پیوند کاکتوس

کاکتوس‌ها را می‌توان در هر سنی روی هم پیوند ولی بهتر است که برای پیوندک از کاکتوس‌های جوان که یک تا دوساله باشند برای این کار بهره گرفت. امتخاب پایه قوی خیلی بسیار مهم می‌باشد. سه روش پیوند در کاکتوس کاربرد دارد: سطحی، شکافی و مورب.

پیوند سطحی

در این نوع پیوند، دو سطح پایه و پیوندک باید کاملا صاف و مسطح باشد. با چاقوی تیز و باریکی برش افقی روی پایه ایجاد کرده، دو سطح پایه و پیوند را روی هم قرار داده و با نوار پلاستیکی، نخ و یا با استفاده از وزنه‌های فلزی آنها را روی هم استوار می‌نمایند.

پیوند شکافی

در این نوع، در وسط پایه شکافی به شکل V ایجاد کرده و پیوند را نیز به شکل مکمل شکاف، برش داده و داخل شکاف جای می‌دهیم. برای اتصال آنها، از نخ یا خلال دندان استفاده می‌کنیم.

پیوند مورب

این نوع پیوند، بیشتر برای پایه‌های بلند و باریک توصیه می‌شود. در این روش، پایه و پیوندک را به گونه اریب برش داده و دو قطعه را به وسیله نخ محکم می‌کنند. چند روز پس از انجام پیوند، گیاه را در سایه گذارده و باید دقت نمود که نخ یا نوار پلاستیکی خیلی خوب بسته شده باشد. پس از یک هفته، نیز چنانچه از خار یا چوب خلال استفاده شده، باید برای جلوگیری از بروز آلودگی و بیماری‌ها، آنها را از پایه و پیوندک بیرون آورد.

روش دیگری در پیوند کاکتوس به‌کار می‌رود که پیوند خواب نام دارد. در این روش، پایه بدون ریشه بوده و به صورت قطعه‌ای از کاکتوس‌ها می‌باشد. پیوندک را به یکی از روش‌های ذکر شده، بر روی پایه بدون ریشه قرار داده و سپس، هر دو قسمت را بصورت پیوند شده در گلدان قرار می‌دهند تا قسمت پایه ریشه‌دار شود و نیز پیوند جوش بخورد. کشورهای صادر کننده کاکتوس پیوندی «ژیموکالیسیوم» بیشتر از این روی استفاده می‌کنند.
سرئوس‌ها یا کاکتوس‌های مخروطی، پایه‌های خوبی برای بیشتر مامیلاریاها یا اوپنسیه‌ها می‌باشند. بهترین پایه سرئوس، بهترین پیوندک مامیلاریا می‌باشد.مناسب‌ترین زمان پیوند از اواخر فصل بهار تا پایان فصل تابستان یعنی هنگام فعالیت و رشد گیاه می‌باشد. در این زمان گیاهان قوی تر و دارای شیره کافی برای انجام پیوند و اتصال در همه قسمت‌ها آمادگی دارند و پس از عمل، پیوند نیز در ظرف چند ماه بسته به نوع گونه رشد را آغاز و به گل خواهند نشست.