چطور یه سیستم میست (مهافشان) خونگی برای تکثیر قلمههای نیمهچوبی بسازیم؟ پرسیده شده توسط: لیلا تقی پور ۳ خرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۴:۴۹ وضعیت: آفلاین بازدید: ۱۱ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ × سلام خسته نباشید برای تکثیر گیاهان نیمه چوبی( پایان نامه ) نیاز به سیستم میست دارم ولی در شهرمون( ارومیه) نیست به نظرتون میشه یه میست خانگی ایجاد کرد ؟
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۵۸۹۵ | امتیاز کاربر: ۷۵۷۳ پاسخ منتخب ۶ دی ۱۴۰۴، ساعت ۰۳:۰۲ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام بله، ميشه و اتفاقاً خيليها توي ايران براي پاياننامه و کار تحقيقاتي همين کار رو ميکنن 😊 از اونجايي که توي اروميه هستي و احتمالاً رطوبت و شرايط آب و هوايي هم خاص خودش رو داره، ساختن يه ميست خونگي ساده ولي کارآمد کاملاً شدنيه، فقط بايد چندتا نکته رو اصولي رعايت کني. اول از همه بريم سراغ اينکه ميست چي کار ميکنه: سيستم ميست با ايجاد مه يا قطرات خيلي ريز آب، رطوبت نسبي نزديک ۹۰–۱۰۰٪ رو اطراف قلمهها نگه ميداره، در عين حال اجازه ميده دما زيادي بالا نره و برگها خشک نشن. ايده اصلي اينه که قلمهها آب رو از برگ از دست ندن، تا وقتي که ريشهدار بشن. حالا برسيم به بخش جذاب داستان: ساخت ميست خونگي 😎 تو ميتوني بهطور کلي از دو نوع سيستم استفاده کني: ۱) سيستم ميست پرفشار حرفهاي (سختتر و گرونتر) ۲) يه سيستم خونگي سادهتر با اسپريفشانها و تايمر. براي پاياننامه معمولاً نوع دوم کافيه، به شرط اينکه پارامترها رو خوب کنترل کني. براي طراحي ساده، اول يک سيني يا ميز قلمه لازم داري. ميتوني از يک ميز فلزي يا چوبي با روکش پلاستيک استفاده کني، روش سيني قلمه (پر از پرليت، کوکوپيت+پرليت يا ماسه شسته) بذاري. اطراف ميز رو ميتوني با نايلون شفاف (پلاستيک گلخانهاي) طوري بپوشوني که شبيه يه تونل کوچک يا مينيگلخانه بشه. اين کار کمک ميکنه رطوبت حفظ بشه و سيستم ميست هم راحتتر کار کنه. بعد نوبت ميرسه به نازلهاي ميست. ميتوني از فروشگاههاي تجهيزات آبياري قطرهاي، نازل مهپاش يا ميستفور بگيري. اينها به لوله ۱۶ ميليمتري يا ۲۰ متصل ميشن. مهمه که نازلي بگيري که قطرههاي خيلي ريز (مهمانند) توليد کنه، نه اينکه مثل فواره آب رو شلپ شلوپ بريزه روي قلمهها! براي فشار آب، اگر فشار لولهکشي خونهتون خوبه، گاهي همون کفايت ميکنه، ولي اگر کم باشه، يک پمپ کوچک (مثل پمپهاي آبياري يا پمپ کولر قويتر) ميتونه کمک کنه. آب رو از يک مخزن (مثلاً دبه بزرگ تميز) بگير، که بتوني کيفيت آب رو کنترل کني (ترجيحاً آب بدون رسوب و با EC نسبتاً کم؛ اگر آب اروميه سنگينه، يهبار جوشوندن + سرد کردن يا آب تصفيهشده کمک ميکنه). حالا مهمترين قسمت: کنترل زمان پاشش. براي اين کار به يک تايمر برقي نياز داري. مدلهاي ساده (ديجيتال يا مکانيکي) که روي پريز نصب ميشن، تو بازار هست. براي قلمههاي نيمهچوبي معمولاً اين الگوها استفاده ميشه (ولي دقيقش رو بايد با دماي محيط تنظيم کني): – در طول روز: مثلاً هر ۵–۱۰ دقيقه، بهمدت ۵–۲۰ ثانيه پاشش – در طول شب: يا خاموش، يا با فاصله خيلي زياد (مثلاً هر ۳۰–۶۰ دقيقه، چند ثانيه) اينطوري برگ هميشه نمدار ميمونه ولي غرقآب نميشه و بيماري قارچي هم کمتر ميشه. اگر خواستي کار رو حرفهايتر کني و نمره پاياننامهات بدرخشه، ميتوني يک رطوبتسنج و دماسنج ديجيتال هم بذاري داخل سيستم، تا بتوني در متن پاياننامهات ثبت کني که مثلا RH بين ۸۵–۹۵٪کنترلر رطوبتي استفاده ميکنن که وقتي رطوبت افت کرد، پاشش رو فعال کنه، ولي براي کار خونگي، همون تايمر معمولاً کافيست. يادت باشه زهکشي خوب فراموش نشه. آبي که پاشيده ميشه، بايد جايي بره؛ زير ميز يک سيني شيبدار بذار که آب جمع بشه و از يک طرف خارج بشه. اگر آب توي محيط بمونه، هم رطوبت ناخواسته ايجاد ميکنه، هم احتمال قارچ و بوي بد بالا ميره 🤢 در مورد شرايط نور، قلمههاي نيمهچوبي نبايد زير آفتاب مستقيم تند باشن، چون حتي با ميست هم ممکنه دما بالا بره و برگها بسوزن. بهتره نور فيلترشده، سايهروشن يا زير شيد ۵۰–۶۰٪ براي پاياننامهات هم حتماً مشخص کن که: – چه نوع قلمههايي (کدام گونه، قطر، طول) – از کدام بخش شاخه (بالا، ميانه) – با يا بدون هورمون ريشهزا – در چه شرايط ميست (مدت و فاصله پاشش، دما، رطوبت) رو تست ميکني، تا از نظر علمي کار تميز و قابل دفاع بشه. اينها توي بخش «مواد و روشها» خيلي به دردت ميخوره و اساتيد هم خوششون مياد. خلاصه، بله، ميست خونگي کاملاً شدنيه و حتي ميتوني با کمي خلاقيت، سيستمي بسازي که هم براي پاياننامهات جواب بده، هم بعدش براي تکثير خانگي گياهها استفاده کني 😉 پيشنهاد ميکنم براي ايدههاي بيشتر در مورد تکثير، رطوبت، بيماريهاي قارچي قلمهها و… حتماً مقالات سايت نارگيل رو هم ببيني؛ کلي تجربه عملي و نکات ريز اونجا پيدا ميکني.