گیاه قهر و آشتی

گل قهر و آشتی یا (Sensitive Plant)

گل قهر گیاهی است که باید هرروز به آن آب دهید و در سایه و نور غیر مستقیم کنار پنجره نگهداری کنید. این گیاه بومی برزیل است و در ایران نیز بخاطر زیبایی و جذابیت خاص، بصورت گلخانه ای و آپارتمانی و در بعضی از مناطق که زمستان معتدلی دارند، بصورت بیرونی کشت و نگهداری می شود. از نظر ترکیبات شیمیایی در عصاره برگهای آن ماده ای شبیه به آدرنالین یافت می شود، به علاوه در گیاه آلکالوئید میموزین مشخص شده است.
اگر از گل قهر خوب مراقبت کنید ،می توان از گلهای زیبای صورتی رنگ آن در فصل تابستان بهره ببرید.اگر می خواهید این گل را در منزل نگهدای کنید باید آن را از دسترس بچه ها دور نگهدارید زیرا درصورت تماس مداوم، عوامل محرک حساسیت را از دست میدهد و اسیب می بیند .

قابل توجه است که مردم بومی هاوایی این گیاه را به عنوان یک علف هرز میشناسند، زیرا در تمامی مزارع آن ها بصورت خود رو رشد و نمو می نماید.

نام فارسی این گل , حساس یا گل قهراست چند ساله با ساقه های چوبی تیغ دار که بلندی آن ۵۰ تا ۶۰ سانتی متر است. برگهای آن مرکب و هر گروه ۳ تا ۴ برگ مرکب از یک نقطه خارج شده و از آن نقطه با دمبرگ بلندی به ساقه اصلی وصل می شود.
هر برگ مرکب دارای ۲۴ تا ۴۰ جفت برگچه باریک و دراز است و به این ترتیب هر برگ مرکب را به صورت پر طیور در می آورد و چون به محض تماس دست ، برگها به سمت پایین خم شده و با دمبرگ به طرف ساقه جمع می شوند، آن را گیاه حساس می نامند.

اگر به جایی که برگها به ساقه متصل می شوند دقیقاً نگاه کنیم متوجه می شویم که درآن قسمت برآمدگی نسبتاً کلفتی وجود دارد. در واقع این برآمدگی شامل تعداد زیادی از سلول های دیواره ای نازک است که وقتی آب جذب می کنند متورم می شوند و به محض خروج آب از آنها، چروک شده و در نتیجه برگها پیچ می خورند.
برگ های گل قهر و آشتی نسبت به هر عامل محرکی، حتی یک قطره آب یا یک حشره کوچک حساس هستند و به محض برخورد هر شیء با آن و یا لمس برگها با دست، آب از سلول های دیواره ای نازک خارج شده و وارد ساقه می شود. در نتیجه سلول ها چروک شده و برگها شادابی خود را از دست می دهند و جمع می شوند ، یا به عبارتی قهر می کنند. معمولاً چند لحظه طول می کشد تا گل قهر کند زیرا انتقال آب از سلول ها به ساقه ظرف چند دقیقه انجام می شود اما آشتی کردن و برگشتن به حالت اولیه چند دقیقه طول می کشد.