این پرسش در زیر مطلب راهنمای نگهداری و پرورش گل و گیاهان زینتی - بونسای نارون مطرح شده است. علت خوردگی و خط قهوهای وسط برگهای بونسای نارون چینی (Ulmus parvifolia) و راهحلهای عملی پرسیده شده توسط: حمید ۱۷ بهمن ۱۳۹۰، ساعت ۱۰:۳۶ وضعیت: آفلاین بازدید: ۱۰۵ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ × سلام -با عرض خسته نباشید به شما وهمکاران محترمتون-سر برگهای بونسای نارونم کامل نمیشه یه حالت خوردگی دارد-بعضی از برگها که کامل هستن از وسط یه خط قهوه ای دارد که برگ را نصف کرده است- با تشکر
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۵۸۹۳ | امتیاز کاربر: ۷۵۷۱ پاسخ منتخب ۱۳ دی ۱۴۰۴، ساعت ۰۴:۲۶ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام اين علائمي که گفتيد (سرِ برگها مثل «گاز زده» شدن و خط قهوهاي وسط برگ که انگار برگ را از وسط دو تکه کرده) معمولاً از چند سناريوي رايج ميآيد: آفتهاي جونده (مثل لاروها/کرمها)، آفات مکنده ريز (تريپس، شته) که باعث بدشکلي و زخم ميشوند، يا تنش محيطي مثل آبياري نامنظم/گرماي خشک که نوک برگ را ميسوزاند. خلاصهاش: يکي دارد برگ را ميجود، يا برگ از شدت فشار عصبي (خشکي/گرما) خودش را خطخطي ميکند 😄 اول از همه يک بررسي کارآگاهي لازم است: شبها (با چراغ گوشي) دورِ برگها و زير برگها را نگاه کنيد؛ خيلي از آفتهاي جونده روزها قايم ميشوند و شب ميآيند سر ميز شام. اگر لبه برگها نامنظم و دندانهدار است يا تکههايي از برگ کم شده، بيشتر به جوندهها ميخورد. اگر برگهاي تازه چروک/بدفرم ميشوند و روي برگ رد نقرهاي يا لکههاي ريز ميبينيد، احتمال تريپس بالاست. وجود عسلک چسبناک هم يعني شته يا سفيدبالک در مهماني هستند. در مورد خط قهوهاي وسط برگ: اين معمولاً «جاي زخم» است؛ يا برگِ جوان وقتي در حال باز شدن بوده، به خاطر آفت مکنده (مثل تريپس) آسيب ديده و بعد که برگ بزرگ شده، آن آسيب به شکل يک خط/ترک قهوهاي خودش را نشان داده؛ يا گاهي هم نتيجه تاخوردگي/فشار فيزيکي (باد، دستکاري، ساييدگي به شاخه) و سپس خشک شدن همان رگبرگ/بافت است. بيماري قارچي هم ميتواند لکه بدهد، ولي «خط صاف وسط برگ» بيشتر به آسيب و آفت ميخورد تا قارچ. راهکارهاي عملي و کمريسک (به ترتيب): 1) برگهاي خيلي آسيبديده را جدا کنيد تا هم ظاهر بهتر شود هم منبع آفت کمتر شود. 2) گياه را با آب ولرم و فشار ملايم، مخصوصاً زير برگها بشوييد. 3) يک کارت زرد چسبنده کنار بونساي بزنيد تا ببينيم تريپس/مگسها حضور دارند يا نه. 4) اگر آفت ديديد، محلولپاشي با صابون حشرهکش يا روغن نيم (طبق دستور محصول) هر ۵–۷ روز، ۲–۳ نوبت انجام شود؛ مهمترين نکته: زير برگها بايد کامل خيس شود. (وسط روز زير آفتاب اسپري نکنيد که برگها قهوهايتر نشوند.) اگر مشخصاً «جونده» ديديد (کرم ريز سبز/قهوهاي يا لاروها)، بهترين گزينه معمولاً B.t (Bacillus thuringiensis) است؛ هم هدفمندتر است هم براي محيط و حشرات مفيد مهربانتر. اگر لارو نبود ولي تريپس/شته قطعي بود و با روشهاي ملايم جمع نشد، آنوقت ميشود سراغ حشرهکشهاي اختصاصي رفت؛ فقط قبلش حتماً بفرماييد چه آفتي ديدهايد تا نسخه دقيقتر بگويم (نارون بونساي هم حساسيتهاي خودش را دارد). همزمان شرايط نگهداري را هم تنظيم کنيد چون تنش، آفت را جسورتر ميکند: آبياري فقط وقتي ۲–۳ سانت سطح خاک خشک شد (نه هميشه خيس، نه هميشه خشک)، نور زياد و غيرسوزان (صبح عالي است)، و اگر هوا خيلي خشک است يک سيني سنگريزه و آب زير گلدان (بدون تماس کف گلدان با آب) کمک ميکند. کوددهي سنگين هم فعلاً نکنيد؛ تا وقتي گياه تحت استرس/آفت است کود زياد مثل شيريني دادن به بچههاي شيطونه! 😅 براي اينکه دقيقتر تشخيص بدهم، اگر ممکن است عکس واضح از روي برگ، زير برگ، و نماي کلي بونساي بفرستيد و بگوييد: گياه داخل خانه است يا بيرون، آبياري هر چند روز، و آيا تار خيلي ريز (کنه) يا رد نقرهاي (تريپس) ديدهايد يا نه. با اين اطلاعات ميشود دقيقاً گفت مقصر کيست و چه سم/روش کمخطرتر است. براي مطالعه نکات کاملتر درباره آفات، بيماريها و نگهداري بونساي و نارون، حتماً مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.