چرا نهالهای جنگلی بعد از جابهجایی پژمرده میشن و چطور نجاتشون بدیم؟ پرسیده شده توسط: موحد برومند ۳۱ خرداد ۱۳۹۴، ساعت ۲۳:۱۰ وضعیت: آفلاین بازدید: ۴۸ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ × سلام نزدیک دو هفته هست که چندتا درخت رو از جنگل گرفتم ولی بیشترشون پژمرده شدن آیا دوباره خوب میشن یا من باید کاری بکنم(خاکشون مخلوط رس وماسه وکمپوست حیوانیه،داخل نورغیر مستقیم نگهشون داشتم هر روز هم یه مقدار آب میدم) اینم عکس ممرز هست که برگ هاش خشکیده
مهندس رامندی تهران | آفلاین | پستها: ۲۲۲۸۳ | امتیاز کاربر: ۹۴۸۵ پاسخ کارشناس ۱ تیر ۱۳۹۴، ساعت ۱۹:۰۴ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × احتمال گرفتنش کمه.جابجایی رو باید درفصل مناسب که باتوجه به نوع گیاه تعیین میشود انجام بدهید.در مورد اکثر گیاهان این زمان در هنگام خواب گیاه ودر اواخر زمستان است.درهنگام جابجایی ایددقت شودخاک اطراف ریشه تاحدممکن جدانشودوتوپ ریشه اسیب نبیند.درصورت بروزاین مشکل کارچندانی نمیتوان انجام دادوبهتراست باایجادشرایط ایده ال رشدونیزخودداری ازجابجایی وکوددهی و.... امیدواربه بازگشت گیاهتون باشید
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۵۸۹۶ | امتیاز کاربر: ۷۵۷۴ پاسخ منتخب ۶ اسفند ۱۴۰۴، ساعت ۰۳:۳۵ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام چيزي که براي نهالهات افتاده خيلي رايجه: «شوک جابهجايي» + احتمالاً «آسيب ريشه». وقتي درخت/نهال رو از جنگل درمياريم، بخش زيادي از ريشههاي مويیِ ظريف (همونهايي که آب و مواد غذايي رو ميکشن بالا) جا ميمونن. نتيجه؟ گياه بالاي خاک آب ميخواد ولي ريشهها توان تأمين ندارن، پس برگها ميخشکن و گياه قهر ميکنه 😅. خشک شدن برگها توي دو هفته اول الزاماً يعني مرگ گياه نيست، ولي بايد درست مديريت بشه. در مورد ممرز توي عکس هم: خشک شدن برگها بعد از انتقال کاملاً ميتونه از همين شوک باشه. براي اينکه بفهميم هنوز اميد هست يا نه، آزمون خراش انجام بده: با ناخن يا تيغ خيلي کم پوست ساقه رو بخراش. اگر زير پوست سبز و مرطوب بود يعني زنده است و شانس برگدهي مجدد داره؛ اگر قهوهاي خشک بود، اون قسمت از بين رفته. مهمترين کاري که الان بايد بکني اينه که تعادل «آبِ ريشه» و «تبخيرِ برگ» رو درست کني. چون ريشه کم شده، بايد تاج (شاخوبرگ) هم سبک بشه. برگهاي کاملاً خشک رو بردار و اگر شاخهها زيادند، کمي هرس سبک انجام بده تا فشار از روي ريشه کم بشه. (اين مثل اينه که کسي رو با پاي گچگرفته مجبور نکني بدوه!) آبياري روزانه “يه مقدار” گاهي بدتر ميکنه؛ چون ممکنه سطح خاک خيس بمونه ولي عمق خشک يا برعکس، خاک هميشه نيمهخيس و بيهوا بشه. ترکيب خاکي که گفتي (رس+ماسه+کمپوست حيواني) اگر سنگين بشه، ريشه آسيبديده رو خفه ميکنه. آبياري درست: هر بار عميق آب بده تا آب از زير گلدان خارج بشه، بعد صبر کن ۲–۳ سانتيمتر سطح خاک خشک بشه، بعد دوباره. اگر گلدان سوراخ زهکش درستوحسابي نداره، همين الان درستش کن؛ ريشه بدون اکسيژن مثل آدم بدون نفس ميمونه. کمپوست/کود حيواني براي نهال تازهجابهجا شده ميتونه “تند” باشه و نمک/آمونياک بده؛ فعلاً هيچ کودي نده تا وقتي علائم رشد جديد (جوانه و برگ تازه) ديدي. اگر امکانش هست، يکبار خاک رو با آبياري کامل “شستوشو” بده (آب زياد که از زهکش خارج بشه) تا املاح اضافي پايين بره. نور غيرمستقيم کارت درست بوده. حتي بهتر: محيط خنک، سايهروشن، باد کم و رطوبت بالاتر. يک ترفند خيلي کمککننده اينه که چند روز تا دو هفته، يک “گلخانه کوچيک” براش بسازي: يک کيسه پلاستيکي شفاف مثل چادر روي گياه بکش (بدون تماس با برگها)، روزي ۱۰ دقيقه هوا بده تا کپک نزنه. اين کار تبخير رو کم ميکنه و کمک ميکنه گياه از شوک عبور کنه 🌿. اگر بعد از ۳–۴ هفته هيچ جوانهزني نديدي و آزمون خراش هم قهوهاي بود، احتمالاً ريشهها از دست رفتهاند. ولي اگر ساقه سبز است، صبور باش؛ بعضي درختها بعد از شوک، با تأخير دوباره جوانه ميزنن. نکته طلايي: “کمکاري بهتر از پرکاري”—آبِ زياد، کودِ زياد، دستکاري زياد… معمولاً کار رو خرابتر ميکنه. براي مطالعه نکات بيشتر درباره نگهداري نهالها، خاک مناسب، آبياري اصولي و مشکلات رايج پژمردگي، مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.