آووکادو

افراط و تفریط در آبیاری و یا باتلاقی شده و مساعد نبودن وضع زهکش و نور و حرارت زیاد ویاخیلی کم و آفات وهمچنین فرا رسیدن هنگام تعویض گلدان ویا تعویض خاک نادرست میتواند عامل این نارسایی باشدهر چند وقتیک مرتبه روی خاک را اصطلاحا سله شکنی کنید , خاک گلدان را خراش دهید(شخم سطحی) یعنی با وسیله‌ای مانند قاشق وچنگال روی خاک را خراشیده و شخم بزنید تا هوا و آب وارد خاک شود).خارج نشدن اب ویا سرعت زیاد در خروج اب از گلدان علامت سله بستن خاکه)
در هر نوبت ابدهی گیاه را سیراب کنید.مقداری به گیاه اب بدهید که تمام خاک را در بربگیرد وفقط مقدار اندکی از سوراخهای انتهایی گلدان خارج گردد(این مقدار را با تجربه میتوانید به دست اورید).و اب را از زیر گلدانی خارج نمایید.

آبیاری: خاک این گیاه همواره باید از مقداری رطوبت برخوردار باشد اما این به معنی خیس بودن خاک
نیست. بلکه زمانی که سطح خاک نسبتا خشک شده بود میتوان نسبت به آبیاری گیاه اقدام کرد. آبیاری بیش از اندازه این گیاه ابتدا منجر به زرد شدن برگها و در نهایت مرگ گیاه می شود. اگر شاهد زرد شدن برگها و خیس بودن خاک پای گیاه شدید، چند روز به گیاه آب ندهید تا سطح خاک نسبتا خشک شود. در هر مربته آبیاری مقداری از آب استفاده کنید که از منافذ زیرین گلدان آب بیرون بیاید اما هرگز اجازه ندهید که در زیرگلدانی آب جمع شود یا مرتبا آب زیرگلدانی را خارج کنید و یا اینکه بین کف گلدان گیاه و سطح زیرگلدانی با قرار دادن قطعات آجر ، سنگ و یا اجسامی مشابه فاصله ایجاد کنید.
نور: کمبود نور موجب می شود که گیاه به طرف منبع نور خم شود و برگهای زیرین و قدیمی گیاه نیز ریزش کنند. از طرفی به طور کل پوسته بدنه این گیاه نازک است و در اثر نور شدید آفتاب می سوزند و به گیاه آسیب وارد می شود. در موطن این گیاه نیز، درختان آووکادو در سایه نسبی سایر درختان بزرگتر به رشد خود ادامه می دهند. به همین دلیل مکان کاشت این گیاه باید به گونه ای باشد که پر نور و روشن باشد اما نور مستقیم آفتاب در طی ساعات اولیه روز که نور آفتاب از شدت و گرمای کمتری برخوردار است به گیاه بتابد. در تابستانها نیز مکانهای شمالی خانه و یا پنجره های شمالی برای نگهداری این گیاه مناسب است زیرا آفتاب داغ و سوزان فصل تابستان در قسمتهای شمالی خانه از شدت کمتری برخوردار هستند.(نواحی جنوبی در طی زمستان بهترین و در طی تابستان بدترین مکان نگهداری این گیاه هستند)
دما: این گیاهان در مناطقی بدون یخبندان و یا بدون وزش بادهای تند رشد می کنند. وزش باد به طور کل به گلها آسیب وارد می کند و موجب ریزش آنها و در نتیجه عدم میوه دهی این گیاه می شود. تحمل سرما بین نمونه ها و کولتیوارهای مختلف این گیاه متفاوت است و اکثرا تا حدود 1- درجه سانتیگراد و مقاومترین آنها می تواند تا حدود 6- درجه سانتیگراد را تحمل کند و اگر سردتر از این شود گیاه از بین خواهد رفت. به طور کل در مناطقی که احتمال رسیدن دمای هوا به زیر 2 درجه سانتیگراد است بهتر است که این گیاه در فضای باز و در باغ و یا باغچه کاشته نشود و نسبت به کاشت گلدانی این گیاه اقدام کرد تا بتوان در هوای سرد و زمانی که امکان نزول دمای هوا به زیر 10 درجه سانتیگراد وجود دارد آنرا به داخل و مکانی محافظت شده از نظر دمایی منتقل کرد و در طی زمستان در مکانی نگهداشت که دمای آن حداقل حدود 15.5 درجه سانتیگراد باشد. در طی فصل رشد، این گیاه حداقل به وجود 150 روز با دمایی بیش از 30 درجه نیاز دارد تا بتواند بهترین رشد و میوه دهی را داشته باشد . همچنین در طی روزهای گرم تابستان و البته اگر گیاه در مکانی مناسب از نظر محافظت در برابر نور بخصوص نور بعد از ظهر قرار بگیرد و آبیاری نیز به شکل منظم انجام شود ، این گیاه دما را می تواند تا حدود 37 درجه نیز تحمل کند .میوه ها را پس از برداشت و برای ماندگاری بیشتر می توان در مکانهایی با دمای 5.6-3.3 درجه سانتیگراد نگهداری کرد.