کمکم کنید

فاصله بین ابیاری ونیازابی بسته به نوع گیاه،فصل،میزان رطوبت ووزش بادوسایرشرایط محیطی(نور-دماو....) متفاوته
نیاز آبی گونه های زینتی در فصل پاییز و زمستان بدلیل ورود به دوره رکود و کم شدن شدت تبخیر و تعرق به ۲۵ تا ۳۰ درصد نیاز ایام دیگر سال می رسد.
برای تععین زمان ابیاری سطح خاک رو 2-3 سانت کنار بزنید وخشکی خاک رو بررسی کنید.اگه خاک خیسنبود وبه دست نچسبید باید ابیاری کنید.دقت کنید خاک نباید کاملا خشک بشه وخیس هم نباشه.
هر ازچندگاهی با کنترل زهکش از باز بودن سوراخ انتهایی وخروج اب اضافی از گلدان مطمین شوید.از جمع شدن اب در زیر گلدانی جلوگیری کنیدویا داخل زیر گلدانی(بین گلدان و زیر گلدانی)یک لایه سنگریزه قرار دهید به نحوی که خاک گلدان در تماس مستقیم با آب قرار نگیرد.این کار در جلوگیری از باتلاقی شدن خاک موثر است
در هر نویت ابدهی گیاه رو سیراب کنید.مقداری به گیاه اب بدهید که فقط مقدار کمی اب از سوراخ ته گلدان بیرون بزنه .این یعنی کل خاک اب خورده.با تجربه میتونید این مقدار رو بدست بیارید وبستگی به حجم گلدونتون داره
هر از چندگاهی سطح خاک را با وسیله ای مانند بیلچه نرم نمایید(شخم بزنید).مخصوصا اگه اب سریع از گلدان خارج بشهکه این علامت سله بستن خاکه /
در زمانیکه گیاهتون گل داره بیشتر ابیاری شود/
از کود مخصوص گلدهی برای اونها استفاده نمایید/
هرس باید در فصل زمستان باشه وبرگهای زرد شده رو هم جدا نمایید

بله ،این گیاهان در زیر نور آفتاب به شکل بوته ای انبوه رشد می کنند ، در ماه های گرم تابستان بهتر است گیاه را در مکانی قرار دهید که از آفتاب صبح و سایه بعد از ظهر بهره مند شود. به طور کلی نیاز آبی آن ها متوسط است یعنی اگر با لمس خاک رطوبت کمی حس کردید،بهترین زمان برای آبیاری است .برای هرس شاه پسند باید تا حدود اواخر زمستان صبر کرد. سپس شاخه های گیاه را طوری قطع کرد که حدود 30سانتیمترازآنها باقی بمانند.ساقه های باقیمانده را با لایه ای ازکودپوسیده دامی+خاک برگ که حداقل 10 سانتیمتر ضخامت دارد باید پوشاند. وجود این لایه به حفاظت از شاخه ها در برابر سرمای زمستانه کمک قابل توجهی می کند. در بهار صبر کنید تا آخرین یخبندان نیز تمام شود و سپس این پوشش را کنار بزنید. سپس می توانید قسمتهای صدمه دیده از سرمای زمستانه را در این زمان از سال کوتاه کنید. قسمتهای سالم می توانند به خوبی و با سرعت رشد کنند و ساقه های جدید را تولید کنند.هرس یاس : برای کنترل اندازه آن می بایست به شکل مرتب و سالانه هرس شود. هرس را بعد از اتمام هر دوره گلدهی می توان انجام داد. هرس این گیاه در اواخر زمستان و یا اوایل بهار موجب کاهش گلدهی آن می شود زیرا بهترین گلهای این گیاه بر روی ساقه های جوان و حاصل از رشد فصل جدید شکل می گیرد. به همین دلیل اگر گیاه را بعد از اتمام دوران گلدهی هرس کنیم (اواخر تابستان، اوایل پاییز) گیاه فرصت و زمان کافی خواهد یافت که با شروع فصل آینده ، تجدید نیرو کرده و ساقه های جوان و جدید تولید کند که حاوی غنچه های گل هستند. البته توجه کنید که اگر در منطقه ای زندگی می کنید که دمای هوا در طی پاییز و زمستان به نحوی است که این گیاه به شکلی نیمه همیشه سبز زندگی می کند (یعنی به رکود کامل فرو نمی رود و همگی یا مقداری از برگهای سبز خود را حفظ می کند) در اواخر زمستان ، اوایل بهار نیز می توان نسبت به هرس اقدام کرد . اما به هر حال هرس در این زمان سال موجب به تعویق افتادن گلدهی این گیاه در فصل رشد جدید می شود. میزان و شدت هرس بسته به هدف شما می تواند متفاوت باشد. مثلا فرض کنید که این گیاه را در فضای باز نگهداری می کنید اما ترجیح می دهید که بیشتر فرم و شکل بوته ای داشته باشد تا اینکه بلند شود. به همین دلیل هنگام هرس می توان ساقه ها را سر زنی کرد. البته برای جلوگیری از انبوه شدن بیش از اندازه مرکز گیاه می توان از ساقه هایی قدیمی را که در مرکز گیاه قرار گرفته اند را حدود 20-15 سانتیمتر باقی گذاشت و مابقی آن را قطع کرد. از جوانه های موجود بر روی باقیمانده ساقه قدیمی، ساقه های جدید به تدریج شروع به رشد می کنند. در مورد یاس هایی که در گلدان نگهداری می شوند و برای کنترل رشد آنان می توان هر ساقه را حدود یک سوم ارتفاع آن کوتاه کرد.