علت رشد زیاد و ریزش راحت پاجوشها در این کاکتوس چیست و چطور بهتر نگهداریاش کنم؟ پرسیده شده توسط: مامان پریاگلی غلامی ۲۱ خرداد ۱۳۹۲، ساعت ۱۳:۲۳ وضعیت: آفلاین بازدید: ۵۱ امتیاز سوال: ۱ ▲ ▼ × برای بزرگ نمایی تصویر بر روی آن کلیک نمایید
مرجان گلدره تهران | آفلاین | پستها: ۱ | امتیاز کاربر: ۱ نظر کاربر ۲۴ خرداد ۱۳۹۲، ساعت ۰۵:۳۲ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام. چه کاکتوس بلندی! قدش چند سانتیمتره؟ چیکار کردین که انقدر بلند شده؟ کاکتوس های من اصلا بلند نمیشند. چند ساله همون قد موندن؟!
مامان پریاگلی غلامی ماهشهر | آفلاین | پستها: ۱ | امتیاز کاربر: ۱ نظر کاربر ۲۴ خرداد ۱۳۹۲، ساعت ۱۸:۳۴ امتیاز پاسخ: ۰ ▲ ▼ × سلام این نمونه کاکتوس که اسمش رو هم نمی دونم رشدش خیلی زیاده و مرتب جوونه می زنه البته خیلی زود هم جوونه هاش با کوچکترین ضربه می افتن ولی به یک ماه نمی رسه که دوباره همون ریشه می زنه و از خاک میاد بیرون
مامان پریاگلی غلامی ماهشهر | آفلاین | پستها: ۱ | امتیاز کاربر: ۱ نظر کاربر ۲۴ خرداد ۱۳۹۲، ساعت ۱۸:۵۰ امتیاز پاسخ: ۰ ▲ ▼ × این عکس جدیدشه تقریباً بالای 60 سانته
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۵۸۹۶ | امتیاز کاربر: ۷۵۷۴ پاسخ منتخب ۱۳ دی ۱۴۰۴، ساعت ۱۵:۳۵ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام با توجه به عکسها، گياه شما به احتمال خيلي زياد از گروه اوپونتياها (Opuntia) يا همون «کاکتوسهاي بندبندي/گوشخرگوشي و فاميلها»ست. اينها ذاتاً خيلي پاجوشزن و پررشد هستن و اصلاً سبک زندگيشون همينه: يه تيکهشون بيفته، سريع ريشه بده و دوباره از خاک سر دربياره! يعني اگر حس ميکنيد «جاودانه» است، خيلي بيراه حس نکرديد 😄 اينکه جوانهها با کوچکترين ضربه ميافتن هم در بسياري از اوپونتياها طبيعيه؛ بعضي گونهها دقيقاً با همين روش تکثير ميشن (جداسازي قطعهها). اما اگر ريزش خيلي زياد و بيدليل شده، معمولاً پاي يکي از اينها وسطه: آبياري زياد (بافتها آبکي و شکننده ميشن)، نور کم (رشد ضعيف و شکننده)، يا کمبود تغذيه/خاک نامناسب که اتصال بندها رو سست ميکنه. در عکس، ساقهها کمي حالت قدکشيده و نامتوازن دارن؛ اين ميتونه نشونهي کمبود نور و کشيدگي (Etiolation) باشه. کاکتوس وقتي نور کافي نگيره، ميره بالا که نور پيدا کنه؛ نتيجهاش ميشه رشد بلندتر، باريکتر و گاهي شکنندهتر. بهترين کار اينه که نور مستقيم و قوي (ترجيحاً آفتاب صبح تا ظهر) رو بهتدريج براش زياد کنيد تا دچار آفتابسوختگي نشه 🌞. براي آبياري، قانون طلايي اينه: هر وقت خاک کاملاً خشک شد، آبياري عميق انجام بده؛ نه “سرِ وقت” و نه “از روي دلسوزي”! در فصل گرم ممکنه هر ۷ تا ۱۴ روز يکبار (بسته به گرما و اندازه گلدان) لازم بشه، و در فصل سرد خيلي کمتر. آب زيرگلداني نبايد بماند چون ريشه و طوقه را به سمت پوسيدگي ميبرد و بعد هم پاجوشها قهر ميکنند و ميريزند. خاک هم مهمه: اگر خاک سنگين و رسي باشه، رطوبت نگه ميداره و ريشه اذيت ميشه. بهتره از ترکيب خيلي سبک استفاده کنيد: خاک کاکتوس + پرليت/پوميس + کمي شن درشت. گلدان هم حتماً زهکش مناسب داشته باشه. اگر الان خاکش سفت و کلوخي شده، تعويض خاک در فصل رشد (بهار/اوايل تابستان) کمک بزرگيه. اگر دوست داريد پاجوشهاي افتاده رو تکثير کنيد (که انگار خودش هم عاشق تکثير شدنه!)، قطعه جداشده رو ۲ تا ۵ روز در سايه بذاريد تا محل جداشدگي خشک و پينه ببنده، بعد در خاک سبک بکاريد و تا ۷–۱۰ روز آب نديد. بعدش آبياري خيلي کم و کنترلشده. اين کار احتمال پوسيدگي رو خيلي پايين مياره. در نهايت اگر رشدش خيلي شلوغ و ناموزون شده، ميتونيد هرس و فرمدهي انجام بديد: چند بند قوي رو نگه داريد و بقيه رو براي قلمه جدا کنيد. فقط با دستکش کار کنيد؛ اين ريزخارها بدجنستر از چيزيان که به نظر ميرسن 😉. براي اطلاعات بيشتر و نکات دقيقتر نگهداري کاکتوسها، مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.