این پرسش در زیر مطلب آزالیا؛ گلهای درشت و رنگارنگ برای گلدان و فضای نیمسایه مطرح شده است. چرا گل آزالیا (Rhododendron simsii) من خشک شد و آیا امیدی به برگ و گل دوباره هست؟ پرسیده شده توسط: میترا صابری ۷ تیر ۱۳۹۳، ساعت ۱۱:۳۹ وضعیت: آفلاین بازدید: ۲۳۱ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ × گل آزالیایی که در اردیبهشت ماه خریدیم ابتدا هم شاداب بود گل وبرگ داشت وخاکش مخلوط خاک برگ وخزه بود کم کم شروع به ریزش برگ می کرد(درحالیکه من درحیاط روی پله وهوای نیمه آفتابی در استان گیلان از آن نگه داری می کردم) بعد با کمک از سایت شما خاک آن را که مخلوطی از خاک برگ کود حیوانی و ماسه دریا بود عوض کردم ودر سایه گذاشتم الان دیگر نه برگی دارد ونه گلی به نظر می رسد خشک شده ! نمی دانم دوباره گل می دهد؟ سبز می شود؟ لطفآ" شما مرا راهنمایی کنید
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۶۰۲۵ | امتیاز کاربر: ۷۶۶۹ پاسخ منتخب ۵ دی ۱۴۰۴، ساعت ۰۲:۰۱ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام اول از همه بگم تنها نيستي! 😊 آزاليا از اون گلهاي خوشگلِ «حساسِ اعصابخوردکن» هست که با يه سري تغيير کوچيک، قهر ميکنه و برگ و گل رو ميريزه. بذار مرحلهبهمرحله ببينيم چي به سرش اومده و الان چقدر شانس برگشت داره. آزالياها دو چيز رو اصلاً تحمل نميکنن: يکي آفتاب تند و گرما، يکي هم خاک نامناسب و قليايي. توي گيلان هوا مرطوبه (که براي آزاليا خوبه)، اما آفتاب مستقيم روي پله حياط بهخصوص از اواخر بهار به بعد، ميتونه باعث سوختگي برگ، تبخير زياد و ريزش شديد برگ بشه. اين، همون شروع بدبختي گياه شما بوده. بعدش که ديدي حالش خوب نيست، خاک رو عوض کردي؛ نيتت خوب بوده ولي متأسفانه ترکيب جديد خاک، مناسب آزاليا نبوده. آزاليا به خاک اسيدي، سبک و هميشه کمي مرطوب نياز داره. اما: خاک برگ + کود حيواني + ماسه دريا چندتا مشکل ايجاد ميکنه: کود حيواني معمولاً pH خاک رو به سمت قليايي ميبره و نمک خاک رو بالا ميبره، ماسه دريا هم احتمالاً شور و قلياييه؛ آزاليا با خاک قليايي و شور بهسرعت دچار زردي، ريزش برگ و در نهايت خشکيدگي ميشه. اينکه الان ميگي: «نه برگي دارد نه گلي و به نظر ميرسد خشک شده» يعني گياه به شدت تحت استرس بوده. اما تا وقتي مطمئن نشدي ريشه و ساقه کاملاً مرده، هنوز يه کورسوي اميدي هست. اينطوري چک کن: ۱. با ناخن يا چاقوي تميز، آروم پوست ساقه رو کمي خراش بده. اگر زيرش سبز و مرطوب بود، هنوز زنده است. اگر قهوهاي و خشک بود، اون قسمت مرده است. از بالا به پايين تست کن، شايد فقط نوک شاخهها خشک شده باشه و پايين هنوز سالم باشه. ۲. گلدان رو آروم دربيار و ريشهها رو نگاه کن: ريشههاي سالم: روشن، کرم يا سفيد مايل، سفت. ريشههاي مريض: قهوهاي تيره يا سياه، لَش و لهشده، بدبو. اگر همه ريشهها قهوهاي و له شده، متأسفانه گياه تقريباً از دست رفته. اگر ديدي بخشي از ساقه و ريشه هنوز زنده است، اين کارها رو انجام بده تا شايد دوباره سبز بشه: ۱. خاک فعلي رو اصلاح کن (يا عوض کن). آزاليا دوست داره توي خاک اسيدي زندگي کنه. ميتوني از اين ترکيب استفاده کني: - خاک برگ جنگلي پوسيده (بدون کود حيواني) - کمي پيت ماس يا کوکوپيت - پرليت يا ماسه شسته رودخونه (نه ماسه دريا) نکته مهم: کود حيواني و ماسه دريا رو کلاً حذف کن. اين گياه با خاکهاي «ناراحتکننده» قهر ميکنه 😄 ۲. گلدان رو در جاي روشن ولي بدون آفتاب مستقيم بذار. جايي که: - نور زياد ولي فيلتر شده داشته باشه (مثلاً کنار پنجره پشت پرده نازک) - باد مستقيم، کولر، بخاري و… نخوره در گيلان، زير سايه درخت يا ايوان روشن، اما بدون آفتاب وسط روز، عاليه. ۳. آبياري رو تنظيم کن: - خاک بايد هميشه کمي مرطوب باشه، اما خيس و باتلاقي نه. - وقتي سطح بالاي خاک کمي خشک شد، آبياري کن. - حتماً آب اضافي از زيرگلداني خارج بشه. اگر آب شهرتون سخته، بهتره گهگاهي از آب جوشيده سردشده يا آب بارون استفاده کني. ۴. هر نوع کوددهي رو فعلاً متوقف کن. گياهي که تو شوک و لبه مرگه، با کود بيشتر اذيت ميشه. بذار اگر زنده موند و شروع کرد جوانه ريز زدن، اونوقت بعد از يکي دو ماه، با کود مخصوص گياهان اسيددوست، خيييلي ملايم، تقويتش کني. ۵. اگر شاخهها از نوک خشک شدن، کمي هرس سبک انجام بده: - فقط قسمتهاي کاملاً خشک و مرده رو کوتاه کن. - زيادهروي نکن، چون گياه الان ضعيفه. اما سؤال اصلي: آيا دوباره گل ميده؟ دوباره سبز ميشه؟ - اگر فقط برگها ريخته و ريشه هنوز سالمه و ساقهها سبز هستن: بله، احتمالاً بعد از مدتي استراحت، اول برگهاي جديد ميده و اگر شرايط مناسب بمونه، در فصل خودش دوباره گل هم ميده. ولي اين پروسه چند ماه صبر ميخواد. - اگر هم ريشه و هم ساقهها خشک و قهوهاي و بدون هيچ بافت سبز شدن: متأسفانه شانس برگشت خيلي خيلي کمه. براي آينده، وقتي آزاليا جديد خريدي، اين چندتا نکته طلايي رو هميشه يادت باشه 🌸: ۱. آفتاب مستقيم نه؛ نور زياد ولي فيلتر شده، بله. ۲. خاک سبک، اسيدي، بدون کود حيواني و بدون ماسه دريا. ۳. آبياري منظم: نه خشکي شديد، نه خفگي در آب. ۴. غبارپاشي ملايم در هواي گرم (ولي نه روي گلها). اگر دوست داشتي، ميتوني عکس از ساقه و ريشه هم تهيه کني (براي دفعات بعد) تا راحتتر بشه تشخيص داد که گياه چقدر اميدوارکننده است يا نه 😉 براي مطالعه بيشتر و ريزهکاريهاي نگهداري گياهان آپارتماني و باغچهاي، حتماً مقالات سايت نارگيل رو هم ببين؛ نکات خيلي کاربردي و تجربهمحور درباره همين گياهها داره.