چرا قلمه‌های پیچ گلیسین (ویستریا) یک‌روزه برگ‌هاشون خشک شد؟

saeedeh karamiپرسیده شده توسط: وضعیت: آفلاین بازدید: ۴ امتیاز سوال: ۰
سلام
چند روز پیش یک نهال سه ساله پیچ گلیسین  برای بن سای پرورش دادن خریدم، از تنه اصلی یک شاخه بلند رشد کرده بود که برای قلمه زدن استفاده کردم بصورت 20 سانتی بریدم و در هورمون ریشه زا گذاشتم و بعد در خاک سبک (بنفشه افریقایی) کاشتم اما فرداش همه قلمه ها برگ هاشون خشک شده بود . . . لطفا بفرمایید در قلمه زدن کجا اشتباه کردم
با تشکر

پاسخ‌ها و گفتگو

محسن شهاب الدین
تهران | آفلاین | پست‌ها: ۱۶۰۲۵ | امتیاز کاربر: ۷۶۶۹
پاسخ منتخب
امتیاز پاسخ: ۱

سلام! قلمه‌هاي گليسين خيلي وقت‌ها اول کار «ژست خشکيدن» مي‌گيرن 😄 چون قلمه هنوز ريشه ندارد و برگ‌ها مثل کولر گازیِ روشن، آب را تبخير مي‌کنند؛ نتيجه‌اش اين مي‌شود که اگر رطوبت و شرايط محيطي درست نباشد، قلمه در يکي دو روز اول بي‌حال و برگ‌خشک مي‌شود. پس خشک شدن برگ‌ها بيشتر از اينکه يعني «قلمه شکست خورد»، يعني تعرق بالا بوده و قلمه آب از دست داده.

اشتباه رايج شماره ۱: برگ زياد روي قلمه. براي گليسين بهتر است برگ‌ها را خيلي کم کنيد: معمولاً ۲ برگ کوچک کافي است، آن هم اگر بزرگ‌اند نصف‌شان کنيد. چون هدف اين است که قلمه «کم آب از دست بدهد» تا زماني که ريشه بزند. اگر قلمه‌ها پر برگ باشند، فرداش مثل چيپس خشک مي‌شوند!

اشتباه رايج شماره ۲: نبودِ رطوبت گلخانه‌اي. قلمه چوبي/نيمه‌چوبي گليسين معمولاً بدون محيط مرطوب دوام نمي‌آورد. بعد از کاشت بايد رطوبت بالا (حدود ۸۰–۹۰٪) فراهم شود: يک کيسه پلاستيک شفاف روي گلدان (با چند سوراخ ريز براي تهويه) يا يک ميني‌گلخانه ساده خيلي کمک مي‌کند. اگر قلمه در هواي معمولي خانه يا بالکن باشد، برگ‌ها سريع خشک مي‌شوند 🌿.

اشتباه رايج شماره ۳: زمان و نوع چوب قلمه. گليسين با قلمه‌گيري کمي «لجباز» است. بهترين نتيجه معمولاً با قلمه نيمه‌خشبي (اواخر بهار تا تابستان) يا قلمه خشبي (اواخر پاييز تا زمستان) به دست مي‌آيد. اگر شاخه خيلي نرم و سبزِ ترد بوده باشد، سريع آب از دست مي‌دهد و مي‌پژمرد. اگر هم خيلي پير و ضخيم باشد، ريشه‌دهي کندتر مي‌شود.

اشتباه رايج شماره ۴: بستر قلمه. خاک «بنفشه آفريقايي» سبک هست، اما براي قلمه‌ها گاهي زيادي آلي و رطوبت‌گير/ماندگار مي‌شود و هم کم‌هوا مي‌شود و هم احتمال قارچ بالا مي‌رود. براي قلمه گليسين معمولاً بسترهاي خيلي هواخور بهترند: پرليت خالص يا ترکيب پرليت + پيت‌ماس/کوکوپيت (۵۰/۵۰). نکته طلايي: بستر بايد مرطوب باشد، نه خيس و باتلاقي.

اشتباه رايج شماره ۵: نور و دما. قلمه‌ها نور زياد مي‌خواهند اما آفتاب مستقيم نه. بهترين حالت نور زيادِ غيرمستقيم و دماي حدود ۲۰ تا ۲۵ درجه است. آفتاب مستقيم پشت پنجره يا بالکن، بدون رطوبت بالا، قلمه را در چند ساعت «کباب‌برگ» مي‌کند!

هورمون ريشه‌زا کار خوبي بوده، ولي مهم است: مقدار زياد هورمون يا خيس‌کردن طولاني‌مدت (بسته به نوع هورمون) گاهي به بافت آسيب مي‌زند. معمولاً روش امن اين است که انتهاي قلمه را کمي مرطوب کنيد و خيلي کم پودر/ژل هورمون بزنيد، اضافه‌اش را بتکانيد و بکاريد. (اگر محلول بوده، طبق دوز و زمان دقيق همان محصول عمل کنيد.)

يک روش پيشنهادي جمع‌وجور براي دفعه بعد: قلمه ۱۲–۱۵ سانتي با ۲–۳ گره، برش پايين زير گره، برگ‌ها خيلي کم، بستر پرليت يا پرليت/کوکوپيت، آبياري سبک، سپس کاور پلاستيکي شفاف + نور زياد غيرمستقيم. هر چند روز يک‌بار هم کاور را چند دقيقه برداريد تا هوا عوض شود و قارچ مهمان ناخوانده نشود 😄. ريشه‌دهي هم بسته به شرايط ممکن است چند هفته تا چند ماه طول بکشد، پس عجله نکنيد.

اگر دوست داريد دقيق‌تر و مرحله‌به‌مرحله روش‌هاي قلمه‌گيري و نکات نگهداري گليسين و بونساي را بخوانيد، براي اطلاعات بيشتر مقالات سايت نارگيل را مطالعه نماييد.

برای دیدن پاسخ‌های بیشتر پایین‌تر بروید...

ثبت پاسخ یا نظر