همه چیز درباره نگهداری و هرس گل رز رونده روی درخت یا دیوار باغ پرسیده شده توسط: vahid shikhpoor ۱۳ اردیبهشت ۱۳۹۳، ساعت ۱۰:۵۲ وضعیت: آفلاین بازدید: ۵۱۴۲ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ × برای بزرگ نمایی تصویر بر روی آن کلیک نمایید پاسخ کوتاه نارگیل برای رز رونده روی دیوار/درخت: آفتاب کامل (حداقل ۶ ساعت)، خاک سبک و زهکشدار. آبیاری عمیق وقتی ۳–۵ سانت سطح خاک خشک شد؛ پای بوته آب بده نه روی برگ. کوددهی: اوایل بهار و بعد از موج اول گلدهی کود کامل یا دامی کاملاً پوسیده. هرس اصلی اواخر زمستان: شاخههای خشک/بیمار حذف، ۳–۵ شاخه قوی را نگهدار و افقی روی داربست ببند تا گلدهی بیشتر شود؛ شاخههای جانبی را تا ۲–۳ جوانه کوتاه کن.
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۵۸۹۴ | امتیاز کاربر: ۷۵۷۲ پاسخ منتخب ۶ دی ۱۴۰۴، ساعت ۱۲:۴۹ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام رز روندهاي که توي تصوير گذاشتي کاملاً سالم و سرحال به نظر ميرسه و واقعاً هم خوب روي درختها پخش شده؛ دستتون درد نکنه، معلومه خوب ازش مراقبت کرديد 😍 حالا براي اينکه همينطور پرگل و خوشفرم بمونه، چند تا نکته مهم در مورد آبياري، تغذيه و هرسش ميگم. اين نوع رز، آفتابدوست حرفهايه؛ يعني حداقل روزي ۵–۶ ساعت نور مستقيم ميخواد. اگر بخشي از بوته توي سايه درختها بيفته، اون قسمتها کمگلتر ميشن. پس اگه جايي که کاشتيد کمي سايهاندازهست، سعي کنيد شاخههاي اصلي رو به سمتي هدايت کنيد که نور بيشتري بگيرن (مثلاً با بستن شاخهها به تنه درختها يا سيم). براي آبياري، نه خشکي شديد و نه غرقابي رو دوست نداره. بهار و تابستون، معمولاً هر ۳–۴ روز يک بار آبياري عميق کافيه (بسته به خاک و آبوهواي منطقه شما). حتماً اجازه بديد سطح خاک بين دو آبياري کمي خشک بشه. آب رو روي برگها و گلها نريزيد، بيشتر پاي بوته بريزيد تا ريسک بيماريهاي قارچي مثل لکه سياه و سفيدک کمتر بشه. رز رونده براي اين همه گل، به تغذيه منظم نياز داره. از اوايل بهار تا اواسط تابستان، ماهي يک بار کود کامل مخصوص رز يا کود NPK با ريزمغذي بديد. اواخر زمستان هم ميتونيد دور بوته کمي کود پوسيده دامي يا کمپوست بريزيد و با سطح خاک مخلوط کنيد. حواستون باشه کود شيميايي رو نزديک ساقه نريزيد، کمي دورتر و بعد آبياري کنيد تا ريشه نسوزه. قسمت مهم ماجرا، هرس رز رونده است. اين رزها معمولاً روي شاخههاي دو ساله بيشتر گل ميدن؛ يعني اگر همه شاخهها رو شديد کوتاه کنيد، سال بعد گل کمتر ميشه. بهترين کار اينه که: ۱. اواخر زمستان يا اوايل بهار، شاخههاي خيلي پير، خشک يا بيمار رو از نزديک زمين قطع کنيد. ۲. بقيه شاخههاي قوي و سالم رو نگه داريد و فقط سرشاخهها رو کمي کوتاه کنيد تا منشعب بشن و گل بيشتري بدن. ۳. شاخههاي اصلي رو به صورت افقي يا مايل ببنديد؛ شاخه افقي، گلدهي رو بيشتر ميکنه نسبت به شاخه کاملاً عمودي. گلهاي خشکشده رو هم اگر مرتب قيچي کنيد، گياه تشويق ميشه گل جديد بده. فقط موقع هرس و جمع کردن گلها حتماً از قيچي تيز و تميز استفاده کنيد و اگر قبلاً شاخه بيمار بريديد، تيغه رو با الکل يا وايتکس رقيق ضدعفوني کنيد تا بيماري منتقل نشه. از نظر آفت و بيماري، رز معمولاً مستعد شته، کنه و قارچهاست. اگر روي برگها لکه سياه، زردي، گرد سفيد، يا روي غنچهها شته ديديد، زود دستبهکار بشيد. براي شروع، ميتونيد با شستوشوي برگها با آب و يه کم مايع ظرفشويي ملايم (خيلي کم!) يا استفاده از صابون حشرهکش و در صورت شديد بودن، سم اختصاصي رز، کنترل کنيد. تهويه خوب و آبياري درست نصف مشکلهاي بيماري رو خودش حل ميکنه 🙂 خلاصه اگر به نور کافي، آبياري منظم، کوددهي درست و هرس حسابشده توجه کنيد، همين رز رونده براتون سالها مثل يه ديوار سبز و قرمز پرگل ميمونه و هر بهار و تابستون منظرهاش حالتون رو عوض ميکنه. براي مطالعه نکات تخصصيتر، مقالات سايت نارگيل رو هم حتماً ببينيد؛ کلي مطلب خوب و کاربردي براي رز و بقيه گياهان زينتي داره.