علت ریزش گل و زرد شدن برگهای گوجهفرنگی در باغچه حیاط پرسیده شده توسط: حوریه سوداچی ۳ شهریور ۱۳۹۳، ساعت ۱۱:۴۶ وضعیت: آفلاین بازدید: ۹۱ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ × سلام من در فصل بهار سه نشاء گوجه فرنگی در باغچه حیاط کاشتم و مرتب آن را آبیاری کردم در اواخر اسفند ماه باغچه را کود گوسفندی دادم . بوته گوجه من حدود یک متر قد کشیده و گل هم داده است ولی گلهای آن بعد از مدتی از قسمت ساقه گل خشک میشوند و میریزند برگهای قسمت تحتانی گیاه هم زرد شده و هنوز میوه نداده است من هر روز عصر آن را آبیاری میکنم ولی نمیدانم چرا بوته گوجه من مثل سایر بوته ها نیست بوته های گوجه ای که من دیده ام مثل این بوته قد نمیکشند و تقریبا روی خاک با ارتفاع کم هستند از نظر نور آفتاب هم این بوته از ساعت حدود دوازده تا حدود پنج زیر نور مستقیم آفتاب قرار دارد شمال تهران که ما در آن زندگی میکنیم در تابستان آب و هوای گرم و تقریبا خشک زمستانی تقریبا سرد دارد لطفا راهنمایی بفرمایید .
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۵۸۹۵ | امتیاز کاربر: ۷۵۷۳ پاسخ منتخب ۴ دی ۱۴۰۴، ساعت ۰۶:۰۵ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام اوضاع بوتههات اونقدرها هم بحراني نيست؛ بيشترش ترکيبي از رسيدگیِ زياد از حد، کمي استرس محيطي و کمي تغذيه نامتعادله 😉 بوتهاي که يک متر قد کشيده، گل داده ولي گلها ميريزند و برگهاي پايين زرد ميشن، چندتا علامت مهم به ما ميده. اينکه ميگي بوتهات «خيلي قد کشيده» و نسبت به گوجههايي که ديدي بلندتره، نشون ميده که گياهت کمي نور کمتر از حد نياز و کمي نازپروردهگي آبي داره! گوجهفرنگي عاشق نور و گرماست، ولي نور بايد کافي و آبياري بايد حسابشده باشه. از ساعت ۱۲ تا ۵ آفتاب خوبيه، اما احتمالاً اطرافش کمي سايه يا رقابت نوري با ديوار و درختها داره که باعث رشد قدي بيش از حد شده. هر روز عصر آبياري کردن، مخصوصاً تو خاکي که قبلاً با کود دامي گوسفندي تغذيه شده، ميتونه دو مشکل درست کنه: يکي مقدار زياد رطوبت و دومي تشويق گياه به رشد شاخ و برگ بهجاي گل و ميوه. گوجه دوست داره بين دو آبياري، خاکش کمي خشک بشه. آبياري روزانه (اگر خاک سنگين و نفوذپذيريش کم باشه) باعث ميشه ريشهها کماکسيژن بشن، گلها استرس بگيرن و بريزن. ريزش گلها از قسمت پايه (محل اتصال به ساقه) معمولاً به چند دليل رخ ميده: تفاوت شديد دماي شب و روز، آبياري نامنظم يا خيلي زياد، تغذيه نامتعادل (ازت زياد، پتاس کم)، يا تنش کلي گياه. در شمال تهران، اوايل گرما و خشک بودن هوا ميتونه خودش استرس ايجاد کنه، مخصوصاً اگر رطوبت محيط کم باشه. در اين شرايط، گياه ميگه: «ميوهدار شدن صبر کن، فعلاً جون خودم رو نجات بدم!» 😄 زرد شدن برگهاي پاييني، اگر همراه با لکههاي قهوهاي و سوختگي نباشه، اغلب يا بهخاطر پير شدن طبيعي برگهاست، يا کمي کمبود تغذيه (خصوصاً نيتروژن، منيزيم)، يا تأثير آبياري زياد. ولي اگر زرد شدن از پايين شروع بشه و بهتدريج کل برگ و بعد بوته درگير بشه، اونوقت بايد به بيماريهاي قارچي ريشه و طوقه هم شک کرد. با توجه به توضيحات شما، بيشتر شبيه زردي ناشي از شرايط آبياري و کود دامي و استرس کلي به نظر مياد تا بيماري خطرناک. کود گوسفندي اگر کاملاً پوسيده و کهنه نباشه، ميتونه حرارت، شوري و ازت زيادي به خاک بده و اين باعث ميشه گياه خيلي قد بکشه و براق و خوشحال بهنظر بياد، ولي در عمل گلها بهخوبي تبديل به ميوه نشن. يعني گياه بيشتر به فکر هيکل ميافته تا بار دادن! در کنار اين، کمبود پتاس و کلسيم هم ميتونه باعث ريزش گلها و ضعف در تشکيل ميوه بشه. حالا چيکار کنيد؟ اول از همه آبياري رو تنظيم کنيد. براي گوجه در باغچه، در بيشتر روزهاي گرم، هر ۲–۳ روز يکبار، آبياري عميق و حسابي بهتر از هر روز کمي آب دادن است. اجازه بديد سطح خاک يکي دو بند انگشت خشک بشه و بعد آبياري کنيد. اين کار ريشه رو قويتر و بوته رو متعادلتر ميکنه. دوم، اگر خاک خيلي سنگين و گلآلود ميشه، سعي کنيد اطراف بوتهها رو کمي سبک کنيد (براي فصل بعد)، با اضافه کردن خاک برگ، ماسه يا کمپوست رسيده. فعلاً ميتونيد فقط مطمئن بشيد که آب اطراف ريشه جمع نشه و خيلي باتلاقي نشه. زهکش خوب باشه، آبياري هم کمتر ولي عميق. سوم، براي کمک به گل و ميوه، بهتره از يک کود پتاسه (مثل NPK با پتاس بالاتر، مثلاً ۱۲-۱۲-۳۶ يا مشابه) استفاده کنيد. هر ۲–۳ هفته يکبار طبق دستور، مقدار کمي به خاک بديد يا بهصورت محلولپاشي ملايم (اگر محصول مناسب برگپاشي است) استفاده کنيد. کودهاي با ازت بالا (مثلاً ۲۰-۲۰-۲۰ زياد و پشتسرهم) الان به دردتون نميخوره، چون فقط قد بوته رو بيشتر ميکنن. چهارم، اگر بوته خيلي بلند و لاغر شده، حتماً قيم (چوب يا ميله) کنارش بذاريد و با نخ نرم ببنديد تا نشکنه و استرس مکانيکي نخوره. گوجههاي استانداردي که شما ديديد احتمالاً از رقمهاي پاکوتاه يا در شرايط پرنورتر و کم کودديده بودهن. قد کشيدن زيادي، بيشتر علامت «رو به بالا دنبال نور گشتن» و تغذيه ازتي بالاست. پنجم، گلها اگر در روزهاي خيلي گرم يا خيلي باددار باز بشن، گردهدهي کامل انجام نميشه و بعد از چند روز ميافتن. ميتونيد در ساعات خنک روز، کمي بوته را بهآرامي تکون بديد که گرده داخل گلها جابجا بشه و شانس تشکيل ميوه بيشتر بشه. اين کار خصوصاً وقتي زنبورها و حشرات گردهافشان کمتر هستن، کمک ميکنه. در مورد برگهاي زرد پاييني، اگر خيلي خراب و زرد کامل شدهاند، ميتونيد با قيچي تميز از پايين حذفشون کنيد تا انرژي گياه به سمت قسمتهاي بالايي و گل و ميوه بره و رطوبت اطراف بوته کمتر بشه (که خطر بيماري قارچي هم کاهش پيدا کنه). فقط يهو همه رو نزنيد، کمکم و مرحلهاي. جمعبندي: مشکل اصلي بوته شما احتمالاً آبياري زياد، اثر کود دامي، کمي نور مرزي و تنش دمايي/رطوبتي است؛ نه يک بيماري کشنده. با کاهش تعداد آبياري، تأمين پتاس، قيمگذاري، حذف برگهاي خيلي زرد و کمي صبر، احتمالاً در ادامه فصل، بوتههاتون شروع به ميوهدهي ميکنن و زحماتتون جبران ميشه 🍅 براي مطالعه بيشتر درباره مشکلات گوجهفرنگي، آبياري، تغذيه و بيماريهاي رايج، پيشنهاد ميکنم مقالات سايت نارگيل رو هم حتماً ببينيد؛ مطالب کاربردي و بهدردبخوري داره.