چطور از شر پاجوش‌های عرعر خلاص بشیم و درختای میوه رو نجات بدیم؟

احمد مرنديپرسیده شده توسط: وضعیت: آفلاین بازدید: ۸۲ امتیاز سوال: ۰
سلام دوستان-وقتتون بخیر
ما در حیات خونمون یه درخت بزرگ عرعر داشتیم.زمستون تقریبا نابودش کردیم.درخت رو قطع کردیم ولی نتونستیم ریشه هاش رو به طور کامل از خاک خارج کنیم.
الان همه جای باغچه داره عرعر سبز میشه. اعصاب برام نذاشته. لطفا بگید چطور میشه این لعنتی رو نابود کرد؟؟؟؟آیا سم خاصی داره؟
البته در باغچه ما دو تا گیلاس یک ازگیل و یک خرمالو هم هست.
خرمالو رو دقیقا جای عرعر کاشتیم.اولش خوب رشد کرد ولی الان داره خشک میشه.
یکی از گیلاس ها هم خشک شده تقریبا و از بدنه درخت صمغ زده بیرون.
میشه دلایل این مشکلات رو برام تشریح کنید و راه نجات درختان رو بگید.
با تشکر از همگی

پاسخ‌ها و گفتگو

محسن شهاب الدین
تهران | آفلاین | پست‌ها: ۱۶۰۲۵ | امتیاز کاربر: ۷۶۶۹
پاسخ منتخب
امتیاز پاسخ: ۱
سلام

اول بذار يه تصوير کلي بگم: عرعر (که اغلب منظور ازش درختان توت يا اقاقيا و… هست) ريشه‌هاي قوي و عميقي داره و وقتي تنه رو قطع مي‌کنيد، ريشه‌ها براي زنده‌موندن شروع مي‌کنن از جاهاي مختلف باغچه پاجوش و شاخه جديد درآوردن. اين همون سبز شدن‌هاي اعصاب‌خوردکنه که مي‌بينيد 😅

مشکل اصلي اينه که ريشه هنوز زنده است و تا وقتي ضعيف يا کاملاً نابود نشه، همين برنامه ادامه داره. از طرفي، کاشتن خرمالو دقيقاً روي جاي درخت قبلي، و وجود ريشه‌هاي قديمي، هم مي‌تونه به درخت جديد استرس و آسيب برسونه.

چرا عرعر بعد از قطع شدن هنوز سبز مي‌شه؟
ريشه‌ها مثل يک مخزن انرژي عمل مي‌کنن. وقتي شما تنه رو قطع کرديد، درخت فکر مي‌کنه: «اوه، قسمت هوايي از بين رفته، سريعاً بايد جايگزينش کنم.» بنابراين از ريشه‌ها و هر تکه باقي‌مونده، پاجوش و جوانه مي‌زنه تا دوباره برگ درست کنه و فتوسنتز انجام بده. هر بار که اين جوانه‌ها رو مي‌زنيد، در واقع داريد ريشه رو ضعيف مي‌کنيد، ولي اگه منظم و مداوم نباشه، ريشه دوباره انرژي مي‌گيره و رشد مي‌کنه.

راه‌هاي کنترل و حذف ريشه و پاجوش‌هاي عرعر

۱. روش مکانيکي (بدون سم)
اگر نمي‌خوايد به درخت‌هاي ميوه‌تون ريسک سم بديد، اين روش ايمن‌تره، ولي حوصله و زمان مي‌خواد:
- هر پاجوشي که در مياد رو خيلي زود و نزديک به سطح خاک قطع کنيد.
- نذاريد برگ بده و بزرگ بشه؛ هر برگ يعني انرژي تازه براي ريشه.
- هر چند هفته يک‌بار، به محض ديدن جوانه‌ها، قيچي يا بيلچه به دست بشيد و حذفشون کنيد.
- مي‌تونيد اطراف محل اصلي ريشه رو تا حد امکان بکنيد و بخش‌هاي ضخيم‌تر ريشه رو خارج کنيد، مخصوصاً نزديک جايي که تنه قبلاً بوده.
اين کار ممکنه چند ماه تا يکي دو سال طول بکشه، ولي در نهايت ريشه آنقدر ضعيف مي‌شه که ديگه توان پاجوش دادن نداره.

۲. استفاده از سموم سيستميک (با احتياط بسيار زياد)
سم‌هاي سيستميک مثل گليفوسيت (رانداپ و مشابه‌ها) روي گياه اثر مي‌ذارن و از طريق برگ وارد سيستم گياه مي‌شن و تا ريشه مي‌رن. اما:
- شما توي همون باغچه گيلاس، ازگيل و خرمالو داريد؛ يعني نبايد هر جوري دلتون خواست از سم استفاده کنيد، چون احتمال آسيب به درختان ميوه هست.
- اگر از گليفوسيت استفاده کنيد، بايد به‌صورت موضعي روي برگ‌هاي پاجوش‌هاي عرعر زده بشه، طوري که با برگ و تنه بقيه درخت‌ها اصلاً تماس نداشته باشه.
- مي‌تونيد از روش «قلم‌مويي» استفاده کنيد: با برس يا قلم‌مو، محلول سم رو فقط روي برگ‌ها و ساقه‌هاي پاجوش عرعر بماليد.
- اين کار رو در روزهاي بدون باد، عصر يا صبح زود انجام بديد که سم به برگ‌هاي درختان ميوه پاشيده نشه.
نکته مهم: اگر ريشه عرعر خيلي در هم‌تنيده با ريشه درختان ميوه‌تون باشه، ريسک انتقال سم از طريق ريشه هم وجود داره. پس اين روش حتماً بايد با احتياط و ترجيحاً بعد از مشورت حضوري با يک کارشناس محلي انجام بشه.

۳. روش ترکيبي
خيلي وقت‌ها بهترين کار اينه:
- اول تا جايي که مي‌تونيد ريشه‌هاي ضخيم و اصلي رو خارج کنيد.
- بعد پاجوش‌هاي جديد رو يا با چيدن مداوم کنترل کنيد، يا روي چندتاي اصلي که از تنه قديمي بيرون مي‌زنن، به‌صورت محدود از سم سيستميک استفاده کنيد.
- اطراف محل تنه قبلي رو تا حد امکان خالي و بدون آبياري زياد نگه داريد تا ريشه‌ها کمتر تحريک بشن.

چرا خرمالويي که جاي عرعر کاشتيد داره خشک مي‌شه؟
چند دليل محتمل وجود داره:
- رقابت شديد ريشه‌اي: ريشه‌هاي عرعر هنوز زنده‌ان و دارن با خرمالو سر آب و عناصر غذايي رقابت مي‌کنن. درخت جوون خرمالو زورش به ريشه‌هاي قديمي نمي‌رسه.
- خاک خسته و آلوده به ريشه‌ها و بقاياي درخت قبلي: وقتي درخت بزرگي سال‌ها در يه جا بوده، ساختار خاک، رطوبت و ميکروارگانيسم‌ها متناسب با همون درخت تنظيم شدن. کاشتن يک درخت جديد دقيقاً روي همون نقطه، مخصوصاً بلافاصله بعد از قطع درخت قبلي، مي‌تونه براي درخت جديد استرس‌زا باشه.
- آسيب به ريشه خرمالو هنگام کندوکاو ريشه عرعر: اگر بعد از کاشت خرمالو، شروع به کندن زياد خاک براي ريشه عرعر کرده باشيد، احتمال داره ريشه خرمالو هم آسيب ديده باشه.
- آبياري نامناسب: بعضي وقت‌ها به خاطر نگراني از خشک شدن، خرمالو زياد آبياري مي‌شه، مخصوصاً وقتي ريشه‌ها صدمه ديده باشن، آبياري زياد باعث خفگي و پوسيدگي ريشه مي‌شه.

راه کمک به خرمالو
- تا جايي که ممکنه، پاجوش‌هاي عرعر در نزديکي خرمالو رو سريع حذف کنيد که رقابت کمتر بشه.
- آبياري رو منظم ولي نه سنگين انجام بديد؛ خاک بايد مرطوب باشه، نه باتلاقي.
- اگر تنه خرمالو چروک شده، برگ‌ها زرد و ريز شدن يا يکباره ريختن، نشون‌دهنده ضعف ريشه است؛ در اين حالت از کوددهي سنگين خودداري کنيد، چون گياه توان جذب نداره.
- مي‌تونيد در اواخر بهار يا اوايل تابستون، از کودهاي آلي سبک مثل کمپوست کاملاً پوسيده، اون هم با لايه نازک و حاشيه‌اي، استفاده کنيد، ولي نه نزديک تنه.
- اگر خشک شدن خيلي پيشرفته است و تنه از بالا به پايين خشک شده، ممکنه خرمالو ديگه برنگرده و بهتر باشه براي آينده يک محل جديدتر و دورتر از ريشه‌هاي عرعر براي کاشت درخت جديد در نظر بگيريد.

در مورد گيلاس که صمغ داده بيرون چي؟
خروج صمغ (گاموز) توي گيلاس معمولاً علامت اينه که درخت تحت استرس يا بيماري قرار گرفته. علت‌ها مي‌تونه اينا باشه:
- آسيب مکانيکي به تنه يا شاخه‌ها (ضربه، هرس بد، ترکيدگي پوست).
- آبياري نامنظم (يک‌بار خشک شديد، بعد ناگهان آبياري سنگين).
- بيماري‌هاي قارچي يا باکتريايي که به چوب حمله مي‌کنن و درخت با ترشح صمغ سعي مي‌کنه جلوي گسترش رو بگيره.
- خاک سنگين و زهکش بد يا نزديک بودن بيش از حد آب آبياري به تنه.
از اونجا که گفتيد «تقريباً خشک شده»، احتمالاً ريشه يا تنه آسيب جدي ديده.

راهکار براي گيلاس صمغ‌دار
- چک کنيد که آب آبياري به پاي تنه نچسبه. آب بايد در فاصله‌اي از تنه (مثلاً ۳۰–۵۰ سانتي‌متر) داده بشه.
- شاخه‌هاي کاملاً خشک رو در اواخر زمستان يا اواخر پاييز، با قيچي تيز و ضدعفوني شده (الکل يا وايتکس رقيق) هرس کنيد.
- اگر صمغ در يک نقطه مشخص تنه جمع شده، به‌صورت سطحي، پوسته‌هاي مرده و خيلي شل رو با احتياط برداريد (بدون زخم‌کردن عميق)، بعد محل رو تميز کنيد. در بعضي موارد از خميرهاي باغباني يا چسب هرس براي پوشاندن زخم استفاده مي‌شه تا از ورود قارچ‌ها جلوگيري بشه.
- کوددهي سنگين نکنيد؛ اول از همه، آبياري منظم و زهکشي خوب مهمه.
- اگر پوسيدگي تنه يا لکه‌هاي تيره و فرو رفته ديديد، احتمال بيماري‌هاي جدي‌تر هست و نياز به کارشناسي نزديک و احتمالاً استفاده از قارچ‌کش‌ها داره.

جمع‌بندي عملي براي شما 🌱
- عرعر رو يک‌شبه نمي‌شه نابود کرد. يا بايد با حوصله چند ماه تا چند سال، پاجوش‌ها رو مرتب و مداوم بزنيد تا ريشه از پا بيفته، يا با سم سيستميک و به‌صورت کاملاً موضعي و کنترل‌شده وارد عمل بشيد.
- براي درختان ميوه، مخصوصاً خرمالو و گيلاس، رقابت ريشه‌اي، آبياري و بيماري سه عامل اصلي مشکل‌ساز هستن. آبياري رو تنظيم کنيد، خاک رو سبک و با زهکشي خوب نگه داريد، و از استرس‌هاي اضافي مثل هرس بي‌موقع، کود زياد و سم ناايمن پرهيز کنيد.
- اگر امکانش رو داريد، براي درخت جديد، جاي کمي دورتر از محل اصلي عرعر انتخاب کنيد تا از شر ريشه‌هاي قديمي و خاک خسته راحت‌تر باشيد 😉

براي آشنايي بيشتر با نگهداري درختان ميوه، کنترل آفات و بيماري‌ها و روش‌هاي ايمن مبارزه با علف‌هاي هرز و پاجوش‌ها، مي‌تونيد مقالات سايت نارگيل رو مطالعه بفرماييد؛ مطالب تخصصي اما قابل فهم براي باغچه‌دارهاي خونگي و حرفه‌اي داره. 🌳

برای دیدن پاسخ‌های بیشتر پایین‌تر بروید...

ثبت پاسخ یا نظر