از کجا می‌شود کفشدوزک تهیه کرد تا با شته‌ها مبارزه بیولوژیک کنیم؟

براي مبارزه بيولوژيک با شته‌ها، ايده‌ي استفاده از کفشدوزک‌ها جذاب است؛ چون اين کوچولوهاي خال‌خالي واقعاً «شکارچي حرفه‌اي» شته‌ها هستند 🐞. اما يک نکته مهم: همه‌ي کفشدوزک‌ها براي رهاسازي در باغچه/گلخانه مناسب نيستند و اگر اشتباه تهيه يا رهاسازي انجام شود، ممکن است نتيجه‌اش کمتر از انتظار باشد.

به طور معمول کفشدوزک را مي‌توانيد از اين مسيرها تهيه کنيد: ۱) شرکت‌هاي توليدکننده و تامين‌کننده عوامل کنترل بيولوژيک (مراکز حشرات مفيد) که مخصوص گلخانه‌ها و باغ‌ها کار مي‌کنند، ۲) برخي کلينيک‌هاي گياه‌پزشکي و مراکز خدمات کشاورزي که گاهي سفارش مي‌گيرند، ۳) فروشگاه‌هاي تخصصي نهاده‌هاي کشاورزي (حضوري يا آنلاين) که بخش «کنترل بيولوژيک» دارند. پيشنهاد من اين است که حتماً از فروشنده بپرسيد: گونه دقيق کفشدوزک چيست، براي چه محصولي/چه شرايطي توصيه شده، و به چه صورت (لاروا يا بالغ) تحويل مي‌دهند.

نکته‌ي خيلي مهم اين است که جمع‌آوري کفشدوزک از طبيعت و انتقالش به باغچه يا گلخانه معمولاً راه مطمئني نيست؛ چون ممکن است گونه‌ي مناسبي نباشد، يا در مسير آسيب ببيند، يا اصلاً بعد از رهاسازي «پر بزند برود دنبال زندگي‌اش» 😄. در برنامه‌هاي حرفه‌اي، معمولاً لاروي کفشدوزک مؤثرتر است چون کمتر فرار مي‌کند و همان‌جا مشغول شته‌خواري مي‌شود.

براي اينکه رهاسازي جواب بدهد، چند شرط طلايي را رعايت کنيد: قبل از رهاسازي سمپاشي شيميايي (به‌خصوص سموم پايروتيروئيدي و سيستميک) را متوقف کنيد چون کفشدوزک هم قرباني مي‌شود. همچنين شدت آلودگي را بررسي کنيد؛ اگر شته‌ها خيلي انفجاري زياد شده‌اند، گاهي لازم است اول با روش‌هاي کم‌خطرتر (مثل آب پرفشار، صابون‌هاي حشره‌کش/روغن‌هاي مجاز) جمعيت را پايين بياوريد و بعد عوامل بيولوژيک را وارد کنيد تا نتيجه بهتر شود. وجود کمي شته براي ماندگاري کفشدوزک لازم است؛ اگر غذا نباشد، مهمانِ شما سريع کوچ مي‌کند!

اگر بفرماييد گياه شما چيست (مثلاً رز، فلفل، خيار، گياه آپارتماني…) و محيط نگهداري (خانه/بالکن/گلخانه) و شهر يا استان کجاست، مي‌توانم دقيق‌تر راهنمايي کنم که چه گزينه‌اي براي شما بهتر است و معمولاً از کجاها در همان حوالي قابل تهيه است. براي اطلاعات بيشتر هم حتماً مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.