آیا می‌شود «همه علائم کمبود عناصر غذایی» را فقط روی یک گیاه زینتی (مثلاً آزالیا یا میخک) یکجا یاد گرفت؟

سايه ***پرسیده شده توسط: وضعیت: آفلاین بازدید: ۱۹ امتیاز سوال: ۰
ممنونم من اين اطلاعات رو براي گزارش دانشگاه ميخواستم كه ديگه گذشت....به هرحال ممنونم از لطف شما... تصویر پرسش و پاسخ گیاه
حالا اگر محبت كنيد يه پرسش ديگه دارم
اينكه آيا امكانش هست كه من تمام كمبودهاي عناصر غذايي را روي يك گياه بدونم...گياهش مهم نيست فقط زينتي باشه...
تا الان خودم خيلي تلاش كردم اما به جواب قانع كننده اي نرسيدم...يعني فقط تونستم روي يك گياه كمبود دو تا سه عنصر رو پيدا كنم.
ممنون ميشم اگر بتونيد كمكم كنيد...
  تصویر پرسش و پاسخ گیاه

پاسخ‌ها و گفتگو

افسانه سادات فرود
تهران | آفلاین | پست‌ها: ۳۰۶۸۹ | امتیاز کاربر: ۱۶۵۴۲
پاسخ منتخب
امتیاز پاسخ: ۲

كمبود ازت N
اثرات كمبود مواد غذايي را با مهم‌ترين عنصر يعني ازت شروع مي‌كنيم.
- زردي عمومي برگ‌هاي مسن گياه؛
- كاهش اندازه برگ‌ها؛
- كاهش فاصله ميان گره‌ها؛
- كاهش رشد.

چون ازت در گياه خيلي متحرك است برگ‌هاي مسن‌تر ابتدا علائم اين كمبود را نشان مي‌دهند.کمبود فسفر P
يکي از علايم اوليه کمبود فسفات در گياه توليد برگ‌هاي ريز و کوتاه شدن فاصله ميان گره‌‌ها مي‌باشد. برگ‌هاي مسن‌تر ممکن است درخشش خود را از دست بدهند. و به رنگ خاکستري يا كاهي زرد تبديل شوند. رنگدانه‌هاي سبز از بين رفته و رنگدانه‌هايي با رنگ‌هاي متنوع (قرمز، زرد، آبي) در بين رگبرگ‌ها بويژه نزديک رگبرگ مياني در سطح زيرين برگ‌ها ظاهر مي‌شوند.
کمبود پتاسيم K
گياهاني که دچار کمبود پتاسيم هستند اندازه برگ‌ها و ساقه‌هاي آن‌ها کاهش يافته و رنگ برگ بعضي از گياهان بطور طبيعي باقي مانده ولي برگ بعضي ديگر از گياهان سوخته و زرد مي‌شود که اين حالت در ابتدا روي برگ‌هاي مسن‌تر گياه اتفاق مي‌افتد.

افسانه سادات فرود
تهران | آفلاین | پست‌ها: ۳۰۶۸۹ | امتیاز کاربر: ۱۶۵۴۲
پاسخ منتخب
امتیاز پاسخ: ۲

کمبود منيزيم Mg
کاهش قدرت گياه و اندازه برگ‌هاي آن از علايم کمبود منيزيم محسوب مي‌شود. فاصله بين رگبرگ‌ها و حاشيه برگ‌ها زرد و سوخته شده که اين عارضه ابتدا روي برگ‌هاي مسن‌تر گياه اتفاق مي‌افتد. علايم اين کمبود روي گياه فيلودندرون که برگ‌هايي بشکل قلب دارد به صورت زردي در حاشيه برگ‌ها به شکل V اتفاق مي‌افتد. عارضه کمبود منيزيم در نخل‌ها به صورت زردي نوک برگ‌ها كه سپس برنزه مي‌شود، اتفاق مي‌افتد. و نيز رگ برگ‌هاي سبز تيره باقي مي‌مانند. پيري قبل از موعد برگ‌هاي مسن‌تر ممكن است در حالت متوسط اتفاق بيفتد.
کمبود کلسيم Ca
در گياهان زينتي وجود لکه‌هاي زرد رنگ کوچکي بر روي ميله قاعده برگ‌هاي مسن‌تر از علائم کمبود کلسيم در آن‌ها محسوب مي‌شود. همچنين لکه‌هاي آب سوخته غالباً در بين نواحي زرد شده گياه بوجود مي‌آيند که اين عارضه در برگ‌هاي جوان‌تر پيشروي نموده و لکه‌هاي زرد نکروزه ايجاد مي‌کنند.
کمبود کلسيم در گياه فلامينگو باعث شکستگي اندام‌هاي برگ مانند آن شده است. و فاصله بين گره‌ها ضعيف شده و برگ‌هاي آن زرد و کم رنگ مي‌شوند.

کمبود آهن Fe
در گياهان زينتي کمبود آهن در فضاي بسته محيط پرورش مي‌تواند يک مشکل عمومي ايجاد کند. فاصله بين رگبرگ‌ها ابتدا روي برگ‌هاي جوان معمولاً به حالت زرد ديده مي‌شود زيرا آهن نسبتاً در گياه غير متحرک است. همچنين کمبود آهن باعث زردي، کوتولگي و پارگي برگ‌هاي جوان مي‌شود. اسيديته خاك نيز روي جذب آهن توسط گياه تاثير دارد. معمولاً زماني که اسيدتيه خاک بالا است کامپلکسي Complex از آهن ايجاد مي‌شود و باعث مي‌شود که آهن در دسترس نباشد و توسط گياه جذب نشود. لذا بايد اسيدتيه خاک را پايين بياوريم که اين امر را بوسيله تزريق اسيد سولفوريک به خاک ممکن مي‌سازيم. اما قدرت ريشه ها در جذب آهن به علت تهويه نامناسب خاک و وجود آب زياد کاهش پيدا مي‌کند.

افسانه سادات فرود
تهران | آفلاین | پست‌ها: ۳۰۶۸۹ | امتیاز کاربر: ۱۶۵۴۲
پاسخ منتخب
امتیاز پاسخ: ۲

کمبود گوگرد S
کمبود گوگرد در گياهان زينتي باعث زردي عمومي برگ‌هاي جوان مي‌شود. اين عارضه به سهولت با زردي حاصل از کمبود ازت در بعضي از گياهان معمولاً اشتباه گرفته مي‌شود.

کمبود منگنز Mn
کمبود منگنز در برخي از گياهان زينتي مانند نخل‌هاي بزرگ ديده مي‌شود که علائم آن بصورت تغيير شکل و زردي برگ‌هاي جوان است. گياهاني که بشدت کمبود منگنز دارند ممکن است شديداً کوتوله شوند.

کمبود بور B
علائم کمبود بور در گياهان زينتي بدين صورت است که فاصله ميان گره‌ها و اندازه برگ‌ها کوتاه شده و ساقه‌ها ضخيم مي‌شوند. علايم اين کمبود در درخت لاستيک هندي يا فيکوس الاستيکا ديده مي‌شود. برگ‌هاي جوان علاوه بر اينکه کوچک و تغيير شکل يافته‌اند شکننده و سخت مي‌شوند. برگ‌هاي انتهايي بويژه بد شكل مي‌شوند.

کمبود مس Cu
کمبود مس در گياهان زينتي سبب بد شکلي شديد و کوتولگي اندام‌هاي رشدي جديد آن‌ها مي‌شود. جوانه‌هاي انتهايي گياه مرده و گاهي جوانه‌هاي جانبي شروع به رشد کرده و جارويي شکل مي‌گردند. برگ‌ها برگشته و چنگكي مي‌شوند.

کمبود روي Zn
علايم کمبود روي فقط روي يک گياه زينتي برگي يعني نخل آکا ديده مي‌شود. همه برگ‌هاي گياه بطور يکسان زرد مي‌شوند و برگ‌هاي انتهايي حالت سه گوش داشته و کوتوله مي‌گردند.

سايه
تهران | آفلاین | پست‌ها: ۱ | امتیاز کاربر: ۱
نظر کاربر
امتیاز پاسخ: ۰
ممنونم از محبتتون واقعا لطف كرديد و زحمت بي شاعبه اي رو متحمل شديد...اما ...
اما شايد من سوالم رو درست مطرح نكردم...اين علائم رو من ميشناسم اما ميخواستم تمام اين كمبودها رو روي يك گياه مثلا كمبود تمام عناصر روي آزاليا...يا ميخك ..يا هرچيز ديگه...اما فقط روي يك گياه بررسي بشه...فكرميكنم توقع بيش از اندازه اي داشتم...

به هرحال از محبت و حوصله اي كه به خرج داديد كمال امتنان رو دارم...شادباشيد.
محسن شهاب الدین
تهران | آفلاین | پست‌ها: ۱۵۸۹۳ | امتیاز کاربر: ۷۵۷۱
پاسخ منتخب
امتیاز پاسخ: ۱
سلام

بله مي‌شود، اما با يک «اما»ي خيلي مهم: اينکه همه کمبودها را روي يک گياه مشخص و به‌صورت کامل و قابل استناد ببينيد، معمولاً در شرايط واقعي و حتي گلخانه هم سخت است؛ چون خيلي از علائم با هم قاطي مي‌شوند، بعضي کمبودها اصلاً فرصت بروز پيدا نمي‌کنند، و بعضي هم آن‌قدر شبيه هم‌اند که آدم فکر مي‌کند گياه دارد معما طرح مي‌کند 😄.

اصل قضيه اين است که شما دو راه داريد: 1) رويکرد «تک‌گياه-همه‌کمبودها» (که درخواست شماست) و 2) رويکرد «الگوي عمومي علائم در گياهان». در عمل، متخصص‌ها بيشتر از راه دوم استفاده مي‌کنند، چون علائم کمبودها بيش از آنکه گونه‌محور باشند، “قاعده‌محور” هستند: يعني وابسته به تحرک عنصر در گياه، سن برگ‌ها، و شرايط خاک/آب.

اگر بخواهيم خيلي کاربردي جلو برويم: بهترين کليد تشخيصي کمبودها اين است که ببينيد علائم اول روي برگ‌هاي پير مي‌آيد يا جوان. عناصر متحرک (مثل N, P, K, Mg) وقتي کم مي‌شوند، گياه از برگ‌هاي پير برمي‌دارد و به جوان‌ها مي‌دهد، پس علائم از برگ‌هاي پير شروع مي‌شود. عناصر کم‌تحرک/غيرمتحرک (مثل Ca, Fe, B, Zn, Cu, Mn) معمولاً اول در برگ‌هاي جوان و بافت‌هاي در حال رشد ديده مي‌شوند.

چرا «همه کمبودها روي يک گياه» سخت مي‌شود؟ چون براي اينکه مثلاً کمبود آهن را واضح ببينيد، محيط بايد pH بالاتر/قليايي‌تر يا دسترسي آهن کم شود؛ اما براي کمبودهاي ديگر ممکن است دقيقاً شرايط متفاوتي لازم باشد. تازه گاهي يک کمبود، کمبودهاي ديگر را تقليد مي‌کند يا ماسکه مي‌کند؛ مثلاً کمبود آهن و منگنز هر دو کلروز بين‌رگبرگي روي برگ‌هاي جوان مي‌دهند و بدون آزمون دقيق ممکن است اشتباه شوند.

با اين حال اگر اصرار داريد «فقط يک گياه» را مبنا قرار دهيد، پيشنهاد حرفه‌اي (و دانشگاه‌پسند) اين است که به جاي ادعاي “تمام کمبودها”، يک گونه را انتخاب کنيد و يک جدول «علائم شاخص» براي همان گونه بسازيد، اما صادقانه بنويسيد که برخي کمبودها در منابع براي آن گياه کمتر گزارش شده‌اند يا علائمشان همپوشاني دارد. براي گياه زينتي، انتخاب‌هاي خوب معمولاً اين‌ها هستند: شمعداني، پتوس، فيکوس، رز، ميخک، آزاليا (آزاليا براي کمبود آهن/منگنز خيلي معروف است چون به pH حساس است).

يک راه علمي‌تر براي پروژه شما اين است که بگوييد: «من يک گياه را انتخاب مي‌کنم و براي هر عنصر، سه بخش را مي‌نويسم: علائم ظاهري، شرايط تشديدکننده (pH، آبياري، شوري، بافت خاک)، و تشخيص افتراقي.» اين دقيقاً همان چيزي است که در تشخيص بيماري‌هاي گياهي هم انجام مي‌دهيم: فقط نگاه کردن کافي نيست، بايد سن برگ، الگوي پخش، و شرايط محيطي را هم کنار هم گذاشت.

اگر دوست داريد، شما فقط نام گياهي را که مي‌خواهيد (مثلاً «آزاليا» يا «ميخک») بگوييد و اينکه در گزارش‌تان چند عنصر مدنظر استاد است (مثلاً ۱۰ عنصر اصلي/ريز‌مغذي يا همه ۱۴–۱۶ مورد رايج). من براي همان گياه يک جدول مرتب و يک متن توضيحي قابل ارائه در گزارش مي‌نويسم که هم علائم را پوشش دهد، هم اشتباهات رايج را گوشزد کند. قول مي‌دهم گياه بيچاره را کمتر «کارآگاه‌بازي» بدهيم 😄🌿.

براي مطالعه بيشتر و منبع‌برداري بهتر، پيشنهاد مي‌کنم مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

برای دیدن پاسخ‌های بیشتر پایین‌تر بروید...

ثبت پاسخ یا نظر