سیاه شدن ته گوجهفرنگی در گلدان (لکه انتهای میوه)؛ علت و درمان پرسیده شده توسط: afagh sh ۲۷ خرداد ۱۳۹۴، ساعت ۱۲:۲۴ وضعیت: آفلاین بازدید: ۷۸ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ × سلام, من چند بوته گوجه فرنگی تو گلدون کاشتم, روزی دوبارم سیرابشون می کنم. اما بعضی از گوجه های دو تا از گلدونا از قسمت زیر گوجه, وقتی هنوز کال هست لکه ایجاد میشه و کم کم شروع به سیاه شدن می کنه, لطفا راهنماییم کنید؟ در ضمن من هیچ کودی تا الان بهشون ندادم و فقط موقع کاشت خاکشونو با کود مرغی مخلوط کردم, تو بالکن هستن و آفتاب خوبیم دارن.
افسانه سادات فرود تهران | آفلاین | پستها: ۳۰۶۸۹ | امتیاز کاربر: ۱۶۵۴۱ پاسخ کارشناس ۲۷ خرداد ۱۳۹۴، ساعت ۱۵:۲۹ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × اين علائم به خاطر کمبود کلسيوم هست .افزودن کود کلسيوم دار و محلول پاشي هر سه تا 4 هفته يکبارباعث کاهش شيوع پوسيدگي و گسترش عارضه مي گردد.آبياري هم بايد منظم انجام شود و گياه خشکي نبيند . .از آبياري باراني و مصرف کود ازته زياد نیز اجتناب کنيد.
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۶۰۲۵ | امتیاز کاربر: ۷۶۶۹ پاسخ منتخب ۵ اسفند ۱۴۰۴، ساعت ۲۳:۱۸ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام چيزي که تو عکس و توضيحاتت ميبينم، خيلي شبيه پوسيدگي گلگاه گوجهفرنگي (Blossom-end rot) هست؛ يعني همون سياه شدن و فرورفتگیِ ته ميوه (سمت مخالف دمميوه) وقتي هنوز گوجه کالِ. خبر خوب: اين معمولاً «بيماري قارچي واگيردار» نيست؛ خبر بد: گوجهها وقتي قهر ميکنن، با همين مدل سياهکاريها قهرشون رو نشون ميدن 😅 علت اصلياش معمولاً کمبود کلسيم در بافت ميوه هست؛ اما نکته مهم اينه که خيلي وقتها کلسيم تو خاک هست، ولي به خاطر آبياري نامنظم/نوسان رطوبت يا شوري و کوددهي نامتعادل يا ريشههاي تحت فشار، گياه نميتونه درست کلسيم رو برسونه به ميوه. تو گلدان هم چون حجم خاک محدوده، اين نوسانها سريعتر خودشون رو نشون ميدن. روزي دو بار آب دادن هم اگر يک روز زياد و يک روز کم بشه يا خاک بين دو آبياري خيلي بالا و پايين بره، ميتونه اين مشکل رو تشديد کنه. چه کارهايي انجام بده؟ اول از همه گوجههايي که لکه زدهن رو جدا کن (اون قسمت ديگه برنميگرده). بعد مهمترين درمان: آبياري يکنواخت؛ يعني به جاي «تعداد دفعات ثابت»، معيار رو بذار روي وضعيت خاک: وقتي ۲–۳ سانت بالاي خاک خشک شد، آبياري عميق انجام بده تا آب از زهکش خارج بشه، ولي نذار گلدون تو آب بايسته. زهکشي عالي خيلي مهمه؛ اگر زيرگلداني هميشه پر آب ميمونه، ريشهها قاطي ميکنن و کلسيمرساني بدتر ميشه. گام بعدي: کلسيم. ميتوني از کودهاي کلسيمي (مثل نيترات کلسيم يا محلولهاي کلسيم مخصوص گوجه) طبق دستور محصول استفاده کني. محلولپاشي کلسيم روي برگها کمک ميکنه، ولي براي ميوه هميشه معجزه فوري نيست؛ با اين حال براي کاهش ادامهدار شدن مشکل مفيده. اگر از کود مرغي استفاده کردي، حواست باشه زيادهروي يا تازه بودنش ميتونه شوري و عدم تعادل غذايي ايجاد کنه و جذب کلسيم/آب رو به هم بزنه. کوددهي متعادل (نه فقط ازت بالا) براي گوجهها مثل رژيم غذايي آدمه؛ فقط برنج بخوري، آخرش کمبود ميزني! 🙂 چند نکته تکميلي که خيلي اثر داره: کودهاي ازته زياد (يا خاک خيلي غني از ازت) باعث رشد شاخوبرگ زياد و رقابت بيشتر براي کلسيم ميشه، پس فعلاً از کودهاي پر ازت دوري کن. اگر امکانش هست، سطح خاک رو با مالچ سبک (مثل کوکوپيت، برگ خشک، يا پوشال تميز) بپوشون تا نوسان رطوبت کمتر بشه. همچنين اگر گلدون خيلي کوچيکه، ريشهها سريع تحت استرس ميرن؛ گلدان بزرگتر (براي هر بوته حداقل حدود ۱۵–۲۰ ليتر) کمک بزرگيه. اگر خواستي دقيقتر تنظيم کنيم (مثلاً برنامه آبياري و نوع کلسيم)، بگو اندازه گلدان چقدره و خاکت بيشتر سبکه يا سنگين، و اينکه روزي دوبار چقدر آب ميدي. براي اطلاعات بيشتر هم پيشنهاد ميکنم مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.