گل سنبل

ابیاری زیاد وگرمای هوا عمر گلهای سنبل رو کم میکند.بعد از سبز شدن و گلدهی پیاز سنبل، وجود محیطی با دمای متوسط موجب افزایش دوران رویشی آن و در نتیجه درشت تر شدن پیاز مادری درون خاک و رشد بهتر پیازهای کوچک (پیازهای دختری ) می‌شود که در نتیجه آن در سال آینده این پیازها می توانند گل درشت تری تولید کنند. اما اگر در طی گلدهی و رشد برگها، دمای محیط بالا باشد دوران رشد گیاه کوتاه تر خواهد شد و نه تنها پیازهای دختری رشد کمی خواهند داشت و کوچک باقی می مانند، بلکه گلدهی پیاز اصلی (پیاز مادری) نیز در سال آینده با کیفیت پایینتری صورت خواهد گرفت. بنابراین وجود بهار و تابستانی خنک به رشد گیاه و افزایش کیفیت پیازهای گل و همچنین گلها کمک می‌کند.بعد از گلدهی و اتمام عمر گل، باید به برگها اجازه داد که رشد کنند و از آنان به خوبی نگهداری کرد زیرا رشد پیاز و گلدهی مناسب در سال آینده، به رشد و فعالیت برگها در سال جاری بستگی دارد . با ادامه رشد برگها و نزدیک شدن به اواخر تابستان یا اوایل پاییز مرحله دیگری به نام انگیزش گلدهی اتفاق می‌افتد . به بیان ساده تر دمای نیمه گرم اواخر تابستان و یا اوایل پاییز موجب شکل گیری جوانه های گل در پیاز می‌شود. این جوانه های گل در واقع در سال آینده تولید گل می کنند اما از هم اکنون در گیاه شکل میگیرند اما برای اینکه این جوانه ها توانایی رشد و تولید شاخه گل را بیابد و از طرفی تولید ریشه های جدید و جوان پیاز نیز تحریک شود، باید پیاز را مدتی در مکانی سرد و خشک قرار داد و یا به بیان دیگر نیاز سرمایی آنرا برطرف کرد که این مسئله در طی نگهداری پیاز سنبل در انبار روی می‌دهد. بعد از برطرف شدن نیاز سرمایی می‌توان پیاز سنبل را کاشت . در این مرحله باید دمای محیط افزایش یابد تا رشد گیاه تحریک شود و گیاه به گل بنشیند.
بعد از زرد شدن برگها می‌توان با احتیاط پیازها را از بستر کاشت خارج کرد . زرد شدن و خشک شدن طبیعی برگها مهم است و نباید در بیرون آوردن پیازها عجله کرد زیرا موجب ضعیف شدن پیاز مادری و پیازهای دختری خواهد شد. 5-3 روز پیازها را در مکانی به دور از نور مستقیم خورشید قرار دهید تا رطوبت اضافه خود را از دست بدهند. از این مرحله به بعد برخی از پرورش دهندگان پیاز سنبل را در گلدان می‌کارند تا مرحله انبارداری و رشد آینده خود را در همین گلدانها سپری کند. برخی نیز پیازها را بین موادی سبک همانند پیت موس نگه می‌دارند و بعد از دوران انبارداری و برطرف شدن نیاز سرمایی آنان را به گلدان منتقل می‌کنند. از هر روش که استفاده می‌شود در طی مدت انبارداری مکانی تاریک و خنک مورد نیاز است . تاریک بودن به توسعه ریشه های جدید و جوان پیاز کمک می‌کند. دمای مورد نیاز برای برطرف شدن نیاز سرمایی پیازهای سنبل 10-7 درجه سانتیگراد است و مدت زمان وجود چنین دمایی در محل نگهداری پیاز سنبلها کمی بین نمونه های مختلف سنبل متفاوت است اما تقریبا بین 8 الی 14 هفته ( حدود 3 ماه) به زمان برای بر طرف شدن نیاز سرمایی احتیاج است.در زمان نگهداری پیازهای سنبل در انبار دما نباید به بالای 17 درجه برسد. در غیر انصورت نیاز سرمایی پیازها یا برطرف نمی‌شود یا اگر برطرف شده باشد پیازها سبز می‌کنند. بنابراین اگر بعد از بر طرف شدن نیاز سرمایی لازم است تا سنبلها هنوز در انبار نگهداشته شوند و دیرتر نسبت به کاشت آنان اقدام کنیم می توان این پیازها را در مکانی با دمای 10 درجه نگهداری کرد . نکته دیگری که در مدت زمان انبارداری و برطرف شدن نیاز سرمایی سنبل باید مورد توجه قرار داد عدم خشک شدن کامل پیازها است بنابراین محیط اطراف پیازها را کمی باید مرطوب نگهداشت مثلا می‌توان پیازها را در بین پیت موس قرار داد و زمانی که رطوبت پیت موس کاهش یافت مجددا و به شکل سبک که منجر به رطوبت بیش از اندازه محیط اطراف پیازها و در نتیجه پوسیدگی آنان نیز نشود ، پیت موس را بخصوص با کمک روش افشانه و غبارپاشی آب کمی مرطوب کرد. خیس شدن بیش از اندازه محیط نگهداری پیازها میتواند موجب شیوع برخی از بیماری های قارچی بخصوص کپک خاکستری شود که یکی از جمله عوامل بسیار مهم در از بین رفتن پیازهای سنبل در طی انبار داری است . تاریک و مرطوب بودن محیط به شیوع این بیماری بسیار کمک می کند.