گل جادویی که با آب “زنده” میشود؛ اسمش چیست و چطور نگهداریاش کنیم؟ پرسیده شده توسط: milad rashid ۲۱ بهمن ۱۳۹۰، ساعت ۱۴:۵۰ وضعیت: آفلاین بازدید: ۱۳ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ × سلام می خواستم اطلا عاتی درباره ی گل جادویی داشته با شم من ظور من همان گیاهی است که سال گذشته در شبکه 1 نشان دادند که شبیه به یک خاربیابانی بود ووقتی اب روی ان می ریخت بیدار میشد وباز میشد ودر وسط ان سبز بود وهیچ ریشه ای هم نداشت ضمنن تا یک هفته باز میماند من اسم علمی ان را ندارم که به شما بگویم لطفا منرا راهنمایی کنید
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۵۸۹۳ | امتیاز کاربر: ۷۵۷۱ پاسخ منتخب ۱۳ دی ۱۴۰۴، ساعت ۰۹:۰۲ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام چيزي که توصيف کرديد (مثل خار بياباني، خشک و جمعشده، با ريختن آب باز ميشود، وسطش سبز است، ريشهي مشخصي هم ندارد و چند روز تا حدود يک هفته باز ميماند) خيلي زياد به يکي از دو مورد معروف ميخورد: «رز اريحا / گل رستاخيز (Resurrection Plant)» که معمولاً در بازار با نام «گل جادويي» ميفروشند. اينها واقعاً “جادويي” نيستند، ولي آنقدر قشنگ ترفند بقا بلدند که آدم دلش ميخواهد بهشان کلاه جادوگري بدهد 😄 گزينهي اول (رايجتر در ايران): سلجينلا/اسپايکماس (Selaginella lepidophylla) است که به آن Rose of Jericho هم ميگويند (البته از نظر نامگذاري بازار کمي قاطيپاتي است). اين گياه در حالت خشکي به شکل يک توپ/کپهي قهوهاي جمع ميشود و با رطوبت و آب دوباره باز ميشود و داخلش سبزتر ديده ميشود. خيلي وقتها هم به صورت يک تودهي خشک و بدون خاک فروخته ميشود و مردم فکر ميکنند ريشه ندارد. گزينهي دوم: «رز اريحاي حقيقي» (Anastatica hierochuntica) است که بيشتر شبيه يک بوتهي خشک بياباني/خارگونه است و براي همين با توصيف «خار بياباني» همخواني دارد. نکتهي مهم اينجاست: در بسياري از نمونههاي اين گونه، باز شدن با آب بيشتر يک واکنش فيزيکیِ بافت خشک است و الزاماً به معني برگشتن گياه به زندگي فعال مثل يک گياه سبزِ رشدکننده نيست. يعني ممکن است “باز شود”، اما مثل يک گياه گلداني ادامهي رشد واقعي ندهد. اينکه گفتيد «تا يک هفته باز ميماند» کاملاً طبيعي است. روال پيشنهادي نگهداري (براي مدلهاي رايج بازار) اينطوري است: يک ظرف کمعمق برداريد، فقط ته ظرف کمي آب بريزيد (حدود ۰/۵ تا ۱ سانتيمتر)، گياه را بگذاريد طوري که کفش با آب تماس داشته باشد، نه اينکه کامل غرق شود. معمولاً طي چند ساعت تا يک روز باز ميشود. بعد از ۲–۳ روز آب را خالي کنيد و اجازه بدهيد دوباره خشک شود؛ چون اگر هميشه خيس بماند، احتمال کپک و پوسيدگي بالا ميرود (جادويي هست، ولي ضدقارچِ ذاتي نه! 😉). اگر وسط گياه واقعاً سبز و زنده ميشود، نور ملايمِ زياد (کنار پنجره روشن، بدون آفتاب تند مستقيم) کمک ميکند. اما توقع نداشته باشيد مثل پتوس يا شمعداني بزرگ شود؛ کار اصلي اين گياهها تحمل خشکي و برگشتپذيري ظاهري است. اگر هم بوي بد، ليزي، کپک سفيد/خاکستري ديديد، يعني زيادي آب دادهايد و بايد دورهي خشککردن را جديتر کنيد و ظرف را بشوييد. براي اينکه دقيقتر بگم کدام گونه است، اگر ممکنه يک عکس واضح بفرستيد (حالت خشک و حالت بازشده) يا بگيد: وقتي باز ميشود برگهاي ريز و فلسمانند ميبينيد (بيشتر به سلجينلا ميخورد) يا بيشتر شبيه شاخههاي چوبیِ خارگونه است (بيشتر به آناستاتيکا ميخورد). اين دو از نظر “زندهبودنِ واقعي و دوام” کمي فرق دارند. براي اطلاعات بيشتر و نکات تکميلي نگهداري، مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.