روش‌های تکثیر و پاجوش‌دهی اگلونما در خانه

اگلونماي شما عمراً سه ساله‌ست، قدش هم چهل سانت؛ يعني رسماً رسيده به سن ازدواج و تکثير! 😉 اين‌که فقط يک شاخه است، طبيعيه، ولي با چند تا کار ساده مي‌تونيد هم تکثيرش کنيد، هم شانس پاجوش زدنش رو بالا ببريد.

اول از همه بدونيد که اگلونما معمولاً از طريق قلمه ساقه و تقسيم بوته تکثير مي‌شه. بعضي واريته‌ها خودشون پاجوش مي‌دن، بعضي‌ها هم خيلي خسيس هستن و دير پاجوش مي‌دن. پس اگر هنوز پاجوش نداده، به معني مريض بودنش نيست.

براي اينکه گياه رو به تکثير وادار کنيد، يک روش خوب اينه که قلمه‌گيري از ساقه انجام بديد. اگر ساقه‌اش کمي چوبي و کشيده شده، مي‌تونيد از وسط يا بالاي ساقه، يک قلمه ۱۰–۱۵ سانتي بگيريد. چند تا برگ بالايي رو نگه داريد، بقيه برگ‌هاي پايين رو حذف کنيد و قلمه رو در مخلوطي از پرليت + خاک برگ يا پيت‌ماس بکاريد. رطوبت رو بالا نگه داريد (مثلاً با يک کاور نايلوني که هر روز کمي هوا دهيد) و در نور ملايم و غيرمستقيم بگذاريد.

خود گلدان مادري هم بعد از قلمه گرفتن، معمولاً تحريک مي‌شه و از پايين ساقه جوانه‌هاي جديد يا پاجوش مي‌ده. چون وقتي سر ساقه رو مي‌زنيد، هورمون‌هاي رشد که قبلاً به سمت بالا مي‌رفت، حالا به جوانه‌هاي خفته پايين‌تر مي‌رسه و گياه رو وادار مي‌کنه از کنار ساقه يا ريشه، شاخه جديد بده.

اگر نمي‌خواهيد قلمه بگيريد و ريسک کنيد، مي‌تونيد اول کمي گياه رو به رشد واداريد تا قوي‌تر بشه، بعد هم اقدام به تکثير کنيد. براي اين کار: نور ملايم ولي کافي خيلي مهمه. کنار پنجره شمالي خوبه، فقط دقت کنيد خيلي از شيشه دور نباشه. اگر نور کمه و گياه خيلي کشيده و لاغر شده، مي‌تونيد کمي جاش رو عوض کنيد که نور بيشتري بگيره، ولي باز هم بدون آفتاب مستقيم.

آبياري رو طوري تنظيم کنيد که بين دو آبياري، خاک تا حدود يک سوم عمق خشک بشه. خاک هميشه خيس = ريشه ضعيف = گياه بي‌حال و بي‌حوصله براي پاجوش دادن. زهکش گلدان حتماً باز باشه و آب زيرگلداني هم بعد از آبياري خالي بشه.

براي تقويت و تحريک رشد، مي‌تونيد هر ۳–۴ هفته يک‌بار، در فصل رشد (بهار و تابستان) از يک کود کامل (مثل ۲۰-۲۰-۲۰) با دوز نصف مقدار توصيه‌شده استفاده کنيد. کوددهي منظم باعث مي‌شه گياه قدرت بيشتري براي توليد شاخه و برگ و پاجوش پيدا کنه 🌱.

اگر بعد از چند ماه تقويت و نگهداري درست، گياه از پايين شروع کرد به جوانه زدن، اون‌ها همون شاخه‌هاي جديد و در واقع نوعي پاجوش هستن. وقتي کمي بزرگ‌تر شدن و چند برگ مستقل دادن، مي‌تونيد با کمي دقت و همراه با ريشه از کنار گياه مادر جداشون کنيد و در گلدان جدا بکاريد.

در نهايت، مطمئن بشيد گلدان فعلي خيلي بزرگ نباشه؛ گلدان بيش از حد بزرگ، گياه رو بيشتر درگير ريشه‌سازي و موندن تو همون حالت مي‌کنه و ممکنه کمتر شاخه بده. گلدان بايد فقط يک تا دو سايز از حجم ريشه بزرگ‌تر باشه.

براي مطالعه نکات بيشتر درباره تکثير و نگهداري انواع گياهان آپارتماني، حتماً مقالات سايت نارگيل رو ببينيد؛ مطالبش براي علاقه‌مندان گل و گياه واقعاً به‌دردبخوره 🌿.