چرا بذرها سبز نشدن و علفهای هرز جاشون رو گرفتن؟ (عیبیابی کاشت بذر در زمین) پرسیده شده توسط: حمید رضا عموزاده ۱۳ خرداد ۱۳۹۲، ساعت ۲۳:۱۵ وضعیت: آفلاین بازدید: ۱۲۱ امتیاز سوال: ۰ ▲ ▼ × با بهترین درود ها من با توجه به علاقه یی که به گل وباغبانی داشتم زمینی تهیه کردم و پس از شخم زدن و آماده سازی زمین و اضافه کردن 10درصد ماسه بادی و 1درصد ورمی کمپوست به خاک ،بذرها را در تاریخ8 اردیبهشت کاشتم و تقریبا هر یک روز در میان به زمین آب دادم اما پس ازمدت چند روز علف هرز در زمین رشد کرد (البته قبل از کاشت وجین هم کردم اما علف کش استفاده نکردم) من به کوتاه کردن علف ها پرداختم تا زمانی که گلها قوی شوند علف ها را از ریشه در بیاورم، اما متاسفانه از 22 بذری که کاشتم تنها سه نوع از بذرها سبز شده اند و تقریبا کامل هم سبز شده اما از بذرهای دیگر حتی یک دانه هم سبز نشده وعلف قد کشیده است !!!!!!! بسیار ناامید شده ام... به نظر شما مشکل از کجاست ؟ آیا راه حلی وجود دارد؟ لطفا راهنماییم کنید............................................ با سپاس فراوان
محسن شهاب الدین تهران | آفلاین | پستها: ۱۶۰۲۵ | امتیاز کاربر: ۷۶۶۹ پاسخ منتخب ۱۴ دی ۱۴۰۴، ساعت ۱۸:۴۲ امتیاز پاسخ: ۱ ▲ ▼ × سلام چيزي که توي توضيحات شما خيلي واضح ديده ميشه اينه که شرايط براي جوانهزني بعضي بذرها فراهم نشده ولي براي علفهاي هرز کاملاً «VIP» بوده! 😄 علف هرز معمولاً بذرهاي ريز، سطحزي و فوقالعاده سريعالرشد داره و از کوچکترين فرصت استفاده ميکنه، اما بذر گلها هرکدوم دما، عمق کاشت، رطوبت و حتي نور مورد نياز خاص خودشون رو دارن. مهمترين علتهاي سبز نشدن بذرها معمولاً اينهاست: 1) عمق کاشت نامناسب (خيلي عميق يا خيلي سطحي)، 2) دماي نامناسب خاک (بعضي بذرها هنوز هوا/خاک براشون سرد يا برعکس گرم بوده)، 3) پوستهبندي/خواب بذر (نياز به خيساندن، سرمادهي، يا خراشدهي)، 4) سفت شدن سطح خاک و تشکيل سله بعد از آبياري، 5) رقابت شديد علفهاي هرز براي نور و آب، و 6) کيفيت پايين يا کهنه بودن بذر. اينکه از ۲۲ نوع فقط ۳ نوع خوب سبز شدن، خيلي وقتها يعني آن سه نوع با شرايط زمين شما سازگارتر بودن و بقيه نياز ويژهتري داشتن. در مورد خاکسازي هم: اضافه کردن ۱۰٪ ماسه بادي و ۱٪ ورميکمپوست بد نيست، اما ۱٪ ورمي براي بستر کاشت بذر خيلي کم است (هرچند براي جوانهزني، کود زياد هم هميشه خوب نيست). نکته مهمتر اينه که اگر خاک ريزدانه/رسي باشه، با آبياريهاي مکرر ممکنه سطح خاک سله ببنده و بذرهاي ريز نتونن از زيرش رد بشن. خيليها فکر ميکنن “آب دادم پس بايد سبز بشه”، ولي گاهي آب زياد = خفگي بذر (کمبود اکسيژن اطراف بذر) يا سلهبندي و در نهايت شکست جوانهزني. آبياري يک روز در ميان «ممکنه» مناسب باشه، اما به شرطي که عمق خيس شدن و مدت ماندگاري رطوبت درست باشه. براي بذرها معمولاً بهتره سطح خاک هميشه نمناک بمونه نه اينکه يکبار خيسِ خيس بشه و بعد نيمهخشک. اگر آبياري سنگين بوده يا خاک زهکشي ضعيف داشته، بعضي بذرها راحت ميپوسن (بهخصوص اگر قارچهاي خاکزاد فعال باشن). اين حالت شبيه همون بيماريهاي “مرگ گياهچه” هست که گاهي جوانه حتي قبل از ديده شدن، از بين ميره. علفهاي هرز هم که گفتيد قد کشيدهاند: اين يعني رقابت نوري و غذايي خيلي سريع شروع شده. کوتاه کردنشون کمک ميکنه، ولي اگر علفها زياد باشن باز هم بذرهاي ريز گلها زير سايه و رقابت له ميشن. واقعيت تلخ-شيرين اينه که علف هرزها توي مسابقه دو ۱۰۰ متر، با کفش ميخدار ميان و بذر گلها با دمپايي! 😅 پس بايد از اول زمين رو “براي بذر” آماده کرد، نه فقط “براي هرچيزي که دلش خواست سبز بشه”. راهحل عملي (قدم به قدم) اينه: اول يک قسمت کوچک (مثلاً ۲×۲ متر) رو بهعنوان «پلات آزمايشي» انتخاب کنيد. علفهاي هرز رو از ريشه دربياريد و سطح خاک رو نرم و يکنواخت کنيد. اگر خاک سله ميبنده، کمي کمپوست کاملاً پوسيده يا کوکوپيت به لايه سطحي اضافه کنيد تا سطح سبکتر بشه. بعد بذرها رو بر اساس دستور روي بستهبندي بکاريد: قاعده طلايي: عمق کاشت حدود ۲ تا ۳ برابر قطر بذر (بذرهاي خيلي ريز حتي فقط روي سطح پاشيده و خيلي نازک پوشانده ميشن يا اصلاً پوشش نميخوان). سپس با آبپاش ريز (نه شلنگ پرفشار) آبياري کنيد تا بذر جابهجا نشه و سله هم کمتر تشکيل بشه. براي مديريت علف هرز بدون علفکش: بهترين کار اينه که قبل از کاشت، يک “آبياري تحريک جوانهزني” انجام بديد (تکنيک بستر کاذب). يعني زمين رو آماده کنيد، يکبار آبياري کنيد تا بذر علف هرز سبز بشه، بعد از ۷ تا ۱۰ روز با وجين سطحي يا کولتيواتور خيلي سبک نابودشون کنيد و بعد بذر گلها رو بکاريد. اين روش خيلي تاثير داره و باعث ميشه بذرهاي گل شما با موج اول علف هرز درگير نشن. يک نکته خيلي مهم: چون شما ۲۲ نوع بذر کاشتيد، احتمال زياد بعضيهاشون اصلاً زمان کاشتشون ارديبهشت نبوده يا نياز به سرمادهي (stratification) داشتن. اگر اسم بذرها رو بفرماييد (يا عکس بستهها رو)، دقيق ميتونم بگم کدومها ديرجوانهزن هستن، کدومها نورپسند هستن، کدومها بايد خيس بخورن، و کدومها اگر خاک کمي گرمتر بشه تازه راه ميافتن. بعضي بذرها هم “صبور” هستن و ۲ تا ۶ هفته طول ميکشه تا جوانه بزنن؛ پس هنوز همه چيز تمام نشده. الان چه کار کنيد؟ اگر هنوز فصل مناسب براي آن گونهها هست: بخشهايي که سبز نشده رو خيلي آرام با چنگک سطحي باز کنيد (خيلي کم عمق)، سلهها رو بشکنيد، علفها رو از ريشه خارج کنيد، دوباره کشت رو با رعايت عمق انجام بديد و آبياري رو سبک و پيوسته کنيد. اگر فصلش گذشته، بهتره انرژي رو بذاريد براي موج بعدي کاشت (مثلاً اواخر تابستان/پاييز بسته به گونه). و حتماً براي کاهش رقابت، اطراف نهالهاي سبزشده رو مرتب وجين کنيد تا اون سهتايي که سبز شدن قوي و سرحال بمونن. اگر دوست داريد دقيقتر عيبيابي کنيم، لطفاً نام ۲۲ نوع بذر، نوع خاک منطقه (رسي/شني/لومي)، روش آبياري (غرقابي يا باراني/آبپاش)، و اينکه بذرها رو چند سانت زير خاک گذاشتيد رو بگيد. براي مطالعه نکات تکميلي و روشهاي درست کاشت و کنترل علفهاي هرز هم پيشنهاد ميکنم مقالات سايت نارگيل رو مطالعه نماييد.