شود» ولي بهتره رطوبت هوا را بالا ببريد (کيسه شفاف با تهويه) و بستر را سبک‌تر و پايدارتر کنيد. اگر دوست داريد قدم‌به‌قدم روش‌هاي درست قلمه‌گيري و نگهداري را با جزئيات ياد بگيريد، براي کسب اطلاعات بيشتر مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.