این پرسش در زیر مطلب ارکیده فالانوپسیس؛ ارکیده پروانهای با گلهای ماندگار آپارتمانی مطرح شده است. نجات فالنئوپسیس وقتی ریشهها خشک شده و غنچهها میریزند (گلدان هم زود خشک میشود) پرسیده شده توسط: صدف ۱۴ اسفند ۱۳۹۰، ساعت ۱۱:۰۳ وضعیت: آفلاین بازدید: ۱۲۰ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ × با سلام مجددبا تشکر از جوابتان ولی ریشه های از ته گلدان خارج نشده اون ریشه های که باید آب فشانی شود همه خشک شده و تمام غنچه ها خشک شده و بقیه گل ها پژمرده شده لطفا کمک کنید که گلدان خشک نشود بینهایت متشکرم .
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۶۰۲۵ | امتیاز کاربر: ۷۶۶۹ پاسخ منتخب ۱۴ دی ۱۴۰۴، ساعت ۱۱:۲۲ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام اين علائمي که گفتيد—خشک شدن ريشههاي سطحي، خشک شدن غنچهها و پژمرده شدن گلها—معمولاً يعني ارکيده يا آب به ريشهها درست نميرسونه يا ريشهها آسيب ديدن (گاهي هم هر دو با هم!). نگران نباشيد، فالنئوپسيسها خيلي وقتها مثل ققنوس برميگردن؛ فقط بايد چند تا کار رو دقيق انجام بديم 😄 قدم اول: گلها و ساقه گل—الان انرژي گياه بايد بره براي ساخت ريشه و برگ، نه نگه داشتن گل. اگر هنوز ساقه گل داريد و گلها/غنچهها رو به خشک شدناند، بهتره ساقه گل رو از نزديک پايه (حدود ۱–۲ سانت بالاتر از تاج گياه) با قيچي تميز و ضدعفونيشده کوتاه کنيد. بله ميدونم دلگيره، ولي اين کار دقيقاً مثل اينه که بگيم «فعلاً گل نه، اول درمان». قدم دوم: بررسي ريشهها (مهمترين بخش)—گلدان رو بيرون بياريد و ريشهها رو نگاه کنيد. ريشه سالم فالنئوپسيس معمولاً سفت و نقرهاي/سبزه (وقتي خيس ميشه سبزتر ميشه). ريشه خراب معمولاً قهوهاي/سياه، لِهشده، توخالي يا ليزه. هر ريشهاي که اين حالت رو داره رو تا جايي که به بافت سفت و سالم برسيد هرس کنيد. ابزار حتماً ضدعفوني (الکل ۷۰٪ يا شعله) بشه تا عفونت پخش نشه. قدم سوم: تعويض بستر—اگر بستر قبلي خيلي ريز شده، بوي ترشيدگي ميده يا سريع خشک ميشه و آب رو نگه نميداره، بهتره تعويض بستر انجام بشه. براي فالنئوپسيس معمولاً پوست درخت (bark) متوسط مناسبتره؛ اگر منزل خيلي خشک داريد ميتونيد کمي اسفاگنوم (خزه) هم قاطي کنيد تا رطوبت متعادلتر بمونه (نه زياد که باتلاق بشه!). گلدان هم شفاف و داراي سوراخهاي کافي باشه که هم ريشهها نور بگيرن هم زهکشي درست انجام بشه. قدم چهارم: آبياري درست (نه آبفشانیِ بيحساب)—آبفشاني روي ريشههاي هوايي وقتي مفيده که ريشهها زنده باشن، نه وقتي کامل خشک و آسيبديده شدن. بهترين روش اينه: هفتهاي ۱ بار (يا هر وقت بستر تقريباً خشک شد) گلدان رو ۱۰–۱۵ دقيقه در آب ولرم بذاريد تا سيراب بشه، بعد کامل بذاريد آب اضافه خارج بشه. آب در تاج گياه (محل اتصال برگها) جمع نشه چون پوسيدگي تاج ميگيره و اون ديگه شوخيبردار نيست 😅 قدم پنجم: رطوبت و نور—براي اينکه گلدان «زود خشک نشه»، به جاي زياد آب دادن، رطوبت محيط رو بالا ببريد. يک سيني زيرگلداني با سنگريزه و آب درست کنيد (کف گلدان داخل آب قرار نگيره). رطوبت ايدهآل حدود ۴۰ تا ۶۰٪ه. نور هم زياد ولي غيرمستقيم (کنار پنجره روشن با پرده نازک). آفتاب مستقيم مثل سشوارِ طبيعت عمل ميکنه و هم گل ميپره هم برگ ميسوزه. قدم ششم: کوددهي فعلاً سبک—تا وقتي ريشهها در حال ترميماند، کود غليظ نزنيد. اگر خواستيد، بعد از اينکه ۲–۳ هفته وضعيت پايدار شد، کود مخصوص ارکيده با غلظت ۱/۴ هر ۲–۳ آبياري يکبار کافي است. اول ريشه، بعد خوشگلي! اگر ريشه خيلي کم مانده—اگر ديديد بيشتر ريشهها از بين رفته، ميشه «احيا» کرد: گياه رو در بستر سبکتر با کمي اسفاگنوم مرطوب قرار بديد و رطوبت محيط رو بالاتر ببريد. هدف اينه که ريشه جديد بده. در اين دوره، آبياري کمتر اما رطوبت هوا بيشتر جواب ميده. براي اينکه دقيقتر و سريعتر نسخه بديم، اگر ميتونيد ۳ چيز رو بگيد: گلدان شفافه يا نه؟ بستر چي هست (پوست درخت/خزه/کوکوپيت/ترکيبي)؟ و چند وقت يکبار آبياري ميکنيد و نورش کجاست؟ با همينها ميتونم دقيق بگم مشکل از خشکي، پوسيدگي ريشه، يا تغيير ناگهاني شرايط بوده. در پايان، براي نکات کاملتر نگهداري ارکيده و مشکلات رايج مثل ريزش غنچه و خشکي ريشهها، حتماً مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.