<font size="4">با سلام میخاستم زمان کاش پیاز سنب

سنبل از گیاهانی است که بهار گل محسوب می‌شود. به بیان دیگر در فصل بهار یا نزدیک به آن گل می‌دهد. بعد از سبز شدن و گلدهی پیاز سنبل، وجود محیطی با دمای متوسط موجب افزایش دوران رویشی آن و در نتیجه درشت تر شدن پیاز مادری درون خاک و رشد بهتر پیازهای کوچک (پیازهای دختری ) می‌شود که در نتیجه آن در سال آینده این پیازها می توانند گل درشت تری تولید کنند.سنبلها به شکل طبیعی بهار گل هستند و به بیان دیگر رشد آنان بعد از برطرف شدن نیاز سرمایی و از اواخر فصل زمستان آغاز می‌شود اما می‌توان با طی مراحل پیش رس کردن کاری کرد که پیازهای سنبل زودتر از حد موعد و به عنوان مثال در طی فصل زمستان گل بدهند. البته همه پیازهای سنبل برای این عمل مناسب نیستند و محیط (پیرامون) پیازی که مناسب پیش رس کردن است حداقل 17 سانتیمتر می باشد و پیازهای کوچک مناسب انجام چنین عملی نیستند و در صورت پیش رس شدن گلهایی با کیفیت بسیار پایینی تولید میکنند. همچنین تمامی انواع سنبل به پیش رس کردن پاسخ مناسب نمیدهند و برخی از انواع آن برای این عمل مناسب تر هستند. در طی پیش رس کردن نیاز سرمایی این گیاه به طور مصنوعی برطرف می‌شود تا گیاه بتواند توانایی گلدهی را بیابد. بدین منظور پیازهای سنبل بعد از اتمام دوره رشد رشد رویشی و برداشت از بستر کاشت به مدت حداقل 13-10 هفته در دمای حدود 1.5 درجه نگهداری می‌شوند . بعد از گذشت این مدت می‌توان پیازها را کاشت و بعد 3-2 هفته شاهد گلدهی آنان بود. لازم به ذکر است که در طی سرمادهی به منظور پیش رس شدن گیاه بهتر است که پیازها در بین پیت موس و یا مواد مشابه که تا حدودی مرطوب هستند نگهداری شود. همچنین به گفته برخی از پرورش دهندگان اصولا پیش رس کردن پیاز سنبل (بدون توجه به اندازه پیاز و یا نوع سنبل ) موجب کاهش کیفیت گل می‌شود.پیاز سنبل در بستر کاشت فضای آزاد و در فصل پاییز معمولا در عمق 20-15 سانتیمتر کاشته می‌شود. برخی از پرورش دهئدگان خاک را تا عمق 30-45 سانتیمتری شخم می‌زنند (خاک را به خوبی زیر و رو می‌کنند) و سپس ابتدا در انتهای گودال و به عمق 12-10 از موادی همانند خاک برگ یا پیت موس استفاده می‌کنند تا زهکش مکان کاشت بهتر شود. پیازها را برای تراکم مناسب شاخه های گل و ایجاد منظره ای بهتر، می‌توان کاملا در کنار هم کاشت اما در فضای آزاد که رشد پیازهای دختری نیز مهم است فاصله 15-10 سانتیمتری رعایت می‌شود.
برای کاشت پیاز سنبل در گلدان چند روش وجود دارد. اول اینکه گلدانی با عمق 30 سانتیمتر انتخاب می‌شود و پیاز در عمق 15 سانتمتری کاشته میشود. زمان کاشت در ابتدای پاییز است و پیازها در همین گلدانها فصل سرد را طی می‌کنند تا نیاز سرمایی آنها برطرف شود. کاشتن پیازها در سطح گلدان می‌تواند موجب سرمازدگی آنان شود. از طرفی پیازهایی را که سرمازدگی آنان برطرف شده است و جوانه های آنان اماده رشد هستند را می‌توان بسیار سطح کاشت بدین صورت که پیاز یا در سطح خاک قرار می‌گیرد و یا آنکه فقط تا حدی در بستر کاشت فرو می‌رود که نوک آن بیرون می‌ماند. بنابراین عمق کاشت بستگی به شرایط پیاز و زمان کاشت نیز دارد.
پیازهای سنبل را می‌توان در اواخر آبان و یا اوایل آذر ماه کاشت و در مکانی سرد قرار داد تا نیاز سرمایی آنان برطرف شود. در اوایل اسفند گلدانهای محتوی پیازها را که نیاز سرمایی آنان تامین شده است به مکانی با دمای 15-10 منتقل می‌کنند تا رشد آنان آغاز شود و با توجه به زمان مورد نیاز گلدهی می‌توان دما را افزایش داد تا رشد گلها و شکوفایی آنان تسریع شود و یا می‌توان مکان را سرد نگهداشت تا رشد آهسته صورت گیرد و یا حتی به تعویق بیافتد.بعد از کاشت پیاز، بستر کاشت را آبیاری می‌کنیم. بستر کاشت هیچگاه نباید حالت خیس و غرقابی پیدا کند بنابراین اگرچه با سبز شدن پیازها و رشد برگسار نیاز آبی گیاه افزایش می‌یابد و در فواصل نزدیکتری از نظر زمانی باید گیاه را آب دهیم ، اما بهتر است زمانی این کار انجام شود که سطح بستر کاشت را ابتدا بررسی کنیم و زمانی که سطح بستر رطوبت را تا حدودی از دست داده بود، گیاه را آبیاری کنیم. در زمان آبیاری هرگز بر روی گلها آب نریزید زیرا می‌تواند منجر به پوسیدن گلها شود. بعد از اتمام زمان گلدهی آبیاری را ادامه دهید تا برگها به شکل مناسبی به رشد خود ادامه دهند و با زرد شدن برگسار آبیاری به تدریج کاهش دهید و سپس آنرا متوقف کنید.قبل از جوانه زنی پیازها به محیطی تاریک نیاز است اما زمانی که پیازها سبز کردند و زمانی که شاخه ها به طول 5-2.4 سانیتمتر رسیدند باید گلدانها را به محیطی روشن منتقل کرد. اما مراقب نور مستقیم آفتاب باشید. زمانی که طول شاخه گل به 12-10 سانتیمتر رسید می‌توان آنرا در معرض نور مستقیم آفتاب قرار داد بنابراین اگر خواهان به تاخیر انداختن گلدهی گیاه هستید گلدانها را در مکانی روشن اما به دور از نور مستقیم آفتاب قرار دهید. اما بعد برای رشد برگها و کارایی مناسب آنان مکانی نیمه سایه که 8-6 ساعت نور مستقیم آفتاب دریافت کند مناسب است.برای رشد برگسار و همچنین شاخه گل دمای 16 درجه مناسب است اگرچه دما تا حدود 25 درجه نیز قابل قبول است اما توصیه شده است که افزایش دما تا حد 25 درجه سانتیگراد زمانی انجام گیرد که گیاه به طول 5-2.5 سانتیمتر رسیده باشد . اگر زودتر از این (یعنی قبل از اینکه گیاه تا حد 5-2.5 سانتیمتر برسد) گیاه را در مکانی با دمای حدود 25 قرار دهیم گیاه به سرعت رشد کرده و گلی با کیفیت پایین تولید میکند . اصولا دماهای بیش از 16 درجه بخصوص از 20 درجه سانتیگراد به بالا زمانی باید استفاده شود که گیاه کمی بیشتر رشد کرده باشد و مثلا به طول حدود 12-10 سانتیمتر رسیده باشد در غیر اینصورت برگها و ساقه گل با سرعتی نامناسب رشد می کنند و از کیفیت گل کاسته می شود. پیازی که مراحل اولیه جوانه زنی خود را طی کرده و سیستم ریشه ای سالمی دارد در حدود دو هفته بعد از نگهداری در دمای 16 درجه به گلدهی خواهد رسید. البته این مدت زمان (دو هفته) با توجه به اندازه پیاز و نوع رقم گیاه سنبل می‌تواند کمی فرق کند. با کاهش یا افزایش دما می‌توان سرعت رشد گیاه را نیز تحت تاثیر قرار داد. زیرا اگر رشد سریع و گلدهی مورد نظر است می توان دما را کمی گرمتر و اگر تاخیر در گلدهی مورد نظر است می توان دما را کمی سردتر تنظیم کرد. البته هیچگاه به منظور کاهش سرعت رشد گیاه ، دمای محیط گیاهی را که جوانه زده و برگهایش سبز کرده اند به زیر 10 درجه کاهش ندهید زیرا علاوه بر کند شدن رشد و تاخیر تاریخ گلدهی ممکن است به گیاه اسیب وارد آید. لازم به ذکر است که دمای بستر کاشت به میزان 15 درجه سانتیگراد نیز به رشد گیاه کمک می‌کند.به خاکی با بافت سبک و زهکش خوب نیاز دارد. خاک محل کاشت سنبل بهتر است که حداقل 35-30 سانتیمتر عمق داشته باشد تا رشد پیاز مادری و پیازهای دختری در فضای مناسبی صورت بگیرد. از ترکیبات بستر کاشت می‌توان به یک قسمت شن+دوقسمت کوکوپیت (الیاف نارگیل)+دو قسمت پیت موس اشاره کرد. برخی از پرورش دهندگان (آنهایی که در مناطق کشت و کار پیازهای سنبل هستند و این گیاه را در بستر مزرعه و نه در گلدان می کارند ) در زمان آماده سازی خاک محل کاشت این پیازها در فصل پاییز از کودی ملایم همانند 10-10-10 و یا 10-10-5 در خاک استفاده می کنند. سپس مجددا در اواخر زمستان و اوایل بهار و زمانی که جوانه زنی برگها و ساقه گل مشاهده می شود بار دیگر از کود استفاده می شود. این پرورش دهندگان استفاده دو مرتبه از کود را برای گیاهان سنبل کافی می دانند. برخی دیگر از پرورش دهندگان نیز در اوایل بهار و قبل از ظهور ساقه گل از کودهایی که میزان بیشتری فسفر (در مقایسه با ازت و پتاسیم ) دارند استفاده می کنند. گفته می شود که کوددهی به این گیاه بعد از اتمام گلدهی ، می تواند منجر به تحریک شیوع بیماری ها شود.