تکثیر باباآدم از جوانه‌های روی ساقه (پاجوش‌ها)؛ قدم‌به‌قدم و بی‌دردسر

در طی فصل بهار و یا اوایل تابستان پاجوشها را از گیاه ماردی جدا کنید. بدین صورت که بعد از بیرون آوردن گیاه از گلدان، ابتدا خاک اطراف ساقه های زیرزمینی و ریشه ها را تا جایی که امکان دارد تمیز می کنید و سپس از نواحی که ضخامت کمتری دارند، ریشه ها و ساقه های زیزمینی را از یکدیگر جدا کنید و برای اینکار می توان از وسیله ای تیز همانند قیچی یا چاقوی باغبانی نیز استفاده کرد تا نواحی برش تیز و تمیز باشد. زمانی که قسمتهای جدا شده را خواستید در گلدانهای جدید بکارید، تا همان عمقی که قبلا در خاک بوده اند، آنان را در خاک قرار دهید. کاشت سطحی تر و یا کاشت عمیق تر موجب رشد نامناسب گیاه در آینده خواهد شد. البته اگر گیاه آنقدر بزرگ شده است که نمی توان تمامی آنرا از گلدان در آورد می توان پاجوشها را با حفر یک گودال از کنار گلدان از کنار گیاه مادری جدا کرد . در زمان حفر گودال و جدا سازی پاجوشها، فاصله 30 -20 سانیمتری را از تنه اصلی رعایت کرد تا به ریشه های گیاه مادری آسیب وارد نیاید.

سلام! چه خبر خوبي 😄 باباآدم وقتي حالش خوب باشه (و نور و رطوبت و تغذيه‌اش اوکي باشه) گاهي از کنار ساقه/پايه جوانه يا پاجوش مي‌زنه. بهترين و مطمئن‌ترين روش تکثيرش هم همين جدا کردن پاجوش‌هاست، فقط بايد درست و تميز انجام بشه تا هم مادر ناراحت نشه هم بچه‌ها قهر نکنن!

اول مطمئن شو “جوانه‌ها” واقعاً پاجوش قابل جدا کردن هستن: پاجوش معمولاً چند تا برگ کوچيک خودش رو داره و از نزديکي پايه يا از کنار غده/ريشه‌ها رشد مي‌کنه. اگر فقط يه برآمدگي ريزه که هنوز برگ نداره، عجله نکن؛ بذار کمي جون بگيره و حداقل ۲–۳ برگ داشته باشه.

بهترين زمان جداسازي معمولاً فصل رشد يعني بهار تا اوايل تابستونه؛ گياه اون موقع انرژي داره و سريع‌تر ريشه مي‌ده. قبل از کار، يه روز آبياري سبک انجام بده که خاک خيلي خشک و سفت نباشه، اما گِلي و شُل هم نباشه.

روش کار (گام‌به‌گام): گلدون رو آروم از خاک دربيار و خاک اطراف ريشه‌ها رو کمي کنار بزن تا محل اتصال پاجوش به گياه مادر معلوم بشه. با يک چاقوي تيز و ضدعفوني‌شده (الکل يا شعله سريع) پاجوش رو طوري جدا کن که حتماً مقداري ريشه همراهش باشه. اگر پاجوش ريشه نداشته باشه، شانس موفقيت خيلي کم مي‌شه و عملاً مي‌ره تو فاز “من قهرم” 🙂.

کاشت پاجوش: يه گلدون کوچيک با زهکش خوب بردار. خاک سبک و هواخور عاليه؛ مثلاً کوکوپيت/پيت + پرليت + کمي خاک‌برگ. پاجوش رو در عمقي بکار که مثل قبل، طوقه (جايي که ساقه از ريشه بيرون مياد) زير خاک دفن نشه. بعد از کاشت، فقط کمي آبياري کن تا خاک بنشينه.

شرايط بعد از کاشت (کليد موفقيت): نور زياد ولي غيرمستقيم، دماي معتدل، و رطوبت ملايم. مي‌توني براي ۱–۲ هفته اول يک کيسه پلاستيکي شفاف مثل گلخانه کوچولو روي گلدون بذاري (هر روز چند دقيقه هوا بده) تا پاجوش خشک نشه. آبياري رو هم وقتي انجام بده که سطح خاک کمي خشک شده باشه؛ باباآدم با “آب زياد” سريع مي‌ره سمت دردسرهاي قارچي و پوسيدگي.

نکته ايمني خيلي مهم: شيره باباآدم مي‌تونه براي پوست حساسيت‌زا باشه؛ موقع جدا کردن پاجوش‌ها دستکش بپوش و بعدش دستت رو بشور. خلاصه بگم: گياه مهربونه، ولي شيره‌اش گاهي نيش داره 😅.

اگر دوست داري، يه عکس از جوانه‌ها و پايه گياه بفرست تا دقيق‌تر بگم کدوم‌ها آماده جداسازي هستن و چطور برش بخوره. براي اطلاعات بيشتر هم حتماً مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.