زرد شدن و ریزش غنچههای ارکیده همزمان با پوسیدگی ریشههای سطحی؛ علت و راهحل پرسیده شده توسط: الی حجتی ۱۵ خرداد ۱۳۹۴، ساعت ۱۹:۴۵ وضعیت: آفلاین بازدید: ۲۵ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ × سلام .من یک گل ارکیده دارم که از دی ماه در حال گل دادن است وهم زمان با گل دهی یک شاخه جانبی زد و زمانی که گل شاخه اول تمام شد شاخه جانبی شروع به گل دهی کرد و دارای 11غنچه است که 4تا از ان باز شد و گلهایش سرحال اند ولی باقی غنچه ها زرد می شوند و هر روز یکی از انها می افتد.هفته ای یک مرتبه اب میدهم.رطوبت مناسب دارد ونور کافی ولی مستقیم نیست.فقط ریشه های ان انهایی که در قسمت بالای گلدان است شروع به پوسیدن کرده اند.و من از شما در موردش پرسیدم و شما فرمودید که ان را بپوشانم.در حالی که خیلی از ریشه های ارکیده بیرون از خاک قرار دارند و سر حالند.خیلی ناراحتم .لطفا راهنمایی بفرمایید.من لاهیجان زندگی میکنم که هوای مرطوبی دارد.برای مشاهده تصویر در سایز واقعی بر روی آن کلیک نمایید
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۵۸۹۶ | امتیاز کاربر: ۷۵۷۴ پاسخ منتخب ۵ اسفند ۱۴۰۴، ساعت ۲۳:۴۲ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام چيزي که توصيف کرديد (باز شدن چند غنچه و بعد زرد شدن و افتادن بقيه غنچهها) در ارکيدههاي فالنُوپسيس خيلي وقتها «غنچهريزي» به خاطر استرس ريشه است؛ يعني گياه ميگويد: «من فعلاً انرژيام کفاف اين همه گل را نميدهد!» 😅 از طرف ديگر پوسيدگي ريشههاي بالاي گلدان هم نشان ميدهد رطوبت/آبياري يا تهويه بستر دقيقاً ايدهآل نيست. اول يک نکته مهم: ريشههاي هوايي که بيرون گلدان هستند طبيعياند و قرار نيست همهشان زير خاک/پوست درخت دفن شوند. حتي خيلي از ريشههاي بيروني، بخش مهمي از تنفس و جذب رطوبت هوا را انجام ميدهند. آن توصيه «پوشاندن» معمولاً فقط براي محافظت از ريشههاي خيلي بيرونزده در شرايط خشکي شديد يا آفتاب مستقيم است، نه اينکه خفهشان کنيم! 😉 اما چرا ريشههاي قسمت بالاي گلدان ميپوسند؟ معمولاً يکي از اينهاست: خزه/بستر خيلي ريز و فشرده (هوا به ريشه نميرسد)، ماندن آب در تاج يا پاي برگها، يا آبياري وقتي بستر هنوز خيس است. در لاهيجان هم چون هوا مرطوب است، بستر ديرتر خشک ميشود؛ پس «هفتهاي يک بار» ممکن است براي برخي گلدانها زياد باشد، حتي اگر در شهرهاي خشک کاملاً مناسب باشد. اقدامهاي پيشنهادي (مرحلهبهمرحله): 1) زمان آبياري را با وضعيت بستر تنظيم کنيد نه با تقويم: وقتي بستر تقريباً خشک شد و ريشهها داخل گلدان از سبزِ پررنگ به نقرهاي/خاکستري رفتند، آبياري کنيد. 2) روش آبياري درست: گلدان را 10–15 دقيقه در آب ولرم قرار دهيد، بعد کاملاً بگذاريد آب اضافه خارج شود. آب نبايد در زيرگلداني بماند. 3) اگر در تاج گياه آب ميرود (بين برگها)، با دستمال خشک کنيد؛ ماندن آب آنجا يعني دعوت رسمي از پوسيدگي! 4) تهويه: جريان ملايم هوا (نه باد مستقيم کولر) خيلي کمک ميکند، مخصوصاً در هواي مرطوب. در مورد پوسيدگي ريشهها: اگر ريشههاي پوسيده کم هستند، ميتوانيد فقط همانها را با قيچي استريل (الکل/شعله) حذف کنيد. ريشه پوسيده معمولاً قهوهاي، نرم و توخالي است. بعد از هرس، 2–3 روز آبياري نکنيد تا زخمها کمي خشک شوند. اگر بستر شما بيشتر از يک ساله است يا خيلي خزهاي و فشرده شده، بهتر است پس از پايان گلدهي تعويض گلدان انجام شود و از بستر درشتتر (پوست کاج درشت + کمي پرليت/زغال) استفاده کنيد تا ريشهها نفس بکشند. غنچهها که زرد ميشوند، آيا ميشود نجاتشان داد؟ راستش اگر غنچه وارد فاز زردي شده باشد، معمولاً برنميگردد. هدف اين است که جلوي ادامه غنچهريزي را بگيريم: ثبات دما (ترجيحاً 18–26 درجه)، دوري از باد سرد/گرم، دوري از گازهاي ميوهها (موز و سيب اتيلن ميدهند و غنچه را ميپراند)، و مهمتر از همه ريشه سالم + بستر با تهويه خوب. يک کوددهي خيلي ملايم هم مفيد است: کود مخصوص ارکيده با غلظت يکچهارم هر 2–3 آبياري يکبار (نه وقتي ريشهها درگير پوسيدگي فعال هستند). درباره ريشههاي هوايي بيرونزده: اگر سرحال و سفت هستند، دست نزنيد. فقط اگر نوک ريشهها خشک و قهوهاي و نرم شدهاند، ميشود قسمت خراب را کوتاه کرد. به جاي «دفن کردن»، اگر دوست داريد کمي کمک رطوبتي کنيد، ميتوانيد يک لايه خيلي نازک خزه اسفاگنوم فقط روي سطح بگذاريد؛ ولي در لاهيجان همين کار هم اگر زياد شود، ميتواند ريسک پوسيدگي را بالا ببرد—پس خيلي کم و با احتياط 🙂 اگر دوست داشتيد، بفرماييد گلدان شما شفاف است يا نه، و بستر بيشتر خزه است يا پوست درخت؛ همچنين بگوييد ريشههاي داخل گلدان الآن سبزند يا نقرهاي—با اين سه تا، ميشود دقيقتر گفت آبياريتان چند روز يکبار بهتر است. براي مطالعه راهنماي کاملتر درباره نگهداري ارکيده، آبياري، تعويض گلدان و مشکلات ريشه، پيشنهاد ميکنم مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.