این پرسش در زیر مطلب راهنمای نگهداری و پرورش گل و گیاهان زینتی - بونسای برگ نو مطرح شده است. راهنمای تهیه بذر بونسای لیگستروم (ترون) و روش کاشت آن در گرمای داراب پرسیده شده توسط: وحيد رهبر ۱۵ مرداد ۱۳۹۴، ساعت ۰۹:۵۵ وضعیت: آفلاین بازدید: ۲۱۴ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ × با سلام ميخواست اگه بذر اين گياه داريد ازتون بخرم.در ضمن بنده در شهرستان داراب كه دماي هوا در آن درتيرومرداد بالاي 50 درجه مي رود زندگي ميكنم اگه بذرش داريد ومن ميتونم از شما خريداري كنم بي زحمت طريقه كاشت آن هم راهنمائي بفرمائيد.ممنون
وحيد رهبر داراب | آفلاین | پستها: ۱ | امتیاز کاربر: ۱ نظر کاربر ۱۵ مرداد ۱۳۹۴، ساعت ۱۰:۱۳ امتیاز پاسخ: ۰ ▲ ▼ × با سلام منظورم گياه بونساي بود.
مهندس رامندی تهران | آفلاین | پستها: ۲۲۲۸۳ | امتیاز کاربر: ۹۴۸۵ پاسخ کارشناس ۱۶ مرداد ۱۳۹۴، ساعت ۲۱:۰۰ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × موجود نیست.بن سای یه روشه تربیت گیاهه وتنها با کاشت بذر ویا قلمه نمیتونید بن سای داشته باشید وباید سالها براش زحمت بکشید تا تبدیل به ین سای شود
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۵۸۹۶ | امتیاز کاربر: ۷۵۷۴ پاسخ منتخب ۵ اسفند ۱۴۰۴، ساعت ۰۴:۱۹ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام! درباره بذر «Ligustrum» (همون ترون/پرايوت که خيليها براي بونساي ازش استفاده ميکنن) يه نکته مهم اينه که من فروشگاه يا تأمينکننده بذر نيستم و امکان فروش مستقيم ندارم؛ ولي با کمال ميل راهنماييتون ميکنم چطور تهيهاش کنيد و مهمتر از اون، چطور توي گرماي داراب کاري کنيد که گياه “کبابي” نشه 😄🌿 اول از همه اين رو بدونيد: بونساي اسمِ يک گياه نيست، يک روش پرورش و فرمدهي گياهه. «ليگستروم» يکي از گزينههاي خوب براي بونسايسازيه چون رشدش خوبه، هرسپذيره و معمولاً مقاومه. اما در عمل براي شروع بونساي، قلمه يا نهال جوان خيلي بهتر و سريعتر از بذر جواب ميده؛ چون از بذر، هم زمان بيشتري ميبره و هم يکنواختي کيفيت کمتره. اگر باز هم حتماً دنبال بذر هستيد: بذر ليگستروم بايد تازه و سالم باشه (بذر کهنه درصد جوانهزني رو ميکُشه). اگر خودتون يا اطرافيانتون بوته/درخت ترون داريد، معمولاً از ميوههاي رسيده (تيرهرنگ) ميشه بذر رو جدا کرد، شست و خشکِ سايه کرد. فقط حواستون باشه ميوهها ممکنه براي خوردن مناسب نباشن و بهتره با دستکش جمعآوري بشن. براي کاشت، اين روش معمولاً جواب ميده: بذرها رو ۲۴ ساعت در آب ولرم بخيسانيد. سپس در بستر سبک بکاريد: ترکيب پيشنهادي کوکوپيت + پرليت (يا ماسه شسته) با زهکشي عالي. عمق کاشت زياد نباشه؛ حدود نيم تا يک سانتيمتر کافيه. بعد از کاشت، بستر رو مرطوب نگه داريد (نه باتلاقي!) و روي گلدان رو ميتونيد تا زمان جوانهزني با کاور شفاف سوراخدار بپوشونيد تا رطوبت حفظ بشه. اما بخش مهم ماجرا: داراب و بالاي ۵۰ درجه! اين دما براي جوانهزني و نشاي تازه واقعاً خطرناکه. پيشنهاد من اينه که کاشت رو در اواخر زمستان تا اوايل بهار انجام بديد تا نشا قبل از اوج گرما قويتر بشه. در تير و مرداد، اگر نهال کوچک باشه، با چند ساعت باد داغ عملاً “تست بقا” ميده و ممکنه ببازه. در گرماي شديد، اين نکات حياتياند: سايه روشن (مثلاً زير سايهبان ۵۰٪)، گلدان روشنرنگ، و آبياري منظم صبح زود. ظهرها آبياري نکنيد که هم تبخير وحشتناکه، هم ممکنه ريشهها شوک بخورن. اگر ديديد برگها لوله ميشن يا نوکسوزي ميگيرن، يعني گرما/کمآبي داره اذيت ميکنه و بايد سايه و رطوبت رو بهتر مديريت کنيد. براي شروع بونساي هم پيشنهاد دوستانه (و اقتصادي!): به جاي بذر، يک قلمه ريشهدار يا نهال ليگستروم تهيه کنيد. هم زودتر به نتيجه ميرسيد، هم درصد موفقيتتون توي اقليم گرم خيلي بالاتر ميره. بعدش با هرس و سيمکشي اصولي، کمکم شکل بونساي رو ميسازيد—بونساي صبر ميخواد، نه عجله 😄 اگر دوست داشتيد اطلاعات تکميلي درباره تکثير، خاک مناسب، آبياري در گرماي شديد و اصول نگهداري بونساي رو دقيقتر بخونيد، پيشنهاد ميکنم مقالات سايت نارگيل رو مطالعه نماييد.