این پرسش در زیر مطلب معرفی و راهنمای پرورش گیاهان زینتی - توت فرنگی مطرح شده است. آیا بعد از یک سال باید بوتههای توتفرنگی را دوباره با فاصله ۲۰ سانت جابهجا کنیم؟ پرسیده شده توسط: هادی نوش ۲۶ تیر ۱۳۹۴، ساعت ۱۱:۲۸ وضعیت: آفلاین بازدید: ۱۲۱ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ × سلام خسته نباشیدیکسال پس از کاشت توت فرنگی با فاصله حدود 20 سانت حالا فاصله بذرها خیلی نزدیک شده آیا باید دوباره آنها را با همان فاصله اولیه دوباره بکاریم ؟با تشکر از شما
مهندس رامندی تهران | آفلاین | پستها: ۲۲۲۸۳ | امتیاز کاربر: ۹۴۸۵ پاسخ کارشناس ۲۶ تیر ۱۳۹۴، ساعت ۲۱:۲۶ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × اگه توی هم رفته وشلوغ شده بهتره بوته های اضافی رو وجین کنید تا محصول با کیفیت تری داشته باشید.
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۵۸۹۳ | امتیاز کاربر: ۷۵۷۱ پاسخ منتخب ۵ اسفند ۱۴۰۴، ساعت ۲۳:۳۱ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام بله، اين اتفاق کاملاً طبيعي است؛ توتفرنگي بعد از مدتي با رانر (ساقه رونده) بچه توليد ميکند و بوتهها کمکم به هم ميچسبند، طوري که انگار خودش تصميم گرفته «تراکمکاري صنعتي» راه بيندازد 😄. وقتي فاصلهها خيلي کم شود، جريان هوا ضعيف ميشود و رطوبت بين بوتهها بالا ميرود؛ نتيجهاش هم ميتواند افزايش بيماريهاي قارچي و ريز شدن ميوهها باشد. اگر الان بوتهها خيلي فشرده شدهاند، معمولاً بهتر است تنککردن يا جابهجايي انجام شود؛ ولي نه لزوماً اينکه همه را مثل روز اول از ريشه دربياوريد. کار درست اين است که بوتههاي قويتر را نگه داريد و بوتههاي اضافي (بهخصوص بچهبوتههاي ريز و ضعيف) را حذف کنيد يا به جاي جديد منتقل کنيد. فاصله پيشنهادي براي اکثر ارقام اين است: بين بوتهها ۲۵ تا ۳۰ سانت و بين رديفها ۴۰ تا ۶۰ سانت (اگر رديفي ميکاريد). فاصله ۲۰ سانت هم قابل قبول است، ولي وقتي بوتهها پُرپشت شوند زودتر به مشکل تهويه ميخوريد. بهترين زمان جابهجايي/تقسيم معمولاً وقتي است که هوا خنکتر باشد: اواخر تابستان تا اوايل پاييز (يا در مناطق سرد اوايل بهار). جابهجايي وسط گرما مثل اين است که آدم را ظهر تابستان با کتوشلوار بفرستيد پيادهروي! 🥵 پس اگر الان هوا گرم است، بهتر است فقط رانرها را مديريت کنيد (اضافيها را قطع کنيد) و جابهجايي اصلي را به زمان مناسب موکول کنيد. روش پيشنهادي: اول بوتههاي مادري قوي را انتخاب کنيد. بعد رانرهايي که بوتههاي جديد ساختهاند را بررسي کنيد؛ بهترين بچهبوتهها معمولاً اولين يا دومين بوته روي رانر هستند (نزديکتر به بوته مادر). اينها را ميتوانيد جدا کنيد و با فاصله مناسب بکاريد. موقع جابهجايي حتماً طوري بکاريد که تاج بوته (قسمت مرکزي) نه خيلي زير خاک برود و نه بيرون بماند؛ چون دفن شدن تاج = خطر پوسيدگي، بيرون ماندن تاج = خشکيدگي. بعد از تنککردن/جابهجايي: آبياري را منظم کنيد، چند روز اول کمي سايهروشن کمک ميکند، و اگر مالچ (کاه، خاکاره پوسيده، يا پلاستيک مالچ) داريد استفاده کنيد تا هم رطوبت بهتر حفظ شود و هم ميوهها کمتر با خاک تماس داشته باشند. همچنين اگر قبلاً علائم قارچي مثل لکهبرگي يا کپک خاکستري ديدهايد، باز کردن بوتهها و بهتر شدن جريان هوا خودش نصف درمان است. براي اطلاعات بيشتر و نکات ريزتر درباره کاشت، فاصلهگذاري، تغذيه و بيماريهاي توتفرنگي، مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.