علت خشک شدن درخت توت/شاهتوت پیوندی؛ تقصیر پیوند بود یا چیز دیگر؟ 😅

محمد رضا  شفیعیپرسیده شده توسط: وضعیت: آفلاین بازدید: ۹۰۱ امتیاز سوال: ۰
به نام خدا با سلام   یک اصله درخت توت سفید داشتیم وبرروی آن پیوندک شاهتوت زدیم، دوسال اول درخت رشد خیلی خوبی داشت و هیچ گونه نشانه بیماری و پژمردگی در شاخه وبرگهایش نبود اما متاسفانه بهار  امسال هیچگونه جوانه جدیدی روی شاخه های پیوندی نزد وبرگهایش سبز نشدوتنه اصلی (توت سفید) هم تاکنون جوانه ای نزده است وظاهرا کل درخت خشک شده است. شرایط آبیاری ودما رطوبت مثل سایر درختان توت  باغ و عادی میباشد افراد محلی میگویند که دلیل خشک شدن این بوده که میبایست یک شاخه از درخت اصلی(توت سفید) حفظ میشده  که نشده است حال میخواستم بدانم آیا این حرف صحیح است و مبنای علمی دارد ؟واصولا خشک شدن کامل این درخت چه دلیلی میتواند داشته باشد؟

پاسخ‌ها و گفتگو

محسن شهاب الدین
تهران | آفلاین | پست‌ها: ۱۵۸۹۶ | امتیاز کاربر: ۷۵۷۴
پاسخ منتخب
امتیاز پاسخ: ۱
سلام

خشک شدن کامل يه درخت پيوندي بعد از دو سه سال رشد خوب، معمولاً اتفاقي و ساده نيست و معمولاً پشتش يه مشکل جدي‌تر قايم شده؛ مثل همون مهمان ناخوانده‌هايي که آخر مهموني پيداشون مي‌شه! بياييم مورد شما رو جزء‌به‌جزء بررسي کنيم.

درخت شما توت سفيد بوده و روش پيوند شاهتوت زده‌ايد، دو سال اول هم رشد و برگ‌دهي طبيعي و خوب داشته؛ يعني در اين مدت، پيوند به خوبي گرفته بوده، آوندها (مسير آب و غذا) بين پايه (توت سفيد) و پيوندک (شاهتوت) درست کار مي‌کرده و مشکل خاصي وجود نداشته. اما اين‌که بهار امسال نه شاخه‌هاي پيوندي جوانه زده‌اند، نه خود تنه توت سفيد، يعني ماجرا فقط يه مشکل سطحي در پيوند نيست؛ کل سيستم درخت از کار افتاده.

حالا برسيم به حرف دوستان محلي که گفته‌اند: «بايد يه شاخه از درخت اصلي (توت سفيد) رو نگه مي‌داشتيد وگرنه درخت خشک مي‌شه.» از نظر علمي، اين حرف به‌خودي‌خود درست نيست. در پيوندکاري معمولاً وقتي پيوند خوب گرفته و قوي شده، اتفاقاً شاخه‌هاي اضافي پايه (توت سفيد) رو حذف مي‌کنند تا تمام قدرت و شيره گياهي بره سمت پيوند. پس اين‌که “حتماً بايد يه شاخه از توت سفيد مي‌موند وگرنه درخت مي‌مرد” مبناي علمي مستقيم نداره. اما...

اما يه نکته ظريف اين وسط هست: اگر پيوند خيلي سنگين بوده (مثلاً چند شاخه قوي شاهتوت روي يه تنه نسبتاً ضعيف توت سفيد) و همه‌شون سريع و پرقدرت رشد کرده‌اند، ممکنه فشار زيادي روي ريشه و تنه پايه اومده باشه؛ يعني پايه توت سفيد، تو اين دو سال آن‌قدر تحت فشار توليد شاخ و برگ و ميوه قرار گرفته که ضعيف شده و هر عامل تنشي (سرما، بيماري، آفت، خشکي پنهان) تونسته به‌راحتي از پا درش بياره. اين رو مي‌شه به‌صورت غيرمستقيم، «زياد شدن بار روي پايه» در نظر گرفت؛ ولي باز هم اين به اين معني نيست که حتماً بايد يه شاخه از توت سفيد مي‌موند؛ بلکه يعني بايد تعادل بين قدرت ريشه و حجم تاج پيوندي رعايت مي‌شد.

چيزي که شما توصيف کرديد، بيشتر از همه با چند احتمال قوي جور در مي‌آد:

۱. آسيب ريشه (مثلاً پوسيدگي ريشه يا خفگي ريشه)
اگر سال قبل يا زمستان، آبياري سنگين، ماندگاري آب پاي درخت، يا خاک سنگين و باتلاقي بوده، احتمال پوسيدگي ريشه زياده. قارچ‌هاي خاک‌زاد مثل Phytophthora و… مي‌تونن اول کم‌کم ريشه رو ضعيف کنن و بعد يک‌باره در بهار، درخت ديگه توان جوانه‌زني نداشته باشه. اين‌که مي‌فرماييد شرايط آبياري مثل بقيه توت‌هاست درسته، ولي همه درخت‌ها مثل هم مقاوم نيستند

۲. سرمازدگي زمستانه يا يخبندان ديررس بهاري
اگر زمستان خيلي سرد يا يخبندان شديد آخر زمستان / اوايل بهار داشتيد، ممکنه آوندهاي تنه يا طوقه (محل اتصال ريشه و تنه) آسيب ديده باشه. نتيجه‌اش اين مي‌شه که درخت در نگاه اول «خشک به نظر مي‌آد» و در بهار هيچ جوانه‌اي باز نمي‌شه. از نشونه‌هاش اينه که اگر يه تکه از پوست تنه رو بکنيد يا يه برش نازک بزنيد و زير پوست قهوه‌اي و خشک باشه، يعني بافت مرده. اين آسيب، ربطي مستقيم به نگه‌داشتن شاخه توت سفيد نداره.

۳. بيماري‌هاي طوقه و تنه (مثلاً شانکرها)
بعضي قارچ‌ها و باکتري‌ها باعث شانکر (زخم‌هاي فرو رفته، ترک‌خورده، با پوسته کلفت) روي تنه مي‌شن. اگر بيماري، دور تا دور تنه رو در محل نزديک سطح خاک يا کمي بالاتر حلقه‌اي درگير کرده باشه، در واقع راه ارتباط شيره گياهي بين ريشه و تاج قطع مي‌شه و درخت خشک مي‌شه. خوبه که دور تنه نزديک سطح خاک رو چک کنيد

۴. آسيب مکانيکي به طوقه يا ريشه
گاهي هم ماجرا خيلي ساده‌تره: ضربه بيل، خراش شديد علف‌تراش، جويدن تنه توسط جوندگان (موش و غيره) يا حتي بستن سيم دور تنه مي‌تونه طوقه رو زخمي و کم‌کم خفه کنه. اگر پوست طوقه در يه ناحيه بزرگ کنده شده يا دور تا دورش زخمي شده، اين هم مي‌تونه علت مرگ کامل درخت باشه. باز هم هيچ ربطي به نگه‌داشتن شاخه توت سفيد نداره.

۵. مشکل تدريجي از پيوند (ناسازگاري پايه و پيوندک)
در بعضي ارقام، ممکنه ناسازگاري پايه و پيوندک بعد از چند سال خودش رو نشون بده؛ يعني اولش همه چيز خوب پيش مي‌ره، ولي بعد از يکي دو سال، محل اتصال پيوند به‌تدريج ضعيف مي‌شه، آوندها خوب کار نمي‌کنند و در نهايت درخت خشک مي‌شه. معمولاً در اين حالت، در محل پيوند يه برآمدگي، تورم، ناهماهنگي قطر، يا ترک‌خوردگي عجيب ديده مي‌شه. اگر همچين چيزي مي‌بينيد، اين هم مي‌تونه يکي از عوامل باشه.

حالا برگرديم به سؤال اصلي شما: آيا اين‌که «حتماً بايد يه شاخه از توت سفيد باقي مي‌موند» علمي است؟

جواب علمي و شفاف: نه، الزامي نيست که حتماً شاخه‌اي از توت سفيد حفظ بشه تا درخت زنده بمونه. اگر پيوند درست انجام بشه و پيوندک سالم و سازگار باشه، پيوندک مي‌تونه کل تاج درخت رو تشکيل بده و پايه (توت سفيد) فقط نقش ريشه و تنه رو داشته باشه. اين دقيقاً کاريه که در بيشتر نهال‌هاي پيوندي ميوه انجام مي‌دن (سيب، گلابي، زردآلو، آلو و… همگي همين‌طورند).

اما از نظر «مديريت ريسک»، بعضي باغدارها يکي دو شاخه از پايه رو يکي دو سال نگه مي‌دارند تا اگر پيوند به هر دليلي نگرفت يا خشک شد، درخت کاملاً از دست نره. اين بيشتر يه احتياط عمليه تا يه «الزام فيزيولوژيک». يعني نداشتن شاخه توت سفيد، به‌تنهايي باعث مرگ درخت نمي‌شه، ولي اگر پيوند دچار مشکل بشه، ديگه چيزي براي جايگزيني نداريم.

براي اين‌که خيالتون تا حدي راحت‌تر بشه يا علت رو حدس بزنيد، اين کارها رو انجام بديد:

۱. بررسي زير پوست تنه و شاخه‌ها: با چاقوي تيز يه خراش سطحي روي شاخه و تنه بزنيد. اگر زير پوست سبز مايل به کرم و مرطوب بود، هنوز بافت زنده است. اگر قهوه‌اي تيره، خشک يا سياه بود، اون قسمت مرده. اين کار رو از نوک شاخه‌ها به سمت پايين و بعد تا نزديکي طوقه ادامه بديد.

۲. بررسي طوقه (محل اتصال تنه و خاک): خاک کنار تنه رو خيلي آروم کنار بزنيد، ببينيد پوست طوقه سالمه يا پوست‌کنده، زخمي، له‌شده، پوسيده، سياه يا آغشته به شيره خشک‌شده است.

۳. بررسي ريشه‌ها: اگر امکانش هست و درخت کاملاً مرده به نظر مي‌رسه، يه قسمتي از ريشه رو بيرون بياريد. ريشه سالم، سفت و به رنگ کرم روشنه. ريشه بيمار، قهوه‌اي تيره، نرم، له‌شده يا بدبو است.

۴. بررسي محل پيوند: ببينيد محل پيوند متورم، ترک‌خورده، باريک‌شده يا حالت پله‌اي (قطر بالا و پايين پيوند متفاوت) داره يا نه. اين مي‌تونه نشونه ناسازگاري يا ضعف محل پيوند باشه.

اگر همه شاخه‌ها و تنه تا پايين، زير پوستشون قهوه‌اي و خشکه، يعني درخت عملاً مرده. در اين صورت، بهترين کار اينه که درخت رو از ريشه دربياريد، علت احتمالي (بيماري ريشه، پوسيدگي، موش، زخمي شدن طوقه و…) رو بررسي کنيد و براي آينده:

– در همون محل، چند سال پشت سر هم درخت توت جديد نکاريد، مخصوصاً اگر پوسيدگي ريشه ديده‌ايد.
– اگر خاک سنگين و خيسه، زهکشي رو اصلاح کنيد و روي پشته (بلندي) بکاريد.
– از نهال پيوندي سالم و معتبر استفاده کنيد و حواستون به محل پيوند و سلامت ريشه باشه.

در نهايت، خشک شدن اين درخت به احتمال خيلي قوي به دليل مشکلي در ريشه، طوقه، يا سرما/بيماري بوده، نه صرفاً به خاطر اين‌که شاخه‌اي از توت سفيد نگه نداشتيد. اون توصيه محلي، يه جور قاعده تجربي براي کم کردن ريسک بوده، نه يک قانون قطعي علمي. 😇

اگر خواستيد عکس از تنه، طوقه و ريشه (در صورت امکان) تهيه کنيد و جزئي‌تر بررسي کنيم، مي‌شه حدس رو دقيق‌تر کرد؛ ولي در چارچوب توضيح شما، ريشه و طوقه و احتمالاً بيماري يا سرمازدگي از همه محتمل‌ترند.

براي مطالعه بيشتر درباره بيماري‌ها، پيوند، آبياري و نگهداري درختان ميوه، مي‌توانيد به سايت نارگيل سر بزنيد و مقالات تخصصي و تجربي اونجا رو مرور کنيد. 🌱

برای دیدن پاسخ‌های بیشتر پایین‌تر بروید...

ثبت پاسخ یا نظر